Z Wikipedii

Żywotnik wschodni
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	nagonasienne
Podgromada	nagonasienne drobnolistne
Klasa	iglaste
Rząd	Cupressales
Rodzina	cyprysowate
Rodzaj	żywotnik
Gatunek	żywotnik wschodni
Nazwa systematyczna
Thuja orientalis L.
Synonimy
Platycladus orientalis (L.) Franco Biota orientalis Endl.
Galeria zdjęć i grafik

Żywotnik wschodni (Thuja orientalis L.) – gatunek rośliny iglastej należący do rodziny cyprysowatych. Występuje w Korei, Mandżurii oraz na północnych obszarach Chin. Uprawiany w Japonii a także w Europie, głównie w rejonie Morza Czarnego i Śródziemnego.

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój 

Wolno rosnące, niewielkie drzewa lub duże krzewy o regularnym, jajowatym pokroju. Osiąga 8-10 m wysokości, najczęściej wytwarza kilka pni.

Pędy 

Skierowane ku górze, o wachlarzowatych rozgałęzieniach gęsto ustawionych w jednej płaszczyźnie.

Liście 

Łuskowate, jednakowe po obu stronach, soczysto zielone, wąskie, długości 2-4 mm, przylegające do pędów. Są delikatniejsze i drobniejsze niż u przedstawicieli żywotnika. Zimą często brunatnieją.

Szyszki 

Młode zielone do niebieskawych, mięsieste. Osiągają 15-25 mm długości. Dojrzewają po 8 miesiącach od zapylenia, brązowieją. Łuski grube, rogowato zgięte, najczęściej jest ich 6-12. Nasiona długości 4-6 mm, bez skrzydełek.

Roślina trująca 

Zawiera trujace tujony.Zewnętrznie działa drażniąco na skórę;wewnetrznie wywołuje drgawki i degeneracyjne zmiany w wątrobie i nerkach,krwawienia ze śluzówki żołądka.

[edytuj] Zastosowanie

• Roślina ozdobna: sadzony w ogrodach, pojedynczo, w niewielkich grupach lub na żywopłoty. Szczególnie cenione są wolno rosnące, kolorowe odmiany (np. Aurea Nana).

[edytuj] Uprawa

Wymagania

Preferuje dobrze nasłonecznione i osłonięte miejsca o dużej wilgotności powietrza. Wytrzymały na suszę, wrażliwy na mrozy, wymaga okrywania na zimę. Dobrze rośnie na glebach wilgotnych, Zasobnych w wapń.

Sposób uprawy

Rozmnażany jest z nasion lub sadzonek. Nasiona zbiera się w październiku i listopadzie, wysiewa w kwietniu, po uprzedniej 3-4 tygodniowej stratyfikacji. Przez zimę siewki należy starannie chronić przed mrozem. Rozmnażanie przez sadzonkowanie stosowane jest przy rozmnażaniu wyselekcjonowanych odmian, w celu zachowania ich cech odmianowych.