2 plus 1 - Google

2 plus 1

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dwa Plus Jeden
Rok założenia 1971
Rok rozwiÄ…zania 1999
Pochodzenie Polska Polska, Warszawa
Instrument flet, gitara, harmonijka ustna, pianino, gitara basowa, gitara elektryczna, saksofon, keyboard, syntezator, perkusja
Gatunek pop, folk, rock, disco
Aktywność 1971-1992
1998-1999
Wytwórnia płytowa Tonpress, Polskie Nagrania, Savitor, Yesterday, Autobahn
PowiÄ…zania ABBA, Andrzej i Eliza
Ostatni skład
Cezary SzlÄ…zak
Urszula Blaszyńska
Tomasz Kosiarkiewicz
Michał Król
Dariusz Sygitowicz
Poprzedni członkowie
Janusz Kruk
Elżbieta Dmoch
Andrzej Rybiński
Andrzej Krzysztofik
Współpracownicy
Andrzej Mogielnicki
Jan Szewczyk
Katarzyna Gärtner
Strona internetowa

2 plus 1 – zespół polskiej muzyki pop. Zespół reprezentował typowy, środkowy nurt tej muzyki, tworząc najczęściej w stylistyce balladowej. Odwoływali się jednak często do polskiej muzyki ludowej, przez co uznawani są za jednych z protoplastów muzyki folkowej w Polsce, tym bardziej że jako pierwsi przybliżyli polskiej publiczności folkową muzykę irlandzką w 1979 roku wysoko ocenianą płytą Irlandzki tancerz, która stała się punktem odniesienia dla następnych polskich twórców tego gatunku.

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Lata 70: Szczyt popularności

Zespół powstał w styczniu 1971 roku, a jego trzon tworzyło małżeństwo: Elżbieta Dmoch (śpiew, flet) i Janusz Kruk (gitara, śpiew). Wkrótce do współpracy zaprosili gitarzystę Andrzeja Rybińskiego i występowali wspólnie pod roboczą nazwą Smak Miodu, którą wkrótce zmieniono na Dwa Plus Jeden. Zespół nawiązał współpracę z Katarzyną Gärtner i stał się pierwszym estradowym wykonawcą jej piosenek.

Andrzej Rybiński szybko opuścił zespół i założył konkurencyjną grupę Andrzej i Eliza. Jego miejsce zajął Andrzej Krzysztofik i w takim składzie zespół nagrał swoje dwie pierwsze płyty. Pierwszy LP zatytułowany Nowy wspaniały świat został wydany pod koniec 1972 roku. Przyniósł grupie ogromną popularność, dzięki takim hitom jak "Chodź, pomaluj mój świat", "Czerwone słoneczko" czy "Wstawaj, szkoda dnia".

Zespół koncertował w kraju i zagranicą, zdobył liczne nagrody, między innymi na festiwalu w Opolu w 1973 roku (nagroda dziennikarzy za piosenkę Codzienność) czy festiwalu w Sopocie w 1974 roku, gdzie grupa zajęła III miejsce za piosenkę "Kołysanka matki", a Elżbieta Dmoch otrzymała tytuł Miss Obiektywu. Wkrótce pojawiła się druga płyta zespołu, Wyspa dzieci (1975). Dwa Plus Jeden należał wówczas do czołówki najpopularniejszych polskich zespołów. Wydał kolejne płyty: Aktor, poświęconą zmarłemu Zbigniewowi Cybulskiemu, Teatr na drodze z wielkim hitem "Windą do nieba" oraz Irlandzki tancerz zawierającą piosenki inspirowane irlandzką muzyką ludową.

[edytuj] Lata 80: Międzynarodowa kariera i rozwój muzyczny

Latem 1979 roku zespół nagrał singel "Easy Come, Easy Go" przeznaczony na zachodni rynek. Okazał się on sporym sukcesem, więc po nawiązaniu współpracy z niemieckimi producentami w 1980 roku ukazał się longplay pod tym samym tytułem. Płyta odniosła wielki sukces, a kolejne piosenki stały się wielkimi przebojami, na przykład "Singapore". W roku 1981 ukazała się kolejna anglojęzyczna płyta Dwa Plus Jeden, Warsaw Nights. Niestety, dobrze zapowiadającą się międzynarodową karierę zespołu przerwał stan wojenny. Wyjazdy za granicę stały się utrudnione, więc grupa skupiła się wyłącznie na karierze w Polsce.

W 1983 roku, po nawiązaniu ściślejszej współpracy z Andrzejem Mogielnickim, zespół zaprezentował awangardowy występ na festiwalu w Opolu, gdzie zaskoczył publiczność nowymi piosenkami z nadchodzącej płyty. Niedługo potem została wydana ósma płyta zatytułowana Bez limitu. Została bardzo dobrze przyjęta przez publiczność, która była pod wrażeniem nowego stylu, będącego połączeniem muzyki elektronicznej i nowofalowego rocka. Grupa lansowała kolejne przeboje z płyty: "Nic nie boli", "Requiem dla samej siebie", "Superszczur". W 1984 Dwa Plus Jeden nagrała następny hit "Wielki mały człowiek", który zapowiadał kolejną płytę.

W drugiej połowie lat 80. nastąpiło zwolnienie tempa przez zespół. Grupa coraz rzadziej pojawiała się w telewizji, a Janusz i Elżbieta rozstali się w życiu prywatnym. Mimo to w 1989 roku została wydana kolejna studyjna płyta Antidotum. Album jednak nie dorównał popularnością poprzednim wydawnictwom zespołu. W tym samym roku podczas koncertu w USA Janusz Kruk zasłabł na scenie.

[edytuj] Lata 90: Rozpad grupy i próba powrotu

Rok 1992 przyniósł kres działalności grupy, gdy 18 czerwca na zawał serca umarł Janusz Kruk, lider zespołu.

Zespół na krótko wznowił działalność w roku 1998. Grupa wystąpiła kilka razy na żywo, m.in. na koncercie Pożegnanie lata zorganizowanym przez TVP. Rok później zespół wziął udział w programie Elżbiety Skrętkowskiej Szansa Na Sukces. Planowano kolejne występy, a nawet nagranie premierowego materiału. Niestety, po paru miesiącach Elżbieta Dmoch zrezygnowała z kontynuowania współpracy i zespół Dwa Plus Jeden ponownie się rozwiązał. Od kwietnia 1999 zespół tworzą: Urszula Blaszyńska – wokal, Tomasz Kosiarkiewicz – instrumenty klawiszowe, wokal, Michał Król – gitara, wokal, Dariusz Sygitowicz – perkusja, wokal, Cezary Szlązak – wokal, syntezator, klarnet, akordeon, lider.

[edytuj] Nazwa

Dopuszczalne są różne pisownie nazwy grupy. Pierwsza pojawiła się forma Dwa Plus Jeden - na okładce debiutanckiej płyty zespołu Nowy wspaniały świat. Jednak najczęściej na okładkach grupy używano wersji 2 Plus 1. Na okładce albumu Aktor pod polską nazwą zespołu widnieje też angielska: Two Plus One, a na okładce płyty Wyspa dzieci można znaleźć nawet formę Dwa + Jeden.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Albumy

[edytuj] Single (wybór)

  • 1974: Na Luzie / Lato Na Urodziny
  • 1975: Na Naszym PiÄ™trze Nowina / Bez PieniÄ™dzy
  • 1975: Wyspa Dzieci / Bez PieniÄ™dzy
  • 1976: It's No The Way To Say Goodbye / Outing
  • 1976: A Ty SiÄ™ Z Tego Åšmiej / Urodzeni Nad Wisłą
  • 1978: Orkiestra Klownów / OszczÄ™dzaj Serce
  • 1978: Taksówka Nr 5 / Z PopioÅ‚u I Wosku
  • 1978: Ding-Dong / W Ringo Graj Ze MnÄ…
  • 1978: California Mon Amour / Podobny Do Ludzi
  • 1982: Kalkuta NocÄ… / Obłędu ChcÄ™
  • 1983: Krach / XXI Wiek (Dla Wszystkich Nas)
  • 1984: Wielki MaÅ‚y CzÅ‚owiek / Cudzy OgieÅ„ Nie Grzeje
  • 1985: Video / Samo Å»ycie (Chmury UmysÅ‚u)
  • 1985: Koszmar / ChiÅ„skie Latawce
  • 1985: OrÅ‚y Do Boju / TrochÄ™ Nadziei Na WygranÄ…

[edytuj] EP

  • 1971: 2+1
  • 1974: Two Plus One
  • 1976: Dwa Plus Jeden

[edytuj] Pocztówki dźwiękowe

  • 1971: BÄ…dź Zdrowa Dziewczyno / Hej, DogoniÄ™ Lato
  • 1971: Nieznany Szlak
  • 1971: Åšpij Baju Baju
  • 1971: Już Nie BÄ™dÄ™ Taki GÅ‚upi
  • 1971: Panna Radosna
  • 1972: Wstawaj, Szkoda Dnia / Zielona Droga
  • 1972: Chodź, Pomaluj Mój Åšwiat
  • 1973: Gwiazda Dnia / Baobab
  • 1973: Lada DzieÅ„ PrzyjdÄ… ÅšwiÄ™ta
  • 1973: Klub Pickwicka
  • 1974: UÅ›miechnij SiÄ™, Wyprostuj SiÄ™
  • 1974: W MÅ‚odoÅ›ci Sadźcie Drzewa
  • 1974: Lato Na Urodziny
  • 1975: GdzieÅ› W Sercu Na Dnie / Song Rodziców
  • 1975: KoÅ‚ysanka Matki
  • 1975: Na Luzie
  • 1975: Setki Mil
  • 1976: OdpÅ‚yniesz Wielkim Autem
  • 1976: A Ty SiÄ™ Z Tego Åšmiej
  • 1977: WindÄ… Do Nieba / U Kowala
  • 1977: Romanse Za Grosz / California Mon Amour
  • 1978: Komu W Oczach SÅ‚oÅ„ce / O Leli Lo
  • 1978: U Nas Już Po Burzy
  • 1978: Podobny Do Ludzi
  • 1981: Droga DonikÄ…d / Muzyka W Domu Lalek

[edytuj] Najpopularniejsze piosenki

  • 1972: "Czerwone sÅ‚oneczko"
  • 1972: "Chodź, pomaluj mój Å›wiat"
  • 1972: "Hej, dogoniÄ™ lato"
  • 1972: "Wstawaj, szkoda dnia"
  • 1973: "Codzienność"
  • 1974: "Na luzie"
  • 1974: "KoÅ‚ysanka matki"
  • 1975: "Wyspa dzieci"
  • 1976: "OdpÅ‚yniesz wielkim autem"
  • 1977: "Muzyka wstÄ…pi w serca nam"
  • 1978: "WindÄ… do nieba"
  • 1978: "Ding, Dong"
  • 1978: "California Mon Amour"
  • 1978: "O Leli Lo!"
  • 1979: "IdÄ™ na zachód zielony"
  • 1979: "Easy Come, Easy Go"
  • 1980: "Singapore"
  • 1981: "Iść w stronÄ™ sÅ‚oÅ„ca"
  • 1982: "Nic nie boli"
  • 1983: "Requiem dla samej siebie"
  • 1983: "Superszczur"
  • 1983: "XXI wiek (Dla wszystkich nas)"
  • 1984: "Wielki maÅ‚y czÅ‚owiek"
  • 1985: "Video"
  • 1989: "OcalÄ™ CiÄ™"

[edytuj] Pozycje na liście przebojów

Poniższa tabela prezentuje pozycje piosenek grupy Dwa Plus Jeden z lat 1982-85 na Liście przebojów Programu Trzeciego.

Pozycje w nawiasach oznaczają, iż dane piosenki nie trafiły na główne zestawienie listy i znalazły się tylko w poczekalni.

Rok Tytuł Polska Tygodnie
na liście
Album
1982 "Nic nie boli" 7 7 Bez limitu
1983 "Requiem dla samej siebie" 19 1
"XXI wiek (Dla wszystkich nas)" 16 3
"GorÄ…ce telefony" (23) 0
"Superszczur" (29) 0
1984 "Gdy grali dla nas Rolling Stones" 16 7
"Wielki mały człowiek" 13 9 Video
1985 "Cudzy ogień nie grzeje" 30 1 -
"Video" 16 6 Video
"Samo życie" (36) 0
"Chińskie latawce" 29 2

[edytuj] Linki zewnętrzne


Afryka ma nowego "króla królów"
Tron z XVII wieku, egzemplarz Koranu, tradycyjne szaty i wytwory lokalnego rzemiosła - takie insygnia władzy otrzymał w czwartek libijski pułkownik Muammar Kadafi uhonorowany tytułem afrykańskiego "króla królów".
60 sekund od tragedii
Dwa samoloty pasażerskie: amerykańskich i rosyjskich linii, uniknęły kolizji w powietrzu w czasie przelotu nad Karaibami - poinformowały władze w USA.
Gustav bierze kurs na platformy naftowe
Już co najmniej 77 osób zginęło na Karaibach po przejściu huraganu Gustav, który wciąż rośnie w siłę. Obecnie jest w okolicach Jamajki, a w sobotę ma przemieścić się nad Zatokę Meksykańską. Gdy już spustoszy platformy naftowe, niemal dokładnie w trzecią rocznicę tragedii Nowego Orleanu, spowodowanej przez huragan Katrina, Gustav ma uderzyć w okolice delty Missisipi.
Thriller Michaela Jacksona
Kiedyś mówiono o nim Król Popu. Miał wszystko - sławę i pieniądze, nagrywał i koncertował. Był numerem jeden. Był. Kończący 50 lat Michael Jackson dziś jest wrakiem człowieka. Co go zniszczyło?
Takiej katastrofy nie było od 50 lat
Dramatyczna sytuacja w Indiach. Dwa miliony przesiedlonych, ćwierć miliona zrujnowanych domów i ponad tysiąc ofiar. To tragiczny bilans najgorszych od pół wieku powodzi w stanie na wschodzie Indii. Ludzie uciekają do miast, a organizacje humanitarne ostrzegają przed wielką epidemią.
Linki: Strona g³ówna