A Jihad for Love
Z Wikipedii
| A Jihad for Love | |
| Zobacz plakat | |
| Oryginalny tytuł | A Jihad for Love |
| Gatunek | film dokumentalny |
| Kraj produkcji |  Stany Zjednoczone,  Wielka Brytania,  Francja, Niemcy, Australia |
| Język | angielski, arabski, hindi, perski, urdu, francuski |
| Data premiery | 9 września 2007 r. |
| Czas trwania | 81 min. |
| Produkcja | |
| Reżyseria | Parvez Sharma |
| Scenariusz | Parvez Sharma |
| Muzyka | Sussan Deyhim, Richard Horowitz |
| Zdjęcia | Berke Bas, David W. Leitner, Parvez Sharma |
| Montaż | Juliet Weber |
| Produkcja | Sandi Simcha Dubowski |
| Dystrybucja | First Run Features (w USA) |
| A Jihad for Love na Filmweb.pl | |
| A Jihad for Love na IMDb | |
A Jihad for Love (z ang. Dżihad o miłość) – dokumentalny film w reżyserii Parveza Sharmy z 2007 roku traktujący o homoseksualizmie w 12 krajach islamskich – m.in. w Iranie, Turcji, Egipcie i Pakistanie, w których homoseksualizm jest traktowany jako poważne wykroczenie przeciw prawu boskiemu, bywa karany wieloletnim więzieniem, torturami, a nawet śmiercią.
Spis treści |
Autor realizował swój film przez 6 lat. Głównymi bohaterami są muzułmańscy geje i lesbijki – z różnych warstw społecznych, w różnym stopniu pogodzeni ze swoją orientacja seksualną, żyjący we własnych krajach lub na emigracji.
Bohaterowie filmu chcą pozostać religijnymi muzułmanami, słyszą jednak od współwyznawców, iż kochając swoich partnerów, popełniają czyn haniebny, który wyłącza ich ze wspólnoty wiernych. Usiłują wypracować własną postawę wobec Boga i religii w kontekście własnej orientacji homoseksualnej. Część z nich nie widzi innego wyjścia i nagina się do heteroseksualizmu. Inni odnajdują się w ruchach sufickich lub sami dokonują interpretacji fragmentów Koranu, w których przywoływany jest dyskurs na temat homoseksualizmu (historia Lota). Jest również bohater, który idąc o krok dalej próbuje do takiego własnego rozumienia Koranu przekonać innych. Homoseksualiści muzułmańscy często postulują ponowne otwarcie bram idżtihadu, czyli podjęcie od nowa wysiłku interpretacji wspomnianych wersetów Koranu[1].
W filmie przywołana jest również tzw. sprawa kairska 52 (Cairo 52) – 11 maja 2001 roku w jednym z gejowskich klubów w Kairze władze aresztowały 52 mężczyzn pod zarzutem nieprzyzwoitego zachowania. Mężczyzn przetrzymywano w dwóch celach bez łóżek, a ich personalia podano do publicznej wiadomości.
W Polsce film zaprezentowano po raz pierwszy 18 maja 2008 r. podczas Planete Doc Revew w Warszawie[2].
[edytuj] Twórcy
Autor filmu, Pervez Sharma jest muzułmaninem pochodzącym z Indii, otwarcie przyznającym się do orientacji homoseksualnej, dla którego realizacja tego dokumentu była odpowiedzią na publiczną wypowiedź prezydenta Iranu w 2007 roku, który stwierdził, iż w jego kraju nie ma homoseksualistów[3][4]. Reżyser wierzy przy tym, iż kiedyś główny nurt islamu będzie wykazywał większą tolerancję i otwartość na wszelką różnorodność stwierdzając, że Islam jest religią ponad miliarda ludzi, istniejącą od trzynastu stuleci, która została uprowadzona przez niezmiernie małą i czasem głośną mniejszość[5].
Producentem filmu jest Sandi Simcha Dubowski znany z reżyserii wcześniejszego dokumentu pt. Drżąc przed Bogiem (Trembling before G-d 2001), poruszającego podobną tematykę homoseksualistów w środowisku ortodoksyjnych Żydów izraelskich.
[edytuj] Recenzje
Film zdobył uznanie wśród krytyków i widzów, przynosząc autorom szereg nagród na festiwalach filmowych. Według recenzentów wartość filmu podniosła reżyseria, której udało się uniknąć zbędnego patosu czy celowego wywoływania kontrowersji[1].
| „ | Głośny obraz Parveza Sharmy jest pierwszym dokumentem, który szerzej przedstawia i analizuje kwestię homoseksualizmu w świecie islamu. Nigdy jeszcze nie zrealizowano filmu tak odważnie i przejmująco opowiadającego o gejach i lesbijkach, walczących o prawo do kochania i do wyrażania własnej tożsamości. Jest to poruszający portret tych, którzy nieustannie muszą prowadzić osobistą wojnę o godność, równość wobec prawa, a czasem nawet o życie. W wielu państwach islamskich, takich jak Iran, Arabia Saudyjska, czy Bangladesz, homoseksualizm jest bowiem traktowany jako poważne wykroczenie przeciw prawu boskiemu. Co staje się jednoznaczne z tym, że może on być karany wieloletnim więzieniem, torturami, a nawet karą śmierci. (...) Poznajemy tu bohaterów, którzy szczerze opowiadają o swoich dramatycznych doświadczeniach i o ciągłej konieczności dokonywania tragicznych wyborów. Niektórzy z nich mogą walczyć o swoje prawa publicznie, inni swoją świętą wojnę prowadzą anonimowo. Każdy z nich jednak pragnie przede wszystkim normalnego życia. I głęboko wierzy w Allaha, którego nadinterpretowane słowa mogą skazać ich na wygnanie z ojczyzny lub śmierć. | ” |
| — Planete Doc Review[6] | ||
| „ | Ważnym pytaniem dla twórców "A Jihad for Love" jest kwestia powodów dla których bohaterowie tego dokumentu chcą ciągle pozostać członkami wspólnoty religijnej, która w tak radykalny sposób ich odrzuca. Bohaterowie prowadzą – jak sami to artykułują – "większy jihad", który jest ich wewnętrznym zmaganiem się z ich tożsamością, ze społeczeństwem i z islamem. W pierwszej kolejności określają się jako muzułmanie, dopiero w drugiej kolejności jako homoseksualiści, starając się przez to powiedzieć, iż dla nich islam (tak jak i pozostałe monoteistyczne religie) jest czymś więcej, niż tylko zakazem homoseksualizmu. | ” |
| — Łukasz Czajka, recenzja w serwisie europa21.pl[4] | ||
[edytuj] Nagrody
- 2008:
- nagroda dla najlepszego filmu dokumentalnego na Torino International Gay & Lesbian Film Festival
- nagroda dla najlepszego filmu dokumentalnego na Festival MIX BRASIL w Sao Paulo
- nagroda dla najlepszego filmu dokumentalnego na The Image + Nation Film Festival w Montrealu
- nagroda jury dla najlepszego filmu na Tri-Continental Film Festival w Indiach
- nagroda One World Human Rights International Documentary Film Festival
- wyróżnienie w konkursie Right to Know w Pradze
[edytuj] Źródła
[edytuj] Zobacz też
- Mahmud Asgari i Ajaz Marhoni
- Penalizacja kontaktów homoseksualnych
- Filmy dokumentalne o podobnej tematyce:
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Marta Minakowska Recenzja filmu: Jihad For Love w serwisie arabia.pl, dostęp 2008-06-18
- ↑ Notatka w dziale Wydarzenie tygodnia, "Wprost" nr 19/2008 (1324)
- ↑ W Iranie nie ma homoseksualistów?
- ↑ 4,0 4,1 Łukasz Czajka, notatka w serwisie europa21.pl (www.europa21.pl/Article12264.html), 2008-06-12
- ↑ "You have to understand, that Islam is a religion of more than a billion people, one more than 13 centuries old, that has been hijacked by an extremely small and sometimes loud minority" w Matthew Hays Act of Faith: A Film on Gays and Islam, internetowe wydanie "The New York Times", dostęp 2008-06-19
- ↑ Notatka o filmie w serwisie "Planete Doc Revew", dostęp 2008-06-18
| Były gwiazdor reprezentacji Polski broni Boruca |
|
Wojciech Kowalczyk, była gwiazda reprezentacji Polski, staje w obronie piłkarzy wyrzuconych z kadry Leo Beenhakkera, w tym Artura Boruca.
|
| "Bardzo się cieszę z transferu Smolarka, to klub dla niego" |
|
Reprezentant Polski, Euzebiusz Smolarek został wypożyczony na 12 miesięcy do Boltonu Wanderers. Klub Premiership zastrzegł sobie także prawo do wykupienia Polaka z Racingu Santander po upływie okresu wypożyczenia.
|
| Mistrz świata F1 "zdegradowany" |
|
Jeśli Felipe Massa będzie walczył o tytuł mistrza świata do ostatniego wyścigu, broniący tytułu Fin Kimi Raikkonen zostanie zdegradowany w Ferrari do roli kierowcy drugiego planu!
|
| Chwile grozy podczas meczu Bundesligi |
|
Obrońca FC Koeln - Umit Ozat zasłabł w piątek wieczorem podczas wyjazdowego meczu z Karlsruhe (2:0) w trzeciej kolejce niemieckiej ekstraklasy piłkarskiej i został przewieziony do szpitala na obserwację.
|
| Rajd Nowej Zelandii: Latvala prowadzi po 2. etapie |
|
Fin Jari-Matti Latvala (Ford Focus) z czasem 2:57.29,0 prowadzi po drugim etapie Rajdu Nowej Zelandii, 11. eliminacji mistrzostw świata.
|