Z Wikipedii

Abel Bonnard (ur. 19 grudnia 1883 r. w Poitiers, zm. 31 maja 1968 r. w Hiszpanii) – francuski poeta i pisarz, minister edukacji narodowej w rządzie Francji Vichy.

Uczył się w Marsylii, a następnie w Lycée Louis-le-Grand w Paryżu. Po jego ukończeniu podjął studia z literatury w paryskim École du Louvre, zostając potem członkiem École française de Rome. Wszedł również w skład Académie française (wydalono go z niej po zakończeniu II wojny światowej za kolaborację z Niemcami). Zaangażował się też w działalność polityczną, popierając idee wyznawane przez Charlesa Maurrasa, przywódcę Action Française. Jego poglądy polityczne miały charakter faszyzujący. W okresie Francji Vichy był ministrem edukacji narodowej od 18 kwietnia 1942 r. do 20 sierpnia 1944 r. Przez francuskich nacjonalistów był nazywany la Gestapette. Po wojnie zbiegł do frankistowskiej Hiszpanii. W kraju został zaocznie skazany na karę śmierci. W 1960 r. powrócił do Francji, aby oczyścić się przed sądem z działalności okupacyjnej. Ponownie uznany winnym kolaboracji wyjechał z powrotem do Hiszpanii.

[edytuj] Twórczość pisarska

• "Les Familiers" (1906 r.)
• "Les Histoires" (1908 r.)
• "Les Royautés" (1908 r.)
• "La Vie et l’Amour" (1913 r.)
• "Le Palais Palmacamini" (1914 r.)
• "La France et ses morts" (1918 r.)
• "Notes de voyage : En Chine (1920-1921), 2 vol." (1924 r.)
• "Éloge de l’ignorance" (1926 r.)
• "La vie amoureuse d’Henri Beyle" (1926 r.)
• "L’Enfance" (1927 r.)
• "L’Amitié" (1928 r.)
• "L’Argent" (1928 r.)
• "Saint François d’Assise" (1929 r.)
• "Rome" (1931 r.)
• "Le drame du présent: Les Modérés" (1936 r.)
• "Savoir aimer" (1937 r.)
• "L’Amour et l’Amitié" (1939 r.)
• "Pensées dans l’action" (1941 r.)
• "Ce monde et moi" (1992 r.)

p â€¢ d â€¢ e

Czwarty rzÄ…d Pierre'a Lavala, 1942-1944

W dniu powstania
Gabriel Auphan • Joseph Barthélemy • Jean Bichelonne • Max Bonnafous • Abel Bonnard • Jules Brévié • Eugène Bridoux • Pierre Cathala • Robert Gibrat • Raymond Grasset • Jean-François Jannekeyn • Jacques Ladurie • Hubert Lagardelle • Pierre Laval • Lucien Romier
Późniejsi członkowie rządu
Jean-Charles Abrial • Henri Bléhaut • Marcel Déat • Maurice Gabolde