Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy starożytnego Rzymu. Zobacz też: Eudoksja - imię.

Elia Eudokia (zm. 6 grudnia 404) - cesarzowa bizantyjska jako żona Arkadiusza.

Urodziła się jako córka Flawiusza Bauto, zromanizowanego Franka i naczelnika wojsk rzymskich (magister militum). W 385 jej ojciec został mianowany konsulem, drugim konsulem został zaś Arkadiusz. Bauto zmarł w 388, a Eudokia zamieszkała w Konstantynopolu w domu Promotusa - innego magister militum. Promotus był prawodopodobnie przyjacielem jej zmarłego ojca lub też jego rywalem politycznym, zmarł w 391. Promotusa przeżyła jego żona - Marsa i dwaj synowie, którzy w dzieciństwie wychowywali się razem z dwoma cesarskimi synami Arkadiuszem i Honoriuszem.

17 stycznia 395 zmarł w Mediolanie cesarz rzymski - Teodozjusz I Wielki, i jego starszy syn Arkadiusz został władcą wschodniej części cesarstwa, a młodszy Honoriusz - zachodzniej części. Opiekunem Arkadiusza został Rufinus, prefekt pretorianów, i planował ożenić cesarza ze swoją córką. Przeciwnicy Rufinusa na dworze cesarskim, w tym eunuch Eutropius, zaaranżowali małżeństwo Arkadiusza z Eudokią. Ślub odbył się 27 kwietnia 395, w tajemnicy przed Rufinusem. Pan młody miał wtedy 18 lat, a panna młoda musiała być już w odpowiednim wieku do małżeństwa. Eudokia i Arkadiusz doczekali się pięciorga dzieci (informacje o dzieciach pochodzą z kroniki Ammianusa Marcellinusa):

• FlacillÄ™ (ur. 17 czerwca 397 i zm. przed 408),
• PulcheriÄ™ (ur. 19 stycznia 399 - zm. 453), żonÄ™ Marcjana,
• ArkadiÄ™ (ur. 3 kwietnia 400 - zm. 444),
• Teodozjusza II (ur. 10 kwietnia 401 - zm. 28 lipca 450),
• MarinÄ™ (ur. 12 lutego 403 - zm. 449).

9 stycznia 400 Eudokia otrzymała tytuł Augusty. Wywierała ogromny wpływ na rządy męża. Ku jej czci stawiano kolumny, a nawet przemianowano miasto Selymbria (obecne Silivri) na Eudoxiopolis.