Z Wikipedii

Alfred Kamienobrodzki herbu Rogala (urodzony 10 marca 1844 w Tarnowie - zmarł 25 listopada 1922 we Lwowie) polski budowniczy, architekt, malarz akwarelista.

Synagoga Pod Złotą Różą w Lwowie, akwarela Kamienobrodzkiego z końca XIX wieku

Był synem Adolfa, urzędnika magistratu, i Aleksandry z Dąbrowskich. Brał udział w powstaniu styczniowym i w jednej z pierwszych bitew został ciężko ranny. Rysunku uczył się u Leona Dembowskiego w Krakowie, studia architektoniczne odbył na Politechnice w Wiedniu. Mieszkał we Lwowie, gdzie miał biuro architektoniczne. Malował głównie akwarelą, krajobrazy, widoki wnętrz i architektury Lwowa, Krakowa i ich okolic a także Wołynia. Był członkiem Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie. W roku 1880 zredagował Kalendarz Techniczny wydany nakładem Towarzystwa Politechnicznego. Był członkiem Towarzystwa Przyjaciół sztuk Pięknych w Krakowie i brał udział w jego wystawach. W 1881 roku wystawiał w Krakowie akwarele Wieża ormiańska we Lwowie i Jesień, zaś w 1887 roku na I Wystawie Sztuki Polskiej w Krakowie akwarele: Wieża ormiańska we Lwowie, Brama Floriańska w Krakowie, Wnętrze pokoju jadalnego, Motyw z Wołynia, Motyw z okolic Lwowa, Szkic dekoracyjny. Niektóre rysunki Alfreda Kamienobrodzkiego były reprodukowane w Tygodniku Ilustrowanym.

W roku 1892 był członkiem Komitetu Wystawy Przemysłu Budowlanego we Lwowie, na tejże wystawie wystąpił z kilkoma projektami, jak:

• Plan konkursowy Kasy Oszczędności we Lwowie,
• Plan konkursowy Muzeum Przemysłowego,
• Plan budowy pawilonu wystawowego,
• Plan budowy kościoła i cerkwi w Skolem (powiat stryjski),
• Plan budowy szkoły ludowej im. T. Czackiego.

W roku 1894 otrzymał na wystawie lwowskiej złoty medal za prace architektoniczne.

Alfred Kamienobrodzki brał udział w zorganizowaniu jubileuszowej wystawy Towarzystwa Politechnicznego w 1902 r. jako członek komitetu wykonawczego, był także członkiem jury. Na tejże wystawie w dziale wynalazków polskich przedstawił Przyrząd automatyczny do ustalania poziomego lub pionowego położenia przedmiotu na osi się obracającego. W roku 1913 na Wystawie Akwarel i Pasteli we Lwowie prezentował pejzaż Staw Janowski. Po roku 1920 miał we Lwowie własną wystawę projektów i modeli architektonicznych oraz akwarel. Należał do Towarzystwa Strzeleckiego i był trzykrotnie królem kurkowym. Ożenił się podczas pobytu we Wiedniu z pochodzącą z Węgier Józefą Krtsmary i miał z nią siedmioro dzieci (m.in syna Adolfa, architekta i córkę Józefę, żonę Kazimierza Gubrynowicza, księgarza i wydawcy).

Zmarł we Lwowie 25 listopada 1922 roku i spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Część akwarel Alfreda Kamienobrodzkiego znajduje się w Muzeum Historycznym miasta Lwowa, kilka w Muzeum Historycznym w Tarnowie a także w rękach rodziny.

Na podstawie "Polskiego Słownika Biograficznego", Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1964-1965.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Lwowski architekt i malarz