Amaral (ur. 1973)
Z Wikipedii
| Alexandre da Silva Mariano "Amaral" | ||
| Imię i nazwisko | Alexandre da Silva Mariano | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 lutego 1973 Capivari, Brazylia |
|
| Pseudonim | "Amaral" | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 170 cm | |
| Masa ciała | 67 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | ||
| Numer | ? | |
| Kariera piłkarska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1992-1996 1996-1997(j) 1996-1997(w) 1997 1997-1998 1998-1999 1999-2000 2000-2002 2002-2003(j) 2003 2003-2004(w) 2004-2005 2005 2005-2007 2007 2008- Ogółem w I lidze |
60 (0) 4 (0) 19 (0) 22 (0) 5 (0) 18 (0) 16 (0) 33 (0) 11 (0) 14 (0) 9 (0) 16 (1) 16 (1) |
|
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1995-1996 | 31 (0) | |
Alexandre da Silva Mariano, pseudonim Amaral (ur. 28 lutego 1973 w Capivari, Brazylia) – brazylijski piłkarz, pomocnik, reprezentant Brazylii w latach 1995/1996 (31A), brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Atlancie 1996.
Jego pseudonim pochodzi od Amarala, zawodnika, który był w kadrze reprezentacji Brazylii w piłce nożnej na Mundial w 1978, którego przypomina stylem gry.
[edytuj] Przebieg kariery
Amaral stał się zawodowym piłkarzem, kiedy ofertę złożył mu Palmeiras São Paulo. Jako 18-letni chłopak podpisał 5-letni kontrakt, a jego mały prowincjonalny klubik otrzymał za jego wyszkolenie 5 tysięcy cruzeiro. Już w wieku 20 lat zdobył pierwszy tytuł mistrza kraju. W późniejszym okresie kontuzje przystopowały karierę zawodnika. W sezonie 1995/1996 w barwach klubu z największego miasta Brazylii zagrał jedynie 3 mecze. Sytuacji nie zmieniły transfery do klubów europejskich – zarówno w AC Parmie jak i w Benfice Lizbona był tylko rezerwowym.
W 1999 powrócił do ojczyzny i razem z Corinthians São Paulo wywalczył dwa tytuły mistrza kraju. Potem grał jeszcze w CR Vasco da Gama Rio de Janeiro. Po pewnym czasie, w wyniku konfliktu z trenerem – Axelem Diazem, zdecydował się na odejście. Lukratywną ofertę zaproponowały mu Lazio Rzym i Fiorentina. Piłkarzowi pozostawiono decyzje wyboru, gdzie chce zagrać, ten wybrał klub z Florencji. Przez dwa lata gry zdobył z "Violą" krajowy puchar, zaskarbił sobie również, ze względu na widowiskowy styl gry, dużą sympatię kibiców.
W 2003 roku przeniósł się do Besiktasu Stambuł, z którym zdobył tytuł mistrza kraju. Zaliczył krótki epizod w katarskim Al-Ittihad, by przez kolejne dwa lata ponownie grać w Brazylii: kolejno w Vitoria Salvador i Atletico Mineiro.
2 lutego 2006 podpisał dwuletni kontrakt z klubem polskiej Orange Ekstraklasy – Pogonią Szczecin, w barwach której zadebiutował w meczu otwarcia rundy wiosennej sezonu 2005/2006 – 11 marca w Szczecinie przeciwko Amice Wronki. 8 kwietnia 2006 w spotkaniu Pogoni z Górnikiem Łęczna w ostatniej minucie meczu zdobył swoją pierwszą bramkę w bogatej międzynarodowej i krajowej karierze piłkarskiej. 11 kwietnia 2006 podczas meczu w Bełchatowie z miejscowym GKS-em nabawił się kontuzji, która wykluczyła go z gry do końca sezonu. Klub renegocjował umowę z zawodnikiem przed rozpoczęciem kolejnego sezonu piłkarskiego. 14 września 2006. Po zakończeniu rehabilitacji Amaral powrócił z Brazylii do drużyny szczecińskiej Pogoni, z którą występował w sezonie 2006/2007 do meczu 19. kolejki spotkań przeciwko Wiśle Płock (31 marca 2007), kiedy to ponownie doznał kontuzji i powrócił do Brazylii. Do gry w Pogoni już nie powrócił.
W 2007 r. podpisał kontrakt z brazylijskim klubem Santa Cruz Recife, a od 2008 r. jest piłkarzem katarskiego Ar-Rajjan.
1 Dida • 2 Zé Maria • 3 Aldair • 4 Ronaldo Guiaro • 5 Flávio Conceição • 6 Roberto Carlos • 7 Bebeto • 8 Amaral • 9 Juninho • 10 Rivaldo • 11 Sávio • 12 Danrlei • 13 Narciso • 14 André Luiz • 15 Zé Elias • 16 Marcelinho Paulista • 17 Luizão • 18 Ronaldo • Trener: Zagallo
.
| Ruszy śledztwo ws. wojny na Kaukazie |
Kto wywołał rosyjsko-gruzińską wojnę? Na to i inne pytania o przebieg konfliktu ma odpowiedzieć dochodzenie pod auspicjami Unii Europejskiej. Na czele misji stanie dyplomatka ze Szwajcarii Heidi Tagliavini.
|
| Ukradli zwłoki "nazi" - miliardera |
Austriacka policja poszukuje zwłok biznesmena Friedricha Karla Flicka, którego rodzina zbiła fortunę na pracy więźniów obozów koncentracyjnych. Funkcjonariusze oczekują, że złodzieje, którzy okradli grobowiec, zażądają pieniędzy od wdowy pochowanego w dwa lata temu Austriaka.
|
| Wylądował dwa razy w tym samym rowie |
W Iwoniczu, w województwie podkarpackim, ford wylądował w rowie. Z pomocą przyszedł mu przejeżdżający mężczyzna. I wszystko wyglądało na to, że sprawa zakończy się szczęśliwie. Nie skończyła się.
|
| W Iraku rośnie gniew przeciwko USA |
Rozwścieczeni Irakijczycy intensyfikują protesty przeciwko wypracowanemu porozumieniu z USA. Dziesiątki tysięcy z demonstrantów wyległo na ulice domagając się natychmiastowego wycofania amerykańskich żołnierzy z kraju.
|
| Czekał na śmierć 20 lat |
Szeregowy Ronald Grey - skazany za gwałt i morderstwo niemal dwie dekady temu - zostanie stracony 10 grudnia. To pierwsza egzekucja w amerykańskiej armii od 1961 roku.
|
Kto wywołał rosyjsko-gruzińską wojnę? Na to i inne pytania o przebieg konfliktu ma odpowiedzieć dochodzenie pod auspicjami Unii Europejskiej. Na czele misji stanie dyplomatka ze Szwajcarii Heidi Tagliavini.
Austriacka policja poszukuje zwłok biznesmena Friedricha Karla Flicka, którego rodzina zbiła fortunę na pracy więźniów obozów koncentracyjnych. Funkcjonariusze oczekują, że złodzieje, którzy okradli grobowiec, zażądają pieniędzy od wdowy pochowanego w dwa lata temu Austriaka.
W Iwoniczu, w województwie podkarpackim, ford wylądował w rowie. Z pomocą przyszedł mu przejeżdżający mężczyzna. I wszystko wyglądało na to, że sprawa zakończy się szczęśliwie. Nie skończyła się.
Rozwścieczeni Irakijczycy intensyfikują protesty przeciwko wypracowanemu porozumieniu z USA. Dziesiątki tysięcy z demonstrantów wyległo na ulice domagając się natychmiastowego wycofania amerykańskich żołnierzy z kraju.
Szeregowy Ronald Grey - skazany za gwałt i morderstwo niemal dwie dekady temu - zostanie stracony 10 grudnia. To pierwsza egzekucja w amerykańskiej armii od 1961 roku.