Z Wikipedii

American Idiot – studyjna płyta amerykańskiego zespołu punkrockowego Green Day, wydana w 2004 roku. Jest to siódma płyta grupy i pierwsza o charakterze rock opery. Wydawnictwo to odniosło największy sukces od wydanego w roku 1994 albumu Dookie.

Do kwietnia 2006 roku sprzedano w Stanach Zjednoczonych 5,4 miliona płyt co jest równoznaczne z uzyskaniem pięciokrotnej Platynowej Płyty.

Do pięciu utworów z tego albumu: American Idiot, Boulevard of Broken Dreams, Holiday, Wake Me Up When September Ends i 9-minutowego Jesus of Suburbia zrealizowano wideoklipy.

Treść albumu jest różnie interpretowana. Według przyjętej koncepcji opisuje ona – zwłaszcza bezpośrednio w tytułowym utworze – "Amerykańskiego Idiotę": "ofiarę stacji telewizyjnych i prezydenta Busha". Do ukazania tej wizji posłużono się przykładem fikcyjnego "Jezusa z Przedmieścia" i jego przeżyciami. Teksty są napisane w formie jego pamiętnika. Niestety, zespół niechętnie wypowiada się na temat swojej idei. Producentem płyty jest Rob Cavallo.

[edytuj] Lista utworów

1. "American Idiot" – 2:57
2. "Jesus Of Suburbia" – 9:07
   • I. "Jesus of Suburbia"
   • II. "City of the Damned"
   • III. "I Don't Care"
   • IV. "Dearly Beloved"
   • V. "Tales of Another Broken Home"
3. "Holiday" – 3:52
4. "Boulevard of Broken Dreams" – 4:20
5. "Are We The Waiting" – 2:42
6. "St. Jimmy" – 2:54
7. "Give Me Novacaine" – 3:25
8. "She's a Rebel" – 1:58
9. "Extraordinary Girl" – 3:32
10. "Letterbomb" – 4:06
11. "Wake Me Up When September Ends" – 4:45
12. "Homecoming" – 9:18
    • I. "The Death of St. Jimmy"
    • II. "East 12th St."
    • III. "Nobody Likes You"
    • IV. "Rock and Roll Girlfriend"
    • V. "We're Coming Home Again"
13. "Whatsername" – 4:12