Anders Leijonstedt
Z Wikipedii
hrabia Anders Leijonstedt (urodzony w 1649 w Uppsali, zmarły 10 października 1725 w Sztokholmie) - szwedzki dyplomata.
Jego ojcem był aptekarz Simon Wollimhaus, a bratem Jakob Gyllenborg. Po zakończeniu studiów w Uppsali i kilku podróżach, został sekretarzem domu bankowego (bankoverket). W roku 1686 został uszlachcony i przyjął imię Leijonstedt. Po kilku latach pracy w radzie państwa, w roku 1698 wysłano go jako posła nadzwyczajnego (envoyé extra-ordinaire) do Brandenburgii, by uregulować kwestie pomorza, tak jak o nim stanowił pokój westfalski z 1648 roku.
W latach 1703-1710 był oficjalnym i faktycznym ambasadorem Szwecji w Berlinie. W roku 1707 w jednej z podróży na placówkę towarzyszył mu przyszły wielki dyplomata szwedzki Herman Cedercreutz. W roku 1714 działał w państwowym sądownictwie. W roku 1716 nadano mu tytuł barona (friherre). 15 kwietnia 1719 kandydował na lantmarskalka - moderatora parlamentu szwedzkiego, jednak ostatecznie zwyciężył jego konkurent Per Ribbing.
[edytuj] Źródło
- Nordisk familjebok, ss. 1904–1926
| Poprzednik - |
 |
szwedzki ambasador w Prusach 1703-1710 |
|
Następca Carl Gustaf Friesendorff |
| Komórki skóry przekształcone w komórki macierzyste |
|
Udało się po raz pierwszy stworzyć w pełni niezróżnicowane (pluripotentne) komórki macierzyste z komórek skóry dorosłej małpy. Wcześniej sztuka ta udała się z komórkami myszy.
|
| Odkryto skąd bierze się szczęście! |
|
Szczęście, podobnie jak otyłość czy palenie papierosów, jest zjawiskiem zbiorowym, przenoszonym dzięki więziom społecznym - orzekli amerykańscy naukowcy.
|
| Groźna choroba kryje się w nogach |
|
"Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) to Zakrzepica Żył Głębokich oraz jej najcięższe powikłanie pod postacią Zatoru Tętnicy Płucne, które stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Jest chorobą podstępną, można nawet powiedzieć, że cichym zabójcą" - definiuje prof. dr hab. n. med. Witold Z. Tomkowski, prezes Polskiej Fundacji do Walki z Zakrzepicą "Thrombosis".
|
| Jeśli coś jest duże - boli bardziej |
|
Jeśli coś jest duże, boli bardziej, niż gdy jest małe - nawet, gdy jest to nasza własna ręka. Naukowcy z Oxfordu przeprowadzili eksperyment, podczas którego badali uczucie bólu u osób z chorą ręką. Uczestników poproszono, by poruszali chorą kończyną - jednocześnie na nią patrząc.
|
| Stworzonka morskie pomogą w łączeniu kości |
|
Niewielkie stworzonka morskie wieloszczety, budują konstrukcje z ziarenek piasku i muszelek. Sklejają budulec specjalną wydzieliną. Naukowcy odtworzyli ją w laboratorium i chcą użyć do łączenia połamanych kości.
|