Z Wikipedii

Andrzej Koszewski, ur. 26 lipca 1922 r. w Poznaniu – kompozytor, teoretyk muzyki i muzykolog, profesor Akademii Muzycznej w Poznaniu.

[edytuj] Twórczość

W twórczości Andrzeja Koszewskiego można wyróżnić trzy okresy:

• lata 50.: powstajÄ… utwory na różne obsady nawiÄ…zujÄ…ce do tradycji;
• lata 60. i poczÄ…tek dekady '70.: powstaje przede wszystkim nowatorska muzyka chóralna;
• lata 80.: ponownie, acz w inny sposób, powstajÄ… utwory nawiÄ…zujÄ…ce do tradycji.

Kompozytor pisał wprawdzie na różne obsady wykonawcze, lecz najważniejszy jest jego dorobek chóralny – oryginalny, a równocześnie niezwykle efektowny, wykonywany przez ponad setkę chórów w całej Europie, obu Amerykach, w Azji i Australii.

[edytuj] Wczesne utwory instrumentalne

W latach 1947-1956 powstawały większe formy instrumentalne: Allegro symfoniczne i Sinfonietta na orkiestrę, Concerto grosso na orkiestrę smyczkową, Trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian i utwory fortepianowe, w znacznym stopniu nawiązujące do muzyki Chopina. Muzyka Chopina szczególnie interesowała kompozytora, na jej temat pisał również prace muzykologiczne.

[edytuj] Utwory inspirowane folklorem wielkopolskim

Od końca lat 40. komponował utwory chóralne, na ogół inspirowane folklorem. W tych latach poznańska muzykologia była ważnym ośrodkiem badań etnograficznych, prowadzonych przez Mariana i Jadwigę Sobieskich. Studenci uczestniczyli w ogólnopolskiej akcji zbierania folkloru, mając dzięki temu okazję poznać muzykę ludową bezpośrednio, a nie jedynie za pośrednictwem literatury i nagrań. O ile nawiązywanie do folkloru nie było w tych latach niczym niezwykłym, to nietypowe było zainteresowanie Koszewskiego muzyką regionu wielkopolskiego, który rzadko interesował polskich kompozytorów, zdecydowanie chętniej ulegających inspiracji muzyków Kurpiów i zwłaszcza górali podhalańskich. Tymczasem w jego dorobku spotykamy:

• Szocz wielkopolski na orkiestrÄ™ (1951)
• Tryptyk wielkopolski na chór mieszany (1963)
• MaÅ‚a suita nadwarciaÅ„ska na chór mieszany (1969)
• Suita lubuska na chór żeÅ„ski (1984)
• Wczoraj byÅ‚o niedzioÅ‚eczka na chór żeÅ„ski lub chÅ‚opiÄ™cy (1969)
• PrzystrojÄ™ (1970) – opracowanie na fortepian siedmiu wielkopolskich Å›piewek i taÅ„ców ludowych.

[edytuj] Sonorystyczne utwory chóralne

W 196O roku powstała serialna Muzyka fa-re-mi-do-si na chór. Sylaby "fa-re-mi-do-si" były solmizacyjnymi nazwami dźwięków. Nawiązywały do liter w imieniu i nazwisku Chopina, którego 150. rocznicę urodzin obchodzono w 1960 roku. Utwór ten przyniósł przełom w jego stylu i zapoczątkował indywidualny wkład Koszewskiego do polskiej szkoły kompozytorskiej. Znów było to zjawisko nietypowe na tle twórczości innych kompozytorów polskich, bo w muzyce chóralnej.

Charakterystyczną cechą muzyki Koszewskiego stały się niekonwencjonalne sposoby śpiewu, takie jak glissanda, recytacja, szept, krzyk oraz gwizd. Tekst stanowiły często sylaby lub pojedyncze głoski. Pozwalało to na liczne efekty onomatopeiczne – często dowcipne, jak w popularnym cyklu Gry.

• Gry (1968) na różne ukÅ‚ady chóralne
• BA-NO-SCHE-RO (1971) na chór mieszany
• Da fischiare (1973) na zespół gwiżdżący

[edytuj] Utwory religijne

Utwory pisane od końca dekady lat 1980. zdominowała tematyka religijna. Przykłady takich utworów chóralnych z tego okresu:

• Angelus Domini
• ZdrowaÅ› Królewno Wyborna
• Trittico di messa

[edytuj] Literatura:

• TraktujÄ™ chór jak orkiestrÄ™ gÅ‚osów ludzkich, rozmowa z A. Koszewskim, "Ruch Muzyczny" 1986 nr 8.
• L. ZieliÅ„ska: Przewodnik po twórczoÅ›ci Andrzeja Koszewskiego, Brevis, PoznaÅ„ 1993.

Ponieważ opis tego hasÅ‚a  biograficznego zwiÄ…zanego z muzykÄ… ma formÄ™ zaledwie zalążkowÄ… , pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródÅ‚ami.
Prosimy, zapoznaj siÄ™ najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.