Anthony Barber
Z Wikipedii
Anthony Perrinott Lysberg Barber, baron Barber (ur. 4 lipca 1920 w Doncaster, zm. 16 grudnia 2005 w Suffolk), polityk brytyjski, działacz Partii Konserwatywnej, minister w rządach Aleca Douglasa-Home'a i Edwarda Heatha.
Był trzecim synem Johna Barbera i jego żony Musse, z pochodzenia Dunki. Jego braćmi byli Noel Barber, dziennikarz i pisarz, oraz Kenneth Barber, sekretarz Midland Banku. Anthony odebrał wykształcenie w King Edward VI's Grammar School w Retford. Tuż przed wybuchem II wojny światowej wstąpił do King's Own Yorkshire Light Infantry. W 1939 r. został przydzielony do Królewskiej Artylerii Armii Terytorialnej. Walczył we Francji w szeregach Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego i został ewakuowany z Dunkierki.
Następnie służył jako pilot RAF w sekcji rozpoznania lotniczego. Podczas lotu 25 stycznia 1943 r. skończyłu mu się paliwo i musiał przymusowo lądować niedalego Mont St Jean. Trafił do niewoli niemieckiej i został umieszczonu w Stalagu Luft 3, skąd próbował wielokrotnie uciec (raz udało mu się dotrzeć aż do Danii). Został za to wymieniony w rozkazie dziennym. Przebywając w niewoli za pośrednictwem Czerwonego Krzyża podjął studia prawnicze. Dyplom obronił po wojnie na Oksfordzie. Uzyskał również tytuł z filozofii, politologii i ekonomii na Oriel College oraz stypendium w Inner Temple. W 1948 r. został barristerem ze specjalizacją w prawie podatkowym.
W 1950 r. ubiegał się po raz pierwszy o mandat w Izbie Gmin z okręgu Doncaster, ale przegrał wybory różnicą 878 głosów. Barber został deputowanym rok później w przyspieszonych wyborach. W 1952 r. został parlamentarnym prywatnym sekretarzem George'a Warda, podsekretarza stanu w ministerstwie lotnictwa. Był nim do 1958 r. Równolegne w latach 1955-1958 był młodszym whipem rządowym. W latach 1958-1959 był parlamentarnym prywatnym sekretarzem premiera Macmillana. W 1959 r. został ekonomicznym sekretarzem skarbu. Po "nocy długich noży" w 1962 r. otrzymał stanowisku finasowego sekretarza skarbu. Od października 1963 r. do października 1964 r. pełnił funkcję ministra zdrowia w gabinecie sir Aleca Douglasa-Home.
Barber stracił miejsce w Izbie Gmin po przegranych przez konserwatystów wyborach 1964 r. Do parlamentu powrócił jednak już rok później, wygrywając wybory uzupełniające w okręgu Altrincham and Sale. W tym samym roku kierował kampanią wyborczą Edwarda Heatha na lidera Partii Konserwatywnej. W 1967 r. został przewodniczącym partii. Po wygranych wyborach w czerwcu 1970 r. został powołany na stanowisko Kanclerza Księstwa Lancaster. Na tym stanowisku Barber odpowiadał za negocjacje dotyczące członkostwa Wielkiej Brytanii w EWG.
Po nagłej śmierci Iaina Macleoda w lipcu 1970 r. Barber został powołany na stanowisko Kanclerza Skarbu. Był rzecznikiem liberalizacji systemu bankowego, wprowadził do brytyjskiego systemu podatkowego VAT. Zredukował również podatki bezpośrednie. Po porażce konserwatystów w 1974 r. Barber utracił stanowisko rządowe. W styczniu 1975 r. został mianowany dożywotnim członkiem Izby Lordów z tytułem barona Barber. Był również członkiem Tajnej Rady.
W latach 1974-1987 pełnił funkcję przewodniczącego Standard Chartered Bank. Pod koniec życia cierpiał na chorobę Parkinsona. Zmarł w grudniu 2005 r. w wieku 85 lat.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Enoch Powell |
Minister zdrowia Wielkiej Brytanii 1963-1964 |
Następca Kenneth Robinson |
| Poprzednik George Thomson |
Kanclerz Księstwa Lancaster 1970 |
Następca Geoffrey Rippon |
| Poprzednik Iain Macleod |
Kanclerz Skarbu 1970-1974 |
Następca Denis Healey |
| Poprzednik Edward du Cann |
PrzewodniczÄ…cy Brytyjskiej Partii Konserwatywnej 1967-1970 |
Następca Peter Thomas |
W dniu powstania
Julian Amery • Anthony Barber • Lord Blakenham • John Boyd-Carpenter • Edward Boyle • Henry Brooke • Rab Butler • Lord Carrington • Bill Deedes • Lord Dilhorne • Alec Douglas-Home • Frederick Erroll • Joseph Godber • Edward Heath • Quintin Hogg • Keith Joseph • Selwyn Lloyd • Ernest Marples • Reginald Maudling • Michael Noble • Geoffrey Rippon • Duncan Sandys • Christopher Soames • Peter Thorneycroft
W dniu powstania
Anthony Barber • Gordon Campbell • Robert Carr • Lord Carrington • Alec Douglas-Home • Lord Hailsham of St Marylebone • Edward Heath • Lord Jellicoe • Keith Joseph • Iain Macleod • Reginald Maudling • Michael Noble • James Prior • Geoffrey Rippon • Margaret Thatcher • Peter Thomas • Peter Walker • William Whitelaw
Późniejsi członkowie gabinetu
John Davies • Ian Gilmour • Joseph Godber • Maurice Macmillan • Francis Pym • Lord Windlesham
| Orange wciąż negocjuje sponsoring Ekstraklasy |
|
Ekstraklasa SA, spółka zarządzająca rozgrywkami pierwszej ligi piłkarskiej, kontynuuje rozmowy z firmą PTK Centertel, operatorem sieci komórkowej Orange, na temat sponsoringu tytularnego ligi przez najbliższe trzy sezony. Sponsorem technicznym ligi może zostać Grupa Żywiec SA.
|
| Masowe zwolnienia dziennikarzy LA Times |
|
Wydawnictwo Tribune Co. redukuje 250 etatów w swojej największej gazecie "Los Angeles Times".
|
| Burzliwe echa wczorajszego wywiadu prezesa Polskiego Radia |
|
Trójka byÅ‚a tubÄ… propagandowÄ… PRL-u, a ludzie w niej zatrudnieni sÅ‚użyli radiu stanu wojennego – twierdzi Krzysztof CzabaÅ„ski, prezes Polskiego Radia SA. Ówczesny szef anteny jest oburzony. CzabaÅ„ski uważa też, że czÅ‚onkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji po zakoÅ„czeniu kadencji powinni mieć prawo przejÅ›cia na emeryturÄ™.
|
| Członek PO poucza dziennikarzy TVP Opole |
|
Dziennikarze zamiast szukać newsów na wÅ‚asnÄ… rÄ™kÄ™, powinni korzystać z pomocy rzecznika prasowego marszaÅ‚ka województwa – to zalecenie dla TVP Opole z projektu uchwaÅ‚y rady programowej tego oddziaÅ‚u telewizji publicznej.
|
| Bezpłatne "Metro" chce być opiniotwórcze |
|
BezpÅ‚atny dziennik ”Metro” (Agora SA) od 8 sierpnia br. bÄ™dzie miaÅ‚ nowÄ… makietÄ™. Zmieni siÄ™ też charakter gazety.
|