Z Wikipedii

Antoine Quinquet (ur. 9 marca 1745 r. w Soissons, zm. w 1803 r. w Paryżu) - francuski farmaceuta, aptekarz i przedsiębiorca. Rozpowszechnił lampę, od jego nazwiska zwaną kinkietem.

W 1760 r. w rodzinnym Soissons uzyskał dyplom aptekarza, po czym przez 3 lata pracował w tamtejszej aptece mistrza Le Comte'a. Później wyjechał do Paryża, gdzie do 1777 r. pracował u de Baumé'a, by 30 czerwca 1779 r. uzyskać dyplom mistrza aptekarskiego i uruchomić w tym mieście własną aptekę przy rue du Marché-aux-Poirées. Jako zwolennik Rewolucji Francuskiej w 1794 r. został głównym farmaceutą paryskiego hospicjum narodowego (fr. l’Hospice National), utworzonego przez Konwent.

W 1783 r. (a być może, że już ok. 1778 r., podczas podróży do Genewy) poznał szwajcarskiego fizyka Ami Arganda i zapoznał się z jego udoskonaloną lampą olejową. Połączył ją z bocznym zbiornikiem paliwa (jak w konstrukcji J.L. Prousta), nieco ulepszył palnik i posadowił całość na wygodnej podstawce, po czym rozpoczął produkcję i sprzedaż takich lamp, które zyskały wkrótce ogromną popularność pod nazwą kinkietów. 23 maja 1784 r. komedię Wesele Figara P. Beaumarchais w teatrze Comédie Française przedstawiono po raz pierwszy w sali oświetlonej nowymi lampami pana Quinqueta. Gustaw Flaubert wymienia kinkiety, już jako pospolitą nazwę, w powieści Pani Bovary.

W 1783 r. brał udział wraz z Ami Argandem w budowie balonu, zaprezentowanego 19 września królowi Francji Ludwikowi XVI przez Étienne Montgolfiera.

Quinquet interesował się chemią (skonstruował m. in. aparat chroniący złotników przed wdychaniem trujących par rtęci), ponadto magnetyzmem, mineralogią i przyczynami tworzenia się gradu.