Antonio Pesenti - Google

Antonio Pesenti

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Antonio Pesenti
Narodowość Włochy Włochy
Data urodzenia 17 maja 1908
Data śmierci 10 czerwca 1968
Poprzednie drużyny  
  • 1930-33 Dei
  • 1932 Wolsit
  • 1934 O.Egg
  • 1938-39 Urago
Największy sukces zwycięzca Giro d'Italia (1932), zwycięzca etapu w Tour de France

Antonio Pesenti (ur. 17 maja 1908 w Zogno; zm. 10 czerwca 1968 w Bergamo) - były włoski kolarz szosowy startujący wśród zawodowców w latach 1929-1939. Zwycięzca Giro d'Italia w 1932. Trzeci kolarz Tour de France (1931).


[edytuj] Najważniejsze zwycięstwa

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Zwycięzcy Giro d'Italia

Luigi Ganna (1909) • Carlo Galetti (1910) • Carlo Galetti (1911) • Atala (1912) • Carlo Oriani (1913) • Alfonso Calzolari (1914) • Costante Girardengo (1919) • Gaetano Belloni (1920) • Giovanni Brunero (1921) • Giovanni Brunero (1922) • Costante Girardengo (1923) • Giuseppe Enrici (1924) • Alfredo Binda (1925) • Giovanni Brunero (1926) • Alfredo Binda (1927) • Alfredo Binda (1928) • Alfredo Binda (1929) • Luigi Marchisio (1930) • Francesco Camusso (1931) • Antonio Pesenti (1932) • Alfredo Binda (1933) • Learco Guerra (1934) • Vasco Bergamaschi (1935) • Gino Bartali (1936) • Gino Bartali (1937) • Giovanni Valetti (1938) • Giovanni Valetti (1939) • Fausto Coppi (1940) • Gino Bartali (1946) • Fausto Coppi (1947) • Fiorenzo Magni (1948) • Fausto Coppi (1949) • Hugo Koblet (1950) • Fiorenzo Magni (1951) • Fausto Coppi (1952) • Fausto Coppi (1953) • Carlo Clerici (1954) • Fiorenzo Magni (1955) • Charly Gaul (1956) • Gastone Nencini (1957) • Ercole Baldini (1958) • Charly Gaul (1959) • Jacques Anquetil (1960) • Arnaldo Pambianco (1961) • Franco Balmamion (1962) • Franco Balmamion (1963) • Jacques Anquetil (1964) • Vittorio Adorni (1965) • Gianni Motta (1966) • Felice Gimondi (1967) • Eddy Merckx (1968) • Felice Gimondi (1969) • Eddy Merckx (1970) • Gösta Pettersson (1971) • Eddy Merckx (1972) • Eddy Merckx (1973) • Eddy Merckx (1974) • Fausto Bertoglio (1975) • Felice Gimondi (1976) • Michel Pollentier (1977) • Johan De Muynck (1978) • Giuseppe Saronni (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giovanni Battaglin (1981) • Bernard Hinault (1982) • Giuseppe Saronni (1983) • Francesco Moser (1984) • Bernard Hinault (1985) • Roberto Visentini (1986) • Stephen Roche (1987) • Andrew Hampsten (1988) • Laurent Fignon (1989) • Gianni Bugno (1990) • Franco Chioccioli (1991) • Miguel Induráin (1992) • Miguel Induráin (1993) • Jewgienij Bierzin (1994) • Tony Rominger (1995) • Paweł Tonkow (1996) • Ivan Gotti (1997) • Marco Pantani (1998) • Ivan Gotti (1999) • Stefano Garzelli (2000) • Gilberto Simoni (2001) • Paolo Savoldelli (2002) • Gilberto Simoni (2003) • Damiano Cunego (2004) • Paolo Savoldelli (2005) • Ivan Basso (2006) • Danilo Di Luca (2007) • Alberto Contador (2008)

 

"Sędziowie dla Berlusconiego to jak Żydzi dla Hitlera"
"Sędziowie? Stanowią dla Berlusconiego to, kim Żydzi byli dla Hitlera: haniebną rasę, którą trzeba wyeliminować, a raczej chorych psychicznie, których trzeba wysłać do domu wariatów" - tak w swojej najnowszej książce 'Zawalidroga" pisze przeciwnik polityczny premiera Włoch i lider opozycyjnej partii Włochy Wartości Antonio di Pietro.
Dwaj polscy górnicy zginęli w Czechach
Dwóch polskich górników zginęło, a trzech innych zostało poważnie rannych w wyniku wstrząsów w kopalni w czeskiej Karvinie, koło Ostrawy.
Strzały w centrum handlowym
Jedna osoba zginęła, a jedna została ranna w strzelaninie, do której doszło w sobotę centrum handlowym w Seattle.
Watykan "przebaczył" Lennonowi
Watykan wybaczył Johnowi Lennonowi niesławną wypowiedź, że zespół The Beatles jest bardziej popularny niż Jezus. Czterdzieści lat temu słowa te wywołały wielkie oburzenie opinii publicznej.
Dwa lata temu Rosja straciła twarz
Do 23 listopada 2006 r. był znanym nielicznemu gronu rosyjskim dysydentem, którego teorie na temat zbrodniczej roli Władimira Putina dla wielu były potwierdzeniem wcześniejszych przypuszczeń, a wśród innych wzbudzały grymas niedowierzania na twarzy. Kiedy jednak umarł w niejasnych okolicznościach, Aleksander Litwinienko stał się symbolem "nowej Rosji". Symbolem, z którego władze Kremla nie mogą być zadowolone.
Linki: Strona gwna