Z Wikipedii

Antônio de Castro Mayer (ur. 20 czerwca 1904 w Campinas, zm. 25 kwietnia 1991 w Campos) – brazylijski duchowny katolicki, doktor filozofii, tradycjonalista, biskup Campos w latach 1949-1981

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Ksiądz

Antônio de Castro Mayer pochodził z wielodzietnej rodziny. Był synem João Mayera i Franciszki de Castro. Otrzymał wykształcenie w katolickich seminariach. Po studiach w wyższym seminarium duchownym w São Paulo udał się na dalsze studia do Rzymu, gdzie kształcił się na Uniwersytecie Gregoriańskim. 30 października 1927 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kardynała Basilio Pomplija.

Po zakończeniu studiów powrócił do Brazylii i został profesorem seminarium duchownego w São Paulo. W 1940 roku został mianowany diecezjalnym asystentem generalnym Akcji Katolickiej. W 1941 roku został kanonikiem archikatedry w São Paulo. W 1942 roku został mianowany wikariuszem generalnym archidiecezji São Paulo. 6 maja 1948 roku papież Pius XII mianował go biskupem tytularnym Prieny i koadiutorem biskupa Campos. 23 maja 1948 roku Antonio de Castro Mayer otrzymał święcenia biskupie i rozpoczął posługę jako biskup pomocniczy diecezji Campos. W 1949 roku został jej ordynariuszem.

[edytuj] Biskup Campos

Jako biskup Campos, Antônio de Castro Mayer znany był ze swojego konserwatyzmu jako przeciwnik socjaldemokracji i modernizmu. Był współautorem książki Reforma rolna – kwestia sumienia, w której zawarty był wykład doktryny katolickiej potępiający błędy szerzącego się w tym czasie w Ameryce Południowej socjalizmu i komunizmu.

W latach 60. XX wieku sprzeciwiał się publicznie zaakceptowaniu niektórych reform Soboru Watykańskiego II, szczególnie dotyczących ekumenizmu i kolegialności Kościoła. Nie zaakceptował również posoborowej reformy mszału i sprzeciwiał się odprawianiu liturgii w językach narodowych. Stanął obok arcybiskupa Marcela Lefebvre'a na czele Międzynarodowej Grupy Ojców, która otwarcie krytykowała nadchodzące zmiany posoborowe.

W 1969 roku biskup Antonio de Castro Mayer postanowił przeciwdziałać rozpowszechnianiu się nowego rytu łacińskiego i pomimo zaleceń ze strony Stolicy Apostolskiej doprowadził do zachowania w powszechnym użyciu w diecezji Campos rytu trydenckiego. Postawa ordynariusza stała się przyczyną zerwania przez niego współpracy z Konferencją Episkopatu Brazylii.

Stanowisko Antonio de Castro Mayer zmusiło Pawła VI do podjęcia środków mających na celu zapobiegnięcia schizmie. Papież rozpoczął korespondencję z tradycjonalistycznym biskupem i próbował nakłonić go do kompromisu co jednak pomimo zażegnania groźby rozłamu mu się nie udało.

1 czerwca 1981 roku biskup Antonio de Castro Mayer przeszedł na emeryturę i przekazał diecezję Campos nowemu ordynariuszowi Carlosowi Alberto Navarro, który w odróżnieniu od swojego poprzednika był zwolennikiem Soboru Watykańskiego II.

[edytuj] Biskup emeryt

W 1982 roku biskup-senior Antonio de Castro Mayer powołał na wzór Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X, Bractwo Kapłańskie Świętego Jana Marii Vianneya (FSSJV) i w 1983 roku otworzył ze środków prywatnych tradycjonalistyczne wyższe seminarium duchowne w Campos. Z czasem stało się ono ośrodkiem skupiającym księży z Ameryki Południowej celebrujących msze w rycie trydenckim oraz miejscem oporu i kształtowania opozycji do zmian kościelnych wprowadzanych w diecezji Campos przez biskupa Carlosa Alberto Navarro.

[edytuj] Ekskomunika

30 czerwca 1988 roku bez zgody papieża Jana Pawła II powołując się na zasadę jurysdykcji zastępczej, biskup Antonio de Castro Mayer współkonsekrował w Ecône wraz z arcybiskupem-seniorem Marcelem Lefebrvrem czterech tradycjonalistycznych biskupów i z tego powodu został uznany przez Stolicę Apostolską za ekskomunikowanego z mocy samego prawa (latae sententiae). Sam biskup uznawał, że ekskomunika była nieważna, gdyż czyn popełnił sądząc, że jest w stanie wyższej konieczności związanej z kryzysem w Kościele, co według prawa kanonicznego zwalnia go z kary ekskomuniki, nawet gdyby się mylił.

Biskup Antonio de Castro Mayer zmarł w podeszłym wieku, 25 kwietnia 1991 w Campos z powodu niewydolności oddechowej. Pochowany został przy ołtarzu w kaplicy Zakonu Tercjarzy Matki Bożej z Góry Karmel na cmentarzu Cemitério do Caju.

Po jego śmierci członkowie Bractwa Kapłańskiego Świętego Jana Marii Vianneya, wybrali jego następcą księdza Licinio Rangela, który w 1991 roku otrzymał sakrę biskupią z rąk trzech biskupów Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X.

[edytuj] Sukcesja apostolska

[edytuj] Zobacz też

• Ecclesia Dei
• Ryt trydencki
• Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X

[edytuj] Linki zewnętrzne

• The Hierarchy of the Catholic Church