Z Wikipedii

Aparat kompaktowy (ang. compact camera) – typ aparatu fotograficznego przeznaczony głównie dla fotoamatorów. Występuje w wielu odmianach, jak i różnej jakości oraz cenie.

Historia aparatu kompaktowego, zwanego też ironicznie głuptakiem lub idiotenkamerą, sięga lat 30. XX stulecia, gdy w USA pojawił się masowo produkowany Kodak Brownie (patrz: aparat skrzynkowy). W latach późniejszych, wzorem aparatów Leica, zastosowano w aparatach kompaktowych film małoobrazkowy typu 135, wizjer, dalmierz. W latach 60.-70. postępowała automatyzacja aparatów kompaktowych. Przeniesiono do nich rozwiązania z lustrzanek małoobrazkowych (SLR) takie jak: światłomierz, autofocus, pomiar punktowy, motor przewijający film i cofający go, czytnik kodu DX, samowyzwalacz, obiektyw zoom. Wbudowano do nich lampę błyskową. Produkowano też aparaty kompaktowe na filmy inne niż 135. Wreszcie, pod koniec lat 90., wprowadzono na masową skalę aparaty kompaktowe cyfrowe, korzystające ze wszystkich cech aparatów kompaktowych na film.

Oprócz wielkiej liczby typów aparatów kompaktowych powszechnego użytku istnieje też grupa tych aparatów dla profesjonalistów. Są to bardzo drogie ale solidnie, często wykonane ze stopu tytanowego wyśmienite i trwałe aparaty. Najtańsze natomiast aparaty kompaktowe wykonane są z niskiej jakości plastiku, także soczewki obiektywu bywają wykonane z tworzyw sztucznych. Efekty fotografowania najtańszymi aparatami kompaktowymi zainspirowały, ze względu na szereg błędów optycznych, fotografów profesjonalnych. W połowie lat 90. powstał dział fotografii artystycznej zwany łomografią (lomografią).