Z Wikipedii

Armand – postać fikcyjna z serii Kroniki wampirów autorstwa Anne Rice.

Armand urodził się na Rusi Kijowskiej. Od dziecka uczył się sztuki malowania ikon. Jego życie zmieniło się, gdy został porwany przez Tatarów w roku 1481 i sprzedany na targu niewolników. Na jego szczęście, zaopiekował się nim Marius de Romanus. Wraz z przyjaciółką Biancą żył w pałacu Mariusa, lecz gdy został zraniony w pojedynku i był bliski śmierci, Marius przemienił go w wampira. Gdy wrogie wampiry zaatakowały pałac Mariusa, Armanda zmuszono siłą do przystąpienia do klanu paryskiego. Wkrótce stał się jednym z dzikich wampirów żyjąych w cieni, aż do końca XVIII wieku, kiedy to z przyczyny Lestata klan się rozpadł. Wkrótce potem Armand wraz Nicolasem de Lenfentem i innymi wampirami założył Teatr Wampirów, klanu, w którym został liderem. W latach 20 XX wieku Teatr został spalony przez Louisa. Armand potem wraz z nim wyruszył w podróż po świecie, lecz po 10 latach rozstali się. Od tamtej pory Armand wyruszył do Nowego Orleanu i uczynił z tego terenu swoje pole łowieckie, zabijając młodsze wampiry. W latach 70 odwiedzał Lestata. Gdy ten opuścił dom, Armand sam tam zamieszkał. Wówczas napotkał Daniela Malloya, dziennikarza, który przeprowadził wywiad z Louisem i zamienił go w wampira. Dla niego to założył Nocną Wyspę, ich wspólne schronienie. W późniejszym czasie Armand chciał popełnić samobójstwo, lecz nieskutecznie.