Z Wikipedii

As z obliczem Janusa na awersie

As (łac. as) – moneta z brązu, podstawowa jednostka monetarna w starożytnym cesarstwie rzymskim, bita od ok. IV wieku przed n.e. Pierwotnie (tzw. aes grave) ważyła rzymską librę (funt), dzieliła się na 12 uncji. W okresie cesarstwa as funkcjonował jako moneta zdawkowa.

W starożytnym Rzymie słowo "as" oznaczało przede wszystkim pewną całość jako jednostkę, zwłaszcza jednostkę monetarną równą funtowi miedzi. Dopiero jednak koło IV w p.n.e. as stał się prawdziwą monetą. W dawnych czasach odlewano asy w postaci cegiełek, później w kształcie krążków. Wybijano całe asy lub też ich części. Były też monety wyższej wartości, a więc as podwójny, potrójny itd. Z biegiem czasu, szczególnie po wprowadzeniu monet srebrnych, as uległ redukcji: w początkach III w p.n.e. równał się już 1/3 funta, następnie 1/6, a w 89 r. p.n.e. już tylko 1/24 funta. Za czasów cesarstwa wybijano 3 rodzaje monet miedzianych: najmniejszą z nich był właśnie as.

As Nerona

As miał po jednej stronie oblicze boga Janusa, a po drugiej przód okrętu (rostrum) i oznaczenie wartości. Srebrny denar odpowiadał z początku 10, później 16 asom.

Zobacz też: system monetarny w cesarstwie rzymskim.