Z Wikipedii

Auguste Renoir
Auguste Renoir
Prawdziwe nazwisko	Pierre-Auguste Renoir
Data i miejsce urodzenia	25 lutego 1841, Limoges
Data i miejsce Å›mierci	3 grudnia 1919 roku, Cagnes
Narodowość	Francuz
Dziedzina sztuki	Malarstwo, Rzeźba
Styl	Impresjonizm
Ważne dzieła	Śniadanie wioślarzy, Huśtawka, Moulin de la Galette
Muzeum artysty	Musée Renoir

Auguste Renoir, Pierre-Auguste Renoir (ur. 25 lutego 1841, zm. 3 grudnia 1919), malarz i rzeźbiarz francuski. Współtwórca i jeden z czołowych przedstawicieli impresjonizmu.

Karierę artystyczną zaczynał od dekorowania porcelanowych zastaw stołowych. W twórczości malarskiej koncentrował się na portretach dzieci i kobiet, aktach oraz martwych naturach. W ciągu niemal sześćdziesięcioletniej kariery namalował około sześciu tysięcy obrazów. Nigdy nie zajmował się malarstwem pejzażowym tak intensywnie jak inni impresjoniści. Był też płodnym rysownikiem, tworząc pobieżne szkice wykonane różnymi technikami. W wieku 66 lat artysta podjął pierwsze próby rzeźbiarskie, kiedy był już poważnie chory na reumatyzm.

Spis treści 1 Biografia 2 Kalendarium 3 Styl 4 Twórczość malarska 5 Rzeźba 6 Pośmiertne dzieje obrazów 7 Zobacz też 8 Bibliografia 9 Linki zewnętrzne

[edytuj] Biografia

Pochodził z Limoges we Francji, z rodziny robotniczej. W roku 1845 jego rodzina przeniosła się do Paryża. Był szóstym z siedmiorga dzieci biednego krawca Léonarda i jego żony Marguerite. Jako nastolatek, pracował w fabryce porcelany i tam nauczył się przyozdabiać porcelanę, co wywarło wpływ na jego późniejszy styl i sposób manipulacji kolorem. Gdy pojawiły się maszyny do produkcji i ozdabiania ceramiki i fabrykę zamknięto, Renoir zaczął malować chińskie wachlarze.

Od 1862 studiował sztukę w Paryżu pod kierunkiem Charlesa Gleyre`a. Jego przyjaciółmi zostali Frédéric Bazille, Claude Monet i Alfred Sisley. Zadebiutował w roku 1864 obrazem Esmeralda, który po wystawie uznał za niedoskonały i który w przypływie samokrytycyzmu zniszczył. W jego wczesnych obrazach widoczny jest wpływ Eugène Delacroix i Gustave'a Courbeta oraz malarstwa weneckiego.

Wojna francusko-pruska zmieniła na jakiś czas jego plany – w roku 1870 zaciągnął się do wojska jako kirasjer. Po wojnie powrócił do Paryża i znów zajął się malarstwem, otwierając okres impresjonistyczny w swojej karierze. Już w kwietniu 1874 wystawiał swe prace na pierwszej wystawie impresjonistów w atelier Nadara na Boulevard des Capucines.

W 1879 wyjechał do Afryki, od 1881 przebywał w Algierii, a potem w Madrycie (gdzie podziwiał prace Diego Velázqueza) i we Włoszech. Dzięki tym podróżom miał okazję zetknąć się z malarstwem Rafaela i Ingresa, co spowodowało oddalenie się od założeń impresjonizmu. Następna faza jego twórczości, charakteryzowana przez przewagę rysunku, ostrzejszych konturów, gładkiej faktury i chłodniejszych kolorów trwa od 1883 do 1888 i określana jest mianem "suchej" lub "ostrej". Następuje po niej okres "perłowy", w którym barwy są żywsze i ostrzejsze, z przewagą czerwieni, a kreska delikatniejsza.

Około roku 1892, Renoir zaczął chorować na reumatoidalne zapalenie stawów. W roku 1907, przeniósł się wraz z rodziną do Les Collettes, posiadłości w Cagnes-sur-Mer w pobliżu wybrzeża śródziemnomorskiego. Od nazwy tej miejscowości pochodzi nazwa ostatniego okresu twórczości Renoira. Malował on przez ostatnie 20 lat życia, nawet na wózku inwalidzkim, gdy reumatyzm poważnie ograniczył jego możliwości ruchowe. Jego dłonie uległy poważnym deformacjom, a prawe ramię uległo ankylozie (zrostowi kości stawowych), co wymusiło na nim zmianę techniki malarskiej – zaczął malować za pomocą pędzla umocowanego do ramienia. Tworzył także rzeźby w glinie, z pomocą asystenta, który bezpośrednio nanosił zmiany według jego wskazówek. Aby umożliwić sobie malowanie dużych obrazów, w fazie zaawansowanej choroby Renoir korzystał z urządzeń, które przesuwały płótno pod jego dłonią.

Pod koniec życia zajął się również edukacją innych malarzy.

Miał z żoną Aliną Victorine Charigot (zmarłą 27 czerwca 1915) trzech synów: Pierre'a, aktora, Jeana, reżysera i pisarza oraz Claude'a, producenta filmowego.

Zmarł 3 grudnia 1919 roku w Cagnes na zapalenie płuc. Spoczywa na cmentarzu w Essoyes, rodzinnej miejscowości swojej żony.

[edytuj] Kalendarium

Rodzina:

• 1773 - styczeÅ„: urodziÅ‚ siÄ™ w Limoges Franciszek Renoir, dziadek malarza ze strony ojca.
• 1778 - 3 października - urodziÅ‚a siÄ™ w Limoges Anna Regnier, babka malarza ze strony ojca.
• 1795 - 28 grudnia (23 frimaire`a IV roku): Å›lub Franciszka Renoira z AnnÄ… Regnier w Limoges.
• 1799 - 7 lipca (18 messidora VII roku): urodziÅ‚ siÄ™ w Limoges Leonard Renoir, ojciec malarza.
• 1807 - urodziÅ‚a siÄ™ w Saintes Marguerite Merlet, matka malarza.
• 1828 - 17 listopada: Å›lub Leonarda Renoira z Marguerite Merlet w Saintes.

Auguste Renoir:

• 1841 - 25 lutego: UrodziÅ‚ siÄ™ w Limoges
• 1844: przeprowadza siÄ™ z rodzicami do Paryża
• 1860: stara siÄ™ o zezwolenie na kopiowanie obrazów w Luwrze' mieszka przy ul. d`Argenteuil 23
• 1861: ponownie stara siÄ™ o zezwolenie w Luwrze.
• 1863: rozpoczyna naukÄ™ pod kierunkiem malarza Charles`a Gleyre`a w Ecole des Beaux-Arts; poznaje Bazille`a, Moneta i Sisleya
• 1863: poznaje Fantina, z którym czÄ™sto bywa w Luwrze; stara siÄ™ o zezwolenie w Luwrze
• 1864: zawiÄ…zuje przyjaźń z Jules Le Coeurem; poznaje Diaza w lesie Fontainebleau; jeden z jego obrazów zostaje przyjÄ™ty do Salonu (później przez niego zniszczony)
• 1865: wystawia na Salonie dwa obrazy; poznaje Couerbeta; pÅ‚ynie z Sisleyem do Rouen, pracuje z nim także w Marlotte
• 1866: pracuje w Marlotte; poczÄ…tek zwiÄ…zku z LizÄ…; maluje widoki Paryża; mieszka z Bazille`em przy ul. Visconti; zostaje odrzucony na Salonie; SierpieÅ„: wraz z Sisleyem goÅ›ci u rodziny Le Coeura w Berck nad kanaÅ‚em La Manche
• 1868: Liza zostaÅ‚a przyjÄ™ta na Salon; maluje portrety Sisleya i Bazille`a; ofiarowuje jeden z nich Manetowi, któremu siÄ™ bardzo spodobaÅ‚
• 1869: jeden obraz zostaje przyjÄ™ty na Salon; mieszka w Ville d`Avray z rodzicami i LizÄ…; pracuje z Monetem; maluje w Bougival; bieda nie pozwala mu na zakup farb
• 1870: wystawia na Salonie dwa obrazy; mieszka z Bazille`em; zostaje powoÅ‚any do wojska (lipiec-marzec 1871), wysÅ‚any do Bordeaux, a nastÄ™pnie do Tarbes w Pirenejach; choruje ciężko na dyzenteriÄ™
• 1871: podczas Komuny Paryskiej przebywa w Paryżu, nastÄ™pnie w Louveciennes i w Bougival, gdzie pracuje z Sisleyem; po upadku Komuny wynajmuje pracowniÄ™ przy ul. Nôtre-Dame-des-Champs
• 1872: odrzucony na Salonie; podpisuje petycjÄ™ w sprawie nowego Salonu Odrzuconych; przedstawiony przez Degasa Duretowi; mieszka w Paryżu; maluje Pont-Neuf, czÄ™sto odwiedza Moneta w Argenteuil; Liza, jego dawna kochanka, wychodzi za mąż za mÅ‚odego architekta, przyjaciela Jules Le Coeura; Renoir nie spotyka jej już nigdy
• 1919 - 3 grudnia: umiera w Cagnes, w wieku 78 lat

[edytuj] Styl

Renoir nie malował pejzaży. W centrum jego zainteresowań malarskich znajdowały się kobiety, dzieci i kwiaty. Artysta usiłował w swoich scenach rodzajowych odtwarzać przelotną chwilę i trafność bezpośredniego własnego wrażenia. W jego twórczości nie znajdzie się głębokich przeżyć czy rezultatów twórczych refleksji. Rezygnował z duchowych treści w sztuce, za to kreował świat czystych barw i harmonijnych form. Portrety Renoira wydają się czasem banalne i przesłodzone a charakterystyka modela powierzchowna. Charakteryzują się jednak oryginalnym i niespotykanym u innych impresjonistów stylem. W podeszłym wieku przyjął w swoich pracach typ "pięknej kobiety", której nagie ciało malował odtąd bardzo chętnie w jaskrawych odcieniach różu. Najlepsze prace powstały w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Cechują się świeżością doznań i niezwykłą umiejętnością doskonałego ich odtwarzania. "Gdy maluję, chcę być jak zwierzę" - mawiał o sobie żartobliwie.

[edytuj] Twórczość malarska

• Diana Å‚owczyni - 1867
• Liza z parasolkÄ… - 1867
• Bazille przy sztalugach - 1867
• Sisley z żonÄ… - 1868
• La Grenouillère - 1869
• Kobieta w kÄ…pieli - 1870
• Maki - 1873
• Loża - 1874
• Droga wÅ›ród traw - 1875
• Moulin de la Galette - 1876
• HuÅ›tawka - 1877
• Pani Charpentier z dziećmi - 1878
• Sekwana w Asnières - 1879
• Åšniadanie wioÅ›larzy - 1881
• SkaÅ‚y w Guernsey - 1883
• MacierzyÅ„stwo - 1886
• Wielkie kÄ…piÄ…ce siÄ™ - 1887
• Córki Mendesa przy pianinie - 1888
• Oda do kwiatów - 1909
• Gabrielle z różą - 1911
• SÄ…d Parysa - 1914
• Parasolki - 1881

[edytuj] Rzeźba

• Coco - 1907
• Wenus zwyciÄ™ska - 1913
• Aline - 1916

[edytuj] Pośmiertne dzieje obrazów

Po śmierci Renoira jego dzieła stawały się coraz bardziej popularne mimo ciągnących się nieustannie dyskusji nad twórczością ostatniego kresu życia. W 1933 roku, podczas wielkiej wystawy w Orangerie w Tuilieriach, ukazały się artykuły utrzymane w ostrym tonie. W "Le Figaro" z 31 lipca pani Gérard d`Houville zarzuciła Renoirowi "zły gust" i "wulgarność", zaś krytykując kobiece akty przeciwstawiła im Lożę, którą uznała za wybitne "bijące w oczy arcydzieło". Wcześniej, w 1923 roku, z oporami Rady Muzeów, przyjęto do Luwru Kąpiące się, dar ze strony synów artysty. Z biegiem czasu dzieła Renoira znalazły się w większości najlepszych muzeów, zaś sam Luwr zgromadził kolekcję obrazów ze wszystkich okresów twórczości. Od 1960 r. dom artysty Collettes jest zamieniony na muzeum.

• 1920 - luty: wystawa 41 prac w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku; listopad: wystawa 76 dzieÅ‚ w galerii Durand-Ruela w Paryżu. Retrospekcyjna wystawa 30 płócien na Salonie Jesiennym.
• 1921 - styczeÅ„: wystawa w galerii Berty Weil w Paryżu. Luty-marzec: wystawa 44 dzieÅ‚ w Nasjionalgalleriet w Oslo. KwiecieÅ„: wystawa 142 płócien w dalerii Durand-Ruela w Paryżu.
• 1923 - luty: wystawa 85 dzieÅ‚ w galerii Drueta w Paryżu. Maj: galeria Durand-Ruela sprzedaje Åšniadanie wioÅ›larzy Duncanowi Phillipsowi z Waszyngtonu za 200 tysiÄ™cy dolarów. Synowie Renoira ofiarowujÄ… Luwrowi KÄ…piÄ…ce siÄ™ kobiety.
• 1924 - styczeÅ„: wystawa 23 prac w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku.
• 1925 - obraz Gabrielle z różą wchodzi do Luwru. Wystawa Renoira w International Society w Londynie.
• 1926 - lipiec-sierpieÅ„: wystawa 27 dzieÅ‚ w Leicester Galleries w Londynie. Róża wchodzi do Luwru. Miasto Limoges nadaje jednej ze swych ulic imiÄ™ Renoira.
• 1927 - luty-marzec: wystawa 50 dzieÅ‚ w galerii Paula Rosenberga w Paryżu. Wystawa w galerii Bernheima mÅ‚odszego w Paryżu. Listopad-grudzieÅ„: wystawa 70 prac w galerii AlfredaFlechtheima w Berlinie.
• 1929 - Do Luwru wchodzÄ… portrety: Bazille`a, pani Charpentier, pani Hartmann oraz obrazy: Popiersie kobiety w sÅ‚oÅ„cu, Wybrzeże Sekwany w Champrosay, Le Moulin de la Galette, HuÅ›tawka, MÅ‚ode dziewczyny przy pianinie, KÄ…piÄ…ce siÄ™ kobiety. Wystawa Renoira w galerii Bernheima mÅ‚odszego w Paryżu.
• 1930 - czerwiec: wystawa "Renoir and the Post-Impressionnists" w galerii Reid el Lefèvre w Londynie.
• 1931 - listopad-grudzieÅ„: wystawa "Renoir and his Tradition" w Instytucie Francuskim w Nowym Jorku. Do Luwru wchodzÄ… dwa obrazy Renoira: portret Moneta i MÅ‚oda kobieta z woalkÄ….
• 1932 - listopad: wystawa 49 dzieÅ‚ w galerii Brauna w Paryżu. Listopad-grudzieÅ„: wystawa 26 dzieÅ‚ w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku.
• 1933 - czerwiec: wystawa 149 eksponatów w Orangarie w Tuilieriach w Paryżu. Do Luwru wchodzi CzytajÄ…ca i Most kolejowy w Chatou.
• 1934 - październik-listopad: wystawa rzeźb w Galerii Sztuk PiÄ™knych w Paryżu. Wystawa "Ostatnie dziesięć lat twórczoÅ›ci Renoira" - 53 dzieÅ‚a u Paula Rosenberga w Paryżu.
• 1935 - marzec: wystawa 26 prac w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku. Wystawy w galerii Reid et Lefèvre w Londynie i w muzeum Winterthur.
• 1936 - wystawa w galerii Renou i Colle w Paryżu.
• 1937 - maj-wrzesieÅ„: wystawa 144 dzieÅ‚ w Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Do Luwru wchodzÄ…: La Grenouillère, Popiersie mÅ‚odej nagiej kobiety, CzytajÄ…ca w zielonej sukni.
• 1938 - luty-marzec: wystawa "Pejzaże Renoira" - 11 prac w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku. Czerwiec-lipiec: wystawa "Renoir-portrecista" - 47 płócien w galerii Bernheima mÅ‚odszego w Paryżu.
• 1939 - marzec-kwiecieÅ„: wystawa "Portrety Renoira" w galerii Durand-Ruela w Nowym Jorku.
• 1941 - wystawa z okazji 100 rocznicy urodzin Renoira w Duveen Brothers w Nowym Jorku. Aksamitne róże wchodzÄ… do Luwru.
• 1943 - luty-marzec: wystawa w Kunsthalle w Bazylei. Luwr zakupuje pejzaż algierski: WÄ…wóz dzikiej kobiety. Berthellemy zapisuje Luwrowi CzytajÄ…cÄ… w biaÅ‚ej sukni.
• 1944 - listopad: wystawa Renoira w California Palace of the Legion od Honor w San Francisco.
• 1948 - czerwiec: wystawa w galerii Lefèvre w Londynie.
• 1949 - wystawa "W hoÅ‚dzie Renoirowi" w Cagnes.
• 1950 - marzec-kwiecieÅ„: wystawa w galeri Windensteina w Nowym Jokrku. Czrwiec: wystawa "W hoÅ‚dzie Renoirowi" w galerii Pétridès w Paryżu. W domu w Cagnes powstaje Muzeum Renoira, zwane Musée du Souvenir.
• 1951 - liczne obrazy Renoira wchodzÄ… do Luwru: Office des Biens Privés przyznaje muzeum portret pani Daudet, Róże w wazonie, OdÄ™ do kwiatów; Paul Gachet ofiarowuje portret Margot, doktor Albert Charpentiet portret dziewczynki, akt leżącej kobiety i OdalistkÄ™ w ciżemkach, Gaston Bernheim de Villers trzy portrety.
• 1952 - lipiec-październik: wystawa "W hoÅ‚dzie Bercie Morisot i P. A. Renoirowi" w miejskim muzeum w Limoges. Luwr zakupuje portret Williama Sisleya. Wystawy Renoira w Muzeum Sztuk PiÄ™knych w Lyonie, w Nicei, w galerii Widlensteina w Nowym Jorku.
• 1953 - wystawa Renoira w Edynburgu.
• 1954 - marzec-kwiecieÅ„: wystawa "The Last Twenty Years of Renoir`s Life" w galerii Rosenberga w Nowym Jorku. Czerwiec: wystawa "ArcydzieÅ‚a Renoira" w Galerii Sztuk PiÄ™knych w Paryżu.
• 1955 - wystawa Renoira u Durand-Ruela w Paryżu.
• 1956 - wystawy w muzeum Jenisch de Vevey, w Marlborough Gallery w Londynie, w Kunsthalle w Düsseldorfie.
• 1958 - wystawa w galerii Durand-Ruela w pryżu. ÅšwiÄ™to arabskie w Algierze wchodzi do Luwru.
• 1958 - kwiecieÅ„-maj: wystawa Renoira w galerii Wildensteina w Nowym Jorku. Maj-październik: wystawa "W hoÅ‚dzie Renoirowi" w galerii Durand-Ruela w Paryżu. Październik: na wyprzedaży Goldschmidta w Londynie MyÅ›l Renoira osiÄ…ga cenÄ™ 72 tysiÄ™cy funtów (84 miliony franków). 6 listopada: wÅ‚adze miejskie w Cagnes postanawiajÄ… nabyć posiadÅ‚ość Collettes.
• 1959 - maj: na wyprzedaży Chrysler-Foya w Nowym Jorku Córki Durand-Ruela osiÄ…gajÄ… cenÄ™ 255 tysiÄ™cy dolarów (127,5 miliona franków). Luwr zakupuje Drzewa bananowe.
• 1960 - 5 kwietnia: Rada Miejska Cagnes zatwierdza projekt nabycia posiadÅ‚oÅ›ci Collettes. Lipiec: otwarcie dla publicznoÅ›ci domu w COllettes (wystawa). Listopad: w Londynie StojÄ…ce w wodzie kobiety osiÄ…gnęły cenÄ™ 38 000 funtów (53 miliony franków).
• 1961 Wystawa Renoira w Collettes.
• 1962 - jesieÅ„: Rada Miejska w Limoges postanawia nazwać imieniem Renoira nowe gimnazjum żeÅ„skie.
• 1963 - czerwiec: wystawa Renoira w muzeum Cantini w Marsylii.

[edytuj] Zobacz też

• Musée Renoir

[edytuj] Bibliografia

• MichaÅ‚ W. AÅ‚patow, Impresjonizm [w:] Historia sztuki t. 4, Warszawa, Arkady, ISBN 83-213-3196-3.
• Henri Perruchot, Renoir, Warszawa, PIW, 1968
• Pierre-Auguste Renoir, seria "Galeria Sztuki. NajsÅ‚ynniejsze dzieÅ‚a mistrzów malarstwa", De Agostini, ISBN 83-7498-162-4.
• John Rewald, Historia impresjonizmu, Warszawa, PIW, 1985, ISBN 83-06-00451-5

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Olga's Gallery – zdjÄ™cia wielu obrazów Renoira, biografia (en)
• serwis poÅ›wiÄ™cony życiu i twórczoÅ›ci Renoira (en) (fr)

ÅšWIAT 24/7

Światowe Dni Młodzieży w Australii, Kongres USA wzywający Polskę do wypłaty rekompensat za zagrabione podczas wojny i w okresie PRL mienie oraz pakt Izraela i Hezbollahu o wymianie więźniów - to najważniejsze zagraniczne tematy, o których pisaliśmy w ostatnim tygodniu w tvn24.pl.

Banknot o nominale 100 mld dolarów trafił na rynek

Rząd Roberta Mugabe wyemitował banknot o nominale 100 miliardów dolarów zimbabweńskich. Według Centralnego Banku Zimbabwe, roczna stopa inflacji w tym kraju wynosi 2,2 miliona procent i jest najwyższa na świecie.

"Słuchać, wąchać, ale nie dotykać!"

Chiny do Igrzysk Olimpijskich przygotowują także wojsko, które w Pekinie przeszło specjalną musztrę na wypadek ataku bronią chemiczną, biologiczną i nuklearną. Dla cywilów władze wydadzą zaś specjalny antyterrorystyczny podręcznik.

Angelina Jolie z dziećmi wraca do domu

Amerykańska gwiazda filmowa, 33-letnia Angelina Jolie, która przed tygodniem powiła bliźnięta - chłopca i dziewczynkę, opuściła klinikę w Nicei.

"Bądźcie czujni, słuchajcie!"

Mądrość, intelekt, męstwo, wiedza i litość. Benedykt XVI podczas wieczornego czuwania w Sydney prosił młodych katolików, by właśnie te cechy wyznaczały ich życie.

Linki: Strona g³ówna