Z Wikipedii

Bór na Czerwonem - rezerwat przyrody założony w 1925 r. na terenie Nowego Targu. Obecnie zajmuje 64 ha powierzchni na terenie Kotliny Orawsko-Nowotarskiej.

Na terenie rezerwatu występują takie gatunki jak rosiczka okrągłolistna, kosodrzewina, sosna błotna, cietrzew.

Na terenie rezerwatu wykształciły się wyłącznie gleby hydrogeniczne. Na torfowisku są to gleby torfowe torfowisk wysokich, natomiast w jego otoczeniu panują gleby torfiasto - glejowe. W obrębie rezerwatu zaznacza się silne zróżnicowanie pokrywy runa. Na torfowisku wysokim występują trzy typy pokrywy. Najczęstszym typem jest pokrywa wełniankowo – żurawinowo – torfowcowa, złożona z torfowców, żurawiny błotnej i drobnolistkowej, wełnianki pochwowatej, modrzewnicy zwyczajnej, płonnika sztywnego i rosiczki okrągłolistnej oraz pokrywa bagnowo – łochyniowo – torfowcowa złożona z torfowców, borówki czarnej i trzęślicy modrej. W borze mieszanym górskim najczęściej występuje pokrywa trzęślicowo – czernicowa. W lesie mieszanym górskim występuje pokrywa płonnikowo – trzcinnikowo – torfowcowa. Liczne siedliska rezerwatu są w stanie ekologicznym zrównoważonym z zespołami roślinnymi.

Szata roślinna rezerwatu pozostaje w ścisłym związku z jego usytuowaniem na terenie Karpat. Obecnie w rezerwacie występuje 5 zespołów leśnych, z których trzy reprezentują typ drzewostanu wysokopiennego i 5 zespołów bezleśnych związanych z torfowiskiem lub glebami torfiastymi. Zespoły leśne to:

• Bór drzewokosy, który wykształca się wyłącznie na kopule torfowiska. Warstwę drzewiastą tworzy sosna drzewokosa, a towarzyszą jej nieliczne osobniki kosodrzewiny i sosny zwyczajnej. Warstwę runa tworzą gatunki charakterystyczne dla mszarów wysokotorfowiskowych.
• Bór torfowiskowy, który występuje na płaskiej części torfowiska. Jest to zbiorowisko pokryte licznym drzewostanem sosnowym, w którym drzewa mają charakterystyczny parasolowaty pokrój, o zwarciu 5 – 30 %, z masowym udziałem bagna zwyczajnego i borówki bagiennej oraz żurawiny błotnej, wełnianki pochwowatej, modrzewnicy zwyczajnej.
• Bór bagienny, w którym warstwę drzew tworzy sosna zwyczajna. Występuje tu brzoza czarna, brzoza omszona i świerk. Bardzo licznie występuje tu bagno zwyczajne i borówka bagienna.
• Podmokły bór (świerkowy).
• Podgórski wilgotny bór trzcinnikowy.

Flora w rezerwacie „Bór na Czerwonem” ma charakterystyczny układ dla torfowisk wysokich i obszarów leśnych rozwijających się na siedliskach wilgotnych i bagiennych. Odnaleziono tu 65 gatunków roślin kwiatowych i paprotników, oraz 15 gatunków wątrobowców i 33 gatunki mchów.Najcenniejszymi gatunkami na terenie rezerwatu są: kosodrzewina, sosna drzewokosa, sosna zwyczajna odmiany podhalańskiej, storczyk kukułka plamista, podbiałek alpejski, widłak goździsty i widłak jałowcowaty. Szczególne znaczenie ma na torfowisku obecność osobników sosny drzewokosej. Są to naturalne mieszańce kosodrzewiny i sosny pospolitej. W kotlinie Orawsko – Nowotarskiej liczba ich sięga do kilku tysięcy. Na terenie rezerwatu występuje też rosiczka okrągłolistna oraz 3 rzadkie gatunki torfowców i wiele bardzo rzadkich glonów. Stosunkowo dużo jest gatunków grzybów związanych z torfowiskami i bagnami.

Regularnych badań dotyczących fauny dotychczas nie prowadzono na tym terenie, występuje tu wiele interesujących i rzadkich gatunków ptaków m. in. cietrzew. Osobliwością jest torfowisko wysokie w centrum rezerwatu, a także budowa geologiczna tworząca terasę, na której leży rezerwat, zbudowane z głazów, otoczaków i żwirów pochodzenia tatrzańskiego.

Rezerwat „Bór na Czerwonem” ze względu na występowanie kosodrzewiny, sosny drzewokosej, dobrze zachowane biocenozy torfowiskowe i leśne przedstawia dużą wartość dla nauki. Jego wartością jest też krajobraz, a na łące położonej na południowy – wschód od rezerwatu mają swoje łowiska cietrzewie, a na południe gniazdują bociany czarne.