Z Wikipedii

Boeing B-29 Superfortress
B-29 w barwach USAF
Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Producent	Boeing
Typ	Ciężki bombowiec
Załoga	10
Historia
Data oblotu	21 września 1941
Lata produkcji	1943 – 1946
Zachowane egzemplarze	3,970
Dane techniczne
Napęd	4 silniki Wright R-3350-23 z turbodoładowaniem
Moc	1600 kW (2200 KM) każdy
Wymiary
Rozpiętość	43,05 m
Długość	30,175 m
Wysokość	8.46 m
Powierzchnia nośna	161.3 m²
Masa
Własna	31,815 kg
Startowa	54,000 kg
Osiągi
Prędkość maksymalna	605,5 km/h na wysokości 7620 m
Prędkość przelotowa	322-402 km/h
Pułap	9700 m
Zasięg	9000 km, z dodatkowym paliwem 9600 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
USAF RAF

Samolot Boeing B-29 Superfortress na lotnisku

Boeing B-29 Superfortress, (B-29 Superforteca) - oficjalna nazwa amerykańska ciężkiego bombowca strategicznego produkcji zakładów Boeing, użytkowanego przez lotnictwo armii Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej oraz po jej zakończeniu. Wypożyczone B-29 były również używane przez Wielką Brytanię w latach 1950-1955.

[edytuj] Konstrukcja

Był to samolot bombowy w którym zastosowano wiele nowatorskich rozwiązań technicznych. Jego pierwsze plany powstały w październiku 1938 roku, kiedy to generał Oscar Westover, szef sztabu Lotniczego Korpusu Armii USA zgłosił zapotrzebowanie na nowy superbombowiec. Miał on być następcą B-17 Latającej Fortecy. W założeniach miał osiągać prędkość 628 km/h, zasięg 8582 km, posiadać ciśnieniowy kadłub oraz ogromny udźwig 7258 kg. W marcu 1940 żądania wzrosły. Masa samolotu rosła w tempie zastraszającym. Z początkowych 21 ton zwiększyła się do 54 ton co oznaczało zwiększenie obciążenia powierzchni nośnej do 336 kg/m2 czyli ponad dwa razy więcej niż zakładały ówczesne limity. W sierpniu 1940 prace ruszyły pełną parą mimo wielu pytań bez odpowiedzi (np. jak wzmocnić powierzchnię nośną, czy też jak zapobiec oblodzeniu śmigieł i karabinów na wysokości przekraczającej 9000 m). Zaraz za częścią nosową B-29 miał dwie komory bombowe z elektrycznymi, sekwencyjnymi zwalniaczami bomb. Do skrzydeł dołączono cztery gondole silników Wright R-3350 Duplex Cyclone z czterołopatowymi śmigłami. Z tyłu samolotu umieszczono trzy stanowiska obserwacyjne połączone z dwoma grzbietowymi i dwoma podkadłubowymi wieżyczkami strzeleckimi. Każda z wieżyczek wyposażona była w dwa karabiny maszynowe 12,7 mm. Wszystkie karabiny maszynowe były sterowane elektrycznie przez tylnych obserwatorów. Oblot odbył się 21 września 1941 roku. Początkowo specjaliści znaleźli w B-29 9900 wad i usterek ale dzięki wytężonej pracy udało się te usterki usunąć. Ze względu na malejącą aktywność japońskich myśliwców późniejsze wersje częściowo pozbawiano broni pokładowej w celu zwiększenia ładunku bomb.

[edytuj] Nowatorstwo i problemy

kabina Ciśnieniowa w B-29

Nowatorstwo konstrukcji samolotu stało na wysokim poziomie i siłą rzeczy przysporzyło wielu problemów. Do nowatorstwa można zaliczyć:

• Ciśnieniowe kabiny załogi (z automatyczną regulacją ciśnienia)
• Zdalne sterowanie ogniem strzelców pokładowych
• Użycie analogowych przeliczników ułatwiających odłożenie właściwej poprawki podczas celowania z broni pokładowej
• Synchronizacja zrzutu bomb z obu komór bombowych (dla zachowania stateczności podłużnej)
• Dodatkowy silnik (APU) w ogonie do zasilania uzbrojenia
• Foto-km na wszystkich stanowiskach bojowych
• Płat kesonowy o dużym wydłużeniu i dużym obciążeniu powierzchni, z wydajnymi klapami Fowlera
• Siatki ochronne zapobiegające wypadnięciu członka załogi po dekompresji wywołanej atakiem myśliwca nieprzyjaciela (w miejscach oszklenia)

Do największych problemów można zaliczyć:

• Problemy z przegrzewaniem się silników Wright R-3350 Duplex Cyclone. Z tego też powodu, na drugim prototypie, zginął szef pilotów doświadczalnych Addy Allen - na skutek zapalenia się maszyny w powietrzu
• Problemy z celnością podczas ataku na dużym pułapie. Z tego też powodu w późniejszym okresie wojny stosowano naloty nocą, na pułapie 1500-3000 metrów (taktyka gen. LeMay'a)
• Duże zużycie paliwa podczas startu i wznoszenia

[edytuj] Zastosowanie bojowe

Samolot Boeing B-29 Superfortress w czasie lotu treningowego

Enola Gay ląduje po ataku atomowym na Hiroszimę

Pierwszym zadaniem bojowym tego samolotu był nalot na Bangkok 5 czerwca 1944 roku. Już w październiku 1944 pierwsze B-29 wchodzące w skład 20 Armii Powietrznej USA wylądowały na świeżo zdobytych wyspach Guam, Tinian i Saipan. Najsłynniejszą akcją tych maszyn było zrzucenie bomb zapalających na Tokio. Wywołały wtedy ogromne pożary i burzę ogniową zabijając więcej ludzi niż jakikolwiek inny atak powietrzny w historii. Piloci amerykańscy opowiadali, że w czasie tego ataku nad Tokio utworzyły się kominy gorącego powietrza które podrzucały i wywracały 50 tonowe samoloty B-29. Innymi słynnymi nalotami były zrzucenie bomby atomowej Little Boy na Hiroszimę i bomby Fat Man na Nagasaki.

[edytuj] Kopie i warianty rozwojowe

Krótko po wojnie w Związku Radzieckim, w biurze projektowym Tupolewa powstała kopia superfortecy oznaczona Tu-4 oparta na kilku egzemplarzach B-29, które lądowały awaryjnie w Związku Radzieckim w 1944 roku. Zakłady Boeinga opracowały po wojnie wariant rozwojowy B-29 oznaczony B-50. W latach pięćdziesiątych amerykańskie bombowce B-29 były stopniowo zastępowane przez maszyny Boeing B-47 Stratojet.

Na podstawie B-29 zbudowano samolot transportowy C-97 Stratofreighter i jego pasażerski wariant rozwojowy, Boeing 377 Stratocruiser.

[edytuj] B-29 dziś

Do niedawna jeden B-29, Fifi, był wciąż zdolny do lotu. Od roku 2006 pozostaje on jednak na ziemi ze względu na problemy z silnikami.

[edytuj] Dane lotno-taktyczne

• Załoga: 10 osób
• Długość: 30,175 m
• Rozpiętość skrzydeł: 43,05 m
• Wysokość: 8.46 m
• Powierzchnia nośna: 161.3 m²
• Masa
  • własna: 31,815 kg
  • startowa maksymalna: 61,235 kg
• Napęd: 4 silniki Wright R-3350-23 z turbodoładowaniem o mocy 1600 kW (2200 KM) każdy.
• Prędkość
  • maksymalna: 605,5 km/h na wysokości 7620 m
  • przelotowa: 322-402 km/h
• Pułap praktyczny: 9700 m
• Zasięg:
  • maksymalny bojowy: 5230 km na wysokości 7620 m z ładunkiem 2268 kg bomb
  • maksymalny (bez bomb): 9000 km, z dodatkowym paliwem 9600 km

[edytuj] Uzbrojenie

• Uzbrojenie strzeleckie:
  • 8 karabinów maszynowych M2 kalibru 12,7 mm po dwa w dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach górnych i dwóch zdalnie sterowanych wieżyczkach dolnych.
  • 2 karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm i 1 działko M2 kalibru 20 mm w w wieżyczce ogonowej, sterowane ręcznie.
• Ładunek bomb:
  • normalny: 2268 kg przy zasięgu 5230 km na wysokich pułapach
  • maksymalny: 9072 kg na niskich pułapach i przy małym zasięgu

   

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Boeing B-29 Superfortress

p • d • e

Amerykańskie samoloty wojskowe z okresu II wojny światowej

Samoloty myśliwskie	FR • F2A • F4F • F4U • F6F • F7F • F8F • P-26 • P-35 • P-36 • P-38 • P-39 • P-40 • P-43 • P-47 • P-51 • P-61 • P-63 • P-70 • P-80
Samoloty bombowe i torpedowe	A-20 • A-26 • B-17 • B-18 • B-23 • B-24 • B-25 • B-26 • B-29 • B-32 • B-34 • B-37 • SBC • SBN • SB2A • SB2C • SB2U • SBD • TBD • TBF
Samoloty rozpoznawcze i łącznikowe	L-3 • L-4 • PBY • J2F • J4F • OS2U • SOC • SO3C • SC
Samoloty szkolne	PT-17 • T-6
Samoloty transportowe i szybowce	C-46 • C-47 • C-54 • C-87 • CG-13 • CG-3 • CG-4
Śmigłowce	R-4
Konstrukcje prototypowe i doświadczalne	FL • F8B • TB2D • XF5F • XP-46 • XP-49 • XP-50 • XP-52 • XP-54 • XP-55 • XP-56 • XP-57 • XP-58 • P-59 • XP-62 • XP-67 • XP-68• XP-71 • P-75 • XP-76 • XP-77 • XP-79 • XP-81 • P-82 • XP-83 • XA-41 • AM • XB-19 • XB-27 • XB-28 • XB-30 • XB-31 • XB-33 • YB-35 • XB-38 • XB-39 • YB-40 • XB-41 • XB-42 • XB-43 • XB-46 • XB-48 • XPB2M • XTB2F • TBY
Amerykańskie samoloty wojskowe przed 1939 Amerykańskie samoloty wojskowe po II WŚ