Belizariusz - Google

Belizariusz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Belizariusz przyjmujący jałmużnę, obraz Jacques-Louis Davida z 1780-1781 r.
Belizariusz przyjmujący jałmużnę, obraz Jacques-Louis Davida z 1780-1781 r.

Belizariusz (Belisarius) (ur. 505, zm. 13 marca 565) - wódz bizantyjski pochodzenia germańskiego żyjący w VI wieku. Urodził się na pograniczu Tracji i Macedonii, a karierę wojskową rozpoczynał jako przyboczny gwardzista Justyniana.

Podczas wojny Bizancjum z Persją, jako magister militum per Orientem został głównodowodzący armią na Wschodzie. Po pierwszych niepowodzeniach, w 530 r. zwyciężył Persów w bitwie pod Daras, ale w 532 roku przegrał wielką bitwę pod Sura nad Eufratem, po czym został pozbawiony dowództwa i odwołany do stolicy. W Konstantynopolu uczestniczył w krwawym stłumieniu powstania Nika w 532 roku. Na polecenie cesarza Justyniana w roku 533 Belizariusz przeprawił się do Afryki, zajął Kartaginę i w decydującej bitwie pod Trikameron pokonał wandalskiego króla Gelimera. Po podboju państwa Wandalów w Afryce Północnej odbył triumf w Konstantynopolu.

31 grudnia 535 roku Belizariusz wylÄ…dowaÅ‚ na Sycylii i wkroczyÅ‚ do Syrakuz. NastÄ™pnie przeprawiÅ‚ siÄ™ do Italii, gdzie po zwyciÄ™skiej bitwie zdobyÅ‚ Neapol (jedyne miasto, które stawiaÅ‚o opór armii bizantyjskiej). Król Ostrogotów, Witigis, oddaÅ‚ Belizariuszowi Rzym bez walki i wycofaÅ‚ siÄ™ do Rawenny. Potem jednak oblegaÅ‚ Belizariusza w Rzymie przez ponad rok. Belizariuszowi udaÅ‚o siÄ™ w koÅ„cu odeprzeć oblężenie i Å›cigajÄ…c Witigisa zajÄ…Å‚ RawennÄ™, biorÄ…c króla Ostrogotów do niewoli. Belizariusz wróciÅ‚ do Bizancjum, oficjalnie po to, by objąć dowództwo na Wschodzie, jednak Justynian Wielki odmówiÅ‚ mu triumfu. Wskuteg intryg dworskich utraciÅ‚ w 542 dowództwo armii. Jednakże w roku 544 powierzono mu zadanie ustabilizowania sytuacji w Italii, nad którÄ… odzyskali kontrolÄ™ Goci. W latach 544-548 wróciÅ‚ do Italii, lecz nie odniósÅ‚ wiÄ™kszych sukcesów z powodu braku wojska (kolejne zajÄ™cie i opuszczenie Rzymu). W roku 548 powróciÅ‚ do Konstantynopola gdzie wsÅ‚awiÅ‚ sie jego obronÄ… przed wojskami sÅ‚owiaÅ„sko-buÅ‚garskimi w roku 559. Belizariusz pod koniec życia popadÅ‚ w nieÅ‚askÄ™ u cesarza i wróciÅ‚ do Konstantynopola, gdzie, oÅ›lepiony i upokorzony[potrzebne ÅºródÅ‚o], spÄ™dziÅ‚ resztÄ™ życia. WedÅ‚ug innych źródeÅ‚[1] ostatnie lata życia spÄ™dziÅ‚ w dostatku dziÄ™ki zebranym bogactwom. ZmarÅ‚ w Konstantynopolu w 565 roku.

Belizariusz swoje sukcesy w podbijaniu państwa Wandalów w Afryce zawdzięczał głównie przychylnemu nastawieniu miejscowej ludności, nieprzychylnie nastawionej do Wandalów m.in. z powodu ich ariańskiego wyznania (Afrykańczycy, podobnie jak Bizantyjczycy, byli katolikami) oraz umiejętności dobrego obchodzenia się z Afrykańczykami, od których armia Belizariusza kupowała żywność, a nie przeprowadzała rekwizycji. Swoje powodzenie w kampanii w Italii zawdzięczał między innymi swoim talentom dyplomacyjnym i umiejętności negocjacji. Zamiast zwyciężać w walce, często tłumaczył przeciwnikom, że nie mają szans w walce z armią bizantyjską, i obiecywał, że jeśli poddadzą się bez walki, to będą bardzo dobrze potraktowani przez Bizantyjczyków; zawsze wywiązywał się z danych obietnic. Taka taktyka miała znaczenie dla Bizancjum również pod względem finansowym, gdyż broń zużywana w walce była kosztowna.

Sekretarzem Belizariusza był Prokop z Cezarei, który opisał dzieje walk w Afryce i Italii ("De bello Wandalorum" i "De bello Gothico"), oraz napisał "Historię sekretną".

Żoną Belizariusza była Antonina, faworyta cesarzowej Teodory, która posiadała duży wpływ na męża. Jedynym dzieckiem z tego małżeństwa była córka.

[edytuj] Przypisy
  1. ↑ Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 55, ISBN 978-84-9819-814-0


Sojuz dotarł do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Rosyjski statek kosmiczny Sojuz TMA-13 z nową załogą i kosmicznym turystą z USA Richardem Garriottem na pokładzie, przycumował we wtorek do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
Człowiek-pająk to nie fikcja!
Odpowiednio zsyntetyzowane wielościenne nanorurki węglowe mogą być wykorzystane do produkcji kostiumu o właściwościach zbliżonych do tego, który nosił Człowiek-pająk. Niewielki skrawek nowo opracowanego nanomateriału umożliwia utrzymanie, na pionowej gładkiej ścianie, ciężaru przekraczającego 150 kilogramów, donosi "Science".
Pektyny zapobiegajÄ… nowotworom
Pektyny, substancje zawarte większości warzyw i owoców, mogą zapobiegać nowotworom - informuje "The FASEB Journal".
Mikrokontenery do łapania komórek
Naukowcy opracowali metodę produkcji polimerowo-metalowych mikrokontenerów, miniaturowych kuferków, które samoczynnie zamykają się przy temperaturze powyżej 40 stopni Celsjusza.
Użytkownicy odtwarzaczy mp3 narażają swój słuch
Nawet 10 proc. użytkowników przenośnych odtwarzaczy muzyki ryzykuje trwałe uszkodzenie słuchu - wynika z badań Komitetu Naukowego UE ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR).
Linki: Strona g³ówna