Z Wikipedii

Bitwa pod Wolf Moutain odbyła się 8 stycznia 1877 roku pomiędzy wojskami Stanów Zjednoczonych wspieranymi przez odziały Krików a plemionami Lakota oraz Czejenów. Bitwa była toczona w ramach Wojny o Góry Czarne.

[edytuj] TÅ‚o

Po klęsce George Custera w bitwie nad Little Big Horn, tylko nieliczna grupa Indian Siuksów oraz Czejenów wróciła do specjalnie wydzielonych rezerwatów głównie po to aby przeczekać zimę lub dokonać uzupełnień zapasów. Wówczas Kongres Stanów Zjednoczonych powoła do życia specjalną agencję rządową której celem było zmuszenie Indianie do oddania ziem wokół Black Hills w zamian za dobra konsumpcyjne oraz pieniądze. Oprócz tego militarni członkowie agencji mieli rozpocząć wojnę z tym członkami Indian którzy mieli pozostać na trenie Black Hills. Generał Nelson Miles z połączonymi siłami piechoty, kawalerii oraz artylerii rozpoczął kampanię przeciwko Indianom w grudniu 1876 roku. Wówczas Miles pokonał w kilku potyczkach wojska indiańskie dowodzone przez Siedzącego Byka. Podobne sukcesy odnosił w walce z Czejenami odniósł Ranald Mackenzie. Wówczas na czas zimy dowódca Indian, Szalony Koń poprosił siły USA o pokój, jednakże wymordowanie delegatów Szalonego Konia przez wojska amerykańskie spowodowały że Indianie zerwali rozmowy pokojowe i rozpoczęli serię ataków które miały zmusić Milesa do opuszczenia swojego garnizonu.

[edytuj] Bitwa

Miles dotarł do stóp Black Hills rankiem 8 stycznia 1877 roku. Około godziny siódmej wojownicy Szalonego Konia przeprowadzili atak na siły wojsk amerykańskich. Dzięki przewadze ogniowej Amerykanie odparli wszystkie ataki mimo kolejnych prób ataków ze strony Szalonego Konia. Po jednym z tych ataków wojska amerykańskie znalazły się w krytycznej pozycji po tym jak Miles wysłał swoje rezerwy celu ochrony jednej ze swoich flanek. Po odparciu kolejnego ataku, Miles wydał rozkaz przeprowadzenia kontrataku na siły Indian. Widząc przewagę Amerykanów w sile ognia, Szalony Koń zdecydował się na opuszczenie pola walki i odwrót.

[edytuj] Po bitwie

Mimo taktycznego remisu pomiędzy oboma stronami, wojska amerykańskie odniosły znaczący sukces strategiczny. Amerykanie uświadomili tym samym Indian że ci nie mogą już się czuć bezpiecznie na swoich terytoriach nawet zimą lub w czasie niesprzyjających warunków atmosferycznych. Po bitwie wielu indywidualnych wojowników wróciło do rezerwatów a sam Szalony koń poddał się wojskom Stanów Zjednoczonych w stanie Nebraska w maju 1877 roku.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Strona poÅ›wiÄ™cona bitwie