Blok Nasza Ukraina

Z Wikipedii

Blok Nasza Ukraina


Lider	Wiktor Juszczenko

Data założenia	2001

Ideologia	Konserwatywny liberalizm, Patriotyzm
Afiliacja międzynarodowa	Europejska Unia Obywatelska
Kolor	pomarańczowy

Strona internetowa	[1]

Blok Nasza Ukraina (ukr. Блок "Наша Україна", NU) – koalicja ukraińskich partii politycznych, powołana w 2001 przez Wiktora Juszczenkę, biorąca udział w wyborach parlamentarnych w 2002 i 2006, główna siła Pomarańczowej Rewolucji.

[edytuj] Powstanie i wybory 2002

Koalicja powstała pod koniec 2001 celem udziału w przewidzianych na wiosnę następnego roku wyborach do Rady Najwyższej. Miała z jednej strony stać się zapleczem popularnego byłego premiera Wiktora Juszczenki, z drugiej dać szansę na dobry wynik wyborczy licznym partiom określanym jako centroprawicowe i prawicowe. Blok oficjalnie utworzyło 10 ugrupowań, kilka innych wspierało go w sposób nieformalny.

Lista wyborcza została podzielona przede wszystkim pomiędzy 5 partii:

Ludowy Ruch Ukrainy (Народний Рух України, NRU), prawicowa, umiarkowanie nacjonalistyczna partia Hennadija Udowenki;
Ukraińska Partia Ludowa (Українська Народна Партія, UNP), prawicowa, umiarkowanie nacjonalistyczna partia Jurija Kostenki;
Reformy i Porządek (Партія "Реформи і порядок", PRP), liberalna partia Wiktora Pynzenyka;
Partia Solidarność (Партію "Солідарність"), powołana w 2001 oligarchiczna partia Petra Poroszenki (w 2005 zaprzestała faktycznej działalności, a jej działacze przeszli do NSNU);
Młodzieżowa Partia Ukrainy (Молодіжна партія України, MPU), powołana w 1999 oligarchiczna partia Jurija Pawłenki, która posłużyła do umieszczenia na liście wyborczej kandydatów z puli Wiktora Juszczenki (w 2005 zaprzestała faktycznej działalności, a jej działacze przeszli do NSNU).

Poza tym do koalicji weszły m.in. Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny (wówczas pod nazwą Związek Chrześcijańsko-Ludowy) i Kongres Ukraińskich Nacjonalistów.

W przeprowadzonych 31 marca 2002 wyborach blok, startujący pod oficjalną nazwą Wyborczy blok politycznych partii "Blok Wiktora Juszczenki Nasza Ukraina" (Виборчий блок політичних партій "Блок Віктора Ющенка Наша Україна"), zajął pierwsze miejsce, uzyskując 23,6% głosów i zdobywając z własnych list 112 mandatów.

[edytuj] Lata 2002-2005

Pomimo wyborczego zwycięstwa koalicja pozostała w opozycji do nowego rządu Wiktora Janukowycza wobec przewagi w parlamencie frakcji wspierających Leonida Kuczmę. Do parlamentarnej większości przeszła większość tzw. posłów niezależnych (wybranych w okręgach jednomandatowych), ale i kilkunastu deputowanych Naszej Ukrainy.

W wyborach prezydenckich w 2004 blok poparł Wiktora Juszczenkę, aktywnie brał udział w Pomarańczowej Rewolucji, następnie współtworzył rządy Julii Tymoszenko i Jurija Jechanurowa.

Wiktor Juszczenko pozdrawiający wyborców

W 2005 działacze Partii Solidarność, MPU, niezależni deputowani i pojedynczy politycy z innych ugrupowań stworzyli w ramach koalicji jednolitą formację pod nazwą Ludowy Związek "Nasza Ukraina". Wkrótce blok opuściła część pozostałych dotąd tworzących go ugrupowań, w tym Partia Obrońców Ojczyzny, Reformy i Porządek oraz Ukraińska Partia Ludowa.

[edytuj] Wybory 2006

Przed wyborami parlamentarnymi w 2006 doszło do podpisania nowej umowy koalicyjnej pomiędzy 6 partiami:

Ludowy Związek "Nasza Ukraina" (Народний Союз "Наша Україна", NSNU);
Ludowy Ruch Ukrainy;
Związek Chrześcijańsko-Demokratyczny (Християнсько-Демократичний Союз), chadecka partia Wołodymyra Stretowycza;
Kongres Ukraińskich Nacjonalistów (Конгрес Українських Націоналістів, KUN), nacjonalistyczna partia Ołeksija Iwczenki;
Ukraińska Partia Republikańska "Zjednoczenie" (Українська Республіканська Партія "Собор", Sobór), partia Anatolija Matwijenki;
Partia Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy (Партія промисловців і підприємців України, PPPU), byłego premiera Anatolija Kinacha.

Blok uzyskał 13,95% głosów i 81 mandatów, zajmując trzecie miejsce. NRU i PPPU uzyskały po około 10 mandatów, KUN, Sobór i chadecy po 3. Pozostałe objęli działacze NSNU i związani z nim kandydaci bezpartyjni.

[edytuj] Lata 2006-2007

Po wyborach Blok Nasza Ukraina ostatecznie przystąpił do koalicji wspierającej drugi rząd Wiktora Janukowycza, jednak po kilku miesiącach przeszedł do opozycji. Wiosną 2007 na stronę obozu rządzącego odeszło kilkunastu jej deputowanych, a blok opuściła partia Anatolija Kinacha, który został ministrem gospodarki.

W lipcu 2007 pozostałe partie Naszej Ukrainy podpisały wraz z innymi ugrupowaniami porozumienie o utworzeniu listy Nasza Ukraina - Ludowa Samoobrona celem wspólnego startu w przedterminowych wyborach parlamentarnych. Stworzenie NU-NS zakończyło działalność bloku pod dotychczasową nazwą.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

oficjalna strona koalicji (uk)

Polska liderem w pokazywaniu europejskich produkcji

Europejskie stacje telewizyjne przeznaczają ponad 65 proc. czasu antenowego na produkcje europejskie, w tym ponad 36 proc. na produkcje niezależnych producentów z UE - wynika z piątkowego raportu Komisji Europejskiej. Polska jest liderem rankingu krajów UE.

TVP procesuje się z "Dziennikiem"

Przeprosin i wpłaty 200 tys. na cel społeczny żąda TVP od "Dziennika" za artykuł pt. "Korupcja w TVP" - o domniemanej propozycji wiceszefowej Agencji Informacji TVP Patrycji Koteckiej wyższych wycen za materiały kompromitujące PO.

Maks Kolonko procesuje się z "Faktem"

Przeprosin i 100 tysięcy zł zadośćuczynienia żąda od wydawcy "Faktu" znany prezenter TV Mariusz Maks Kolonko za nazwanie go "łajdakiem" i sugestię, że swój związek z Weroniką Rosati traktował instrumentalnie.

Powstaje audiobook o Śląsku

Sześć płyt i książka z esejami złożą się na audiobook poświęcony Śląskowi. Ma to być dźwiękowy pejzaż regionu.

Dodatek o Powstaniu Warszawskim w "Rzeczpospolitej"

Dzisiaj dziennik "Rzeczpospolita" (Presspublica) ukaże się z dodatkiem poświęconym Powstaniu Warszawskiemu – "Warszawa '44".

Linki: Strona g��wna

Encyklopedia