Blue (film) - Google

Blue (film)

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy filmu z 1993 r. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Blue

Zobacz postery: [1] [2]
Oryginalny tytuł Blue
Gatunek dramat dokumentalny,
film eksperymentalny
Kraj produkcji Wielka Brytania Wielka Brytania
Język angielski
Główne role Derek Jarman
Tilda Swinton
Nigel Terry
John Quentin
Data premiery 3 października 1993 r.
New York Film Festival
Czas trwania 74 min.
Produkcja
Reżyseria Derek Jarman
Scenariusz Derek Jarman
Muzyka John Balance
Brian Eno
Simon Fisher-Turner
Momus
Peter Christopherson
Karol Szymanowski
Produkcja James Mackay, Takashi Asai
Nagrody
2 nagrody, 1 nominacja
Blue  na Filmweb.pl
Blue  na IMDb
Portal
Portal:
Film
Portal
Portal:
LGBT

Blue (Błękit) – brytyjski filmowy dramat dokumentalny w reżyserii Dereka Jarmana z 1993 r.

Spis treści

[edytuj] Opis

Film jest ostatnią realizacją zmarłego na AIDS w 1994 roku Dereka Jarmana – brytyjskiego reżysera, scenarzysty, pisarza i poety. Jest uznawany za jeden z najbardziej kontrowersyjnych filmów.[1] To obraz, który w całości składa się z błękitnego ekranu, muzyki oraz głosów docierających zza planu: dociekających znaczenia koloru, odkrywających najróżniejsze skojarzenia, ujawniających skrywane tajemnice, opisujących kolejne stadia choroby. Jest rodzajem intymnego dziennika człowieka, który ślepnie i zdaje sobie sprawę, że wkrótce umrze. Ostatnim kolorem, który widział reżyser, Derek Jarman był właśnie niebieski – stąd tytuł filmu.[2]

Błękit jest uniwersalną miłością, w jakiej kąpie się człowiek. Raj na ziemi. Moja siatkówka jest odległą planetą. Błękit przekracza ponurą geografię ludzkich ograniczeń. Muszę się pogodzić z niewidzeniem. Krew rozsądku jest błękitna. Poświęcam się, by znaleźć jej najlepszy wyraz.[3]

Mimo prostoty i chłodu środków wyrazu, uchodzi za jeden z najbardziej radykalnych, wstrząsających obrazów w historii filmu.[2] Jest pewnego rodzaju requiem nie tylko dla Jarmana, ale wszystkich jego przyjaciół, którzy umarli na AIDS.

Pandemonium obrazu: błękit. Archeologia dźwięku. Błękit obserwował, jak zdanie materializuje się. Dla mojego wzroku nadszedł zmierzch. W powietrzu czuć śmierć. Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu. Z głębi swego serca módl się o wyzwolenie od obrazu. Obraz jest więzieniem duszy. Minąłem niebo. Nigdy dość... Łakome usta, błękitne oczy. Błękitne nieba.[3]

Film kończy dedykacja: To H.B. and to all the true lovers.

[edytuj] Nominacje i nagrody

[edytuj] Źródła

Przypisy

  1. ↑ Blue w bazie filmweb.pl
  2. ↑ 2,0 2,1 ZoneEuropa.tv
  3. ↑ 3,0 3,1 Joanna Roszak "Blue", Derek Jarman

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Filmy Dereka Jarmana

Studio Bankside • A Journey to Avebury • Tarot • Ogród Luksoru • Andrew Logan Kisses the Glitterati • Miss Gaby • Art of Mirrors • Stolen Apples for Karen Blixen • Sulphur • Tarot • A Walk on Møn • Ula's Fete • Fire Island • The Devils at the Elgin • Duggie Fields • Sebastiane Wrap • Picnic at Ray's • Sebastian • Sea of Storms • Gerald's Film • Art and the Pose • Every Woman for Herself and All for Art • Jubileusz • Jordan's Dance • The Pantheon • Burza • W cieniu słońca • Jordan's Wedding • T.G.: Psychic Rally in Heaven • Sloane Square • Ken's First Film • Pontormo and Punks at Santa Croce • Pirate Tape • Waiting for Waiting for Godot • B2 Tape • Imagining October • The Angelic Conversation • Caravaggio • Aria • The Last of England • Inspiracja • Wojenne requiem • Ogród • Edward II • Wittgenstein • The Next Life • Blue • Glitterbug • The Smiths: The Complete Picture

 

Cesarz Japonii wraca do zdrowia
Kilkanaście godzin po wylocie prezydenta Lecha Kaczyńskiego z Japonii, cesarz Akihito poczuł się lepiej. Właśnie z powodu zdrowotnych problemów monarchy nie doszło do jego spotkania z polskim prezydentem.
Pakistańczycy ujawnili polską tajną misję
Jego misja miała być tajna, ale przestała być, gdy wspomnieli o niej Pakistańczycy. Zenon Kuchciak, zwany infantylnie przez media polskim Jamesem Bondem, jest specjalnym wysłannikiem prezydenta do Pakistanu. Ma doprowadzić do uwolnienia porwanego polskiego inżyniera.
Prezydent wpadł w turbulencje
Prezydencki samolot znów dał się Lechowi Kaczyńskiemu we znaki. Po epizodzie z mongolskim mrozem TU-154 M tym razem wpadł w silne turbulencje i dwa razy podchodził do lądowania w Seulu.
Incydent na lotnisku w Delhi
Międzynarodowe lotnisko Indiry Gandhi w Delhi działa w piątek nad ranem (czasu lokalnego) normalnie, mimo wcześniejszych doniesień mediów, że doszło tu do strzelaniny. Podróżni usłyszeli "ostre dżwięki". Natychmiast wybuchł zamęt i przerażenie. Zaraz potem, powołując się na strony internetowe BBC, agencja Reuters poinformowała o zabiciu przez indyjskie siły specjalne sześciu uzbrojonych osób. Zaprzeczyła temu indyjska telewizja NDTV oraz policja, mówiąc o "drobnym incydencie". Korespondent IAR w indiach Krzysztof Renik mówi jednak na antenie TVN24, że padły dwie serie strzałów przed wejściem na lotnisko.
Inicjatywa Steinbach ma zielone światło
Niemiecki parlament Bundestag przyjął ustawę otwierającą drogę dla utworzenia w Berlinie placówki poświęconej powojennym wysiedleniom Niemców z dawnych wschodnich terenów III Rzeszy. Przewiduje ona ustanowienie pod auspicjami Niemieckiego Muzeum Historycznego niesamodzielnej fundacji powierniczej "Ucieczka, Wypędzenie, Pojednanie", roboczo zwanej wcześniej "Widocznym Znakiem". Do rady fundacji wejść chce pomysłodawczyni Erika Steinbach.
Linki: Strona gwna