Bob Dylan at Budokan - Google

Bob Dylan at Budokan

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Bob Dylan at Budokan
Okładka
Album koncertowy Boba Dylana
Wydany 23 kwietnia 1979
Nagrywany 28 lutego i 1 marca 1978
Gatunek rock
Długość 99:41
Wytwórnia Columbia
Producent Don DeVito
Oceny
Płyta po płycie

Street Legal
(1978)

Bob Dylan at Budokan
(1979)

Slow Train Coming
(1979)

Bob Dylan at Budokan – podwójny koncertowy album nagrany przez Boba Dylana w lutym i marcu 1978 r. wydany we kwietniu 1979 roku.

Spis treści

[edytuj] Historia i charakter albumu

W 1978 r. odbywał całoroczne światowe tournée; jego pierwsza część obejmowała Daleki Wschód i Australię (od 20 lutego do 1 kwietnia). Potem Dylan miał przerwę (wtedy nagrał Street Legal) do 1 czerwca, w którym to dniu rozpoczął siedmiokoncertową rozgrzewkę przez europejskim tournée w Universal Amphitheater w Los Angeles (1-7 czerwca). Europejskie tournée rozpoczęło się 15 czerwca koncertem w Earl's Court w Londynie i zakończyło 15 lipca koncertem w Blackbushe Aerodrome w Camberley (Surrey) w Anglii. 15 września rozpoczął jesienne tournée po USA, które trwało do 16 grudnia[1].

Album został zestawiony z nagrań dokonanych podczas dalekowschodnioazjatycko-australijskiego tournée, 28 lutego i 1 marca 1978 r.

Zestaw utworów wykazuje, iż zostały do albumu wybrane najbardziej znane, przebojowe utwory Dylana, tak jakby płyta ta miała być swoistym zbiorem typu "Największe przeboje". Jednak poprzez aranżacje i rodzaj wykonania - utwory brzmiały dość dziwnie. Wprowadzenie skrzypiec, fletów i nawet saksofonu oraz żeńskich chórków spowodowało ugładzenie muzyki, a wykonanie przez profesjonalistów perfekcyjnie idących za aranżacjami spowodowało, iż album zebrał w USA falę prawdopodobnie najgorszych krytyk jakich kiedykolwiek Dylan doświadczył. Wiadomo że skrzypce, flety i saksofony w rękach odpowiednich muzyków dodają nieraz muzyce rockowej wybitnych muzycznych walorów, jednak Douglas grał niezwykle stereotypowo. Niektórzy uważali, że z taką muzyką Dylan właściwie powinien występować w Las Vegas.

Dodatkowo były to jedne z najsłabszych koncertów Dylana w czasie tego tournée[2] i zapewne można było przygotować bardziej reprezentatywny album od tego.

[edytuj] Muzycy

  • Bob Dylan - wokal, elektryczna gitara rytmiczna, harmonijka
  • Rob Stoner - gitara basowa, wokal
  • Steven Soles - akustyczna gitara rytmiczna, wokal towarzyszący
  • Billy Cross - gitara prowadząca (solowa)
  • Alan Pasqua - instrumenty klawiszowe
  • Ian Wallace - perkusja
  • Bobbye Hall - instrumenty perkusyjne
  • Steven Douglas - saksofon tenorowy i sopranowy, flety (w tym "recorder")
  • David Mansfield - skrzypce, mandolina, gitara dobro, pedal steel
  • Debi Dye - chórek
  • Jo Ann Harris - chórek
  • Helena Springs - chórek

[edytuj] Spis utworów

[edytuj] Dysk pierwszy

  1. Mr. Tambourine Man – 4:54
  2. Shelter from the Storm – 4:30
  3. Love Minus Zero/No Limit – 3:52
  4. Ballad of a Thin Man – 4:47
  5. Don't Think Twice, It's All Right – 4:55
  6. Maggie's Farm – 5:06
  7. One More Cup of Coffee (Valley Below) – 3:19
  8. Like a Rolling Stone - 6:31
  9. I Shall Be Released – 4:12
  10. Is Your Love in Vain? – 4:02
  11. Going, Going, Gone – 4:22

[edytuj] Dysk drugi

  1. Blowin' in the Wind – 4:25
  2. Just Like a Woman – 5:03
  3. Oh, Sister – 4:44
  4. Simple Twist of Fate – 4:15
  5. All Along the Watchtower – 3:20
  6. I Want You – 2:34
  7. All I Really Want to Do – 3:37
  8. Knockin' on Heaven's Door – 4:00
  9. It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) – 6:04
  10. Forever Young– 5:38
  11. The Times They Are a-Changin' – 5:31

[edytuj] Opis płyty

  • Producent - Don DeVito
  • Koordynator produkcji - Hiroshi Kanai
  • Kierownik produkcji dla CBC/Sony - Toshiyuki "Heckel" Sugano
  • Miejsce i data nagrań -
  1. Nippon Budokan, Tokio, Japonia; 28 lutego 1978 r. [Str. I - 2, 3, 5. Str. II - 4, 9, 10, 11]
  2. Nippon Budokan, Tokio, Japonia; 1 marca 1978 r. [Str. I - 1, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11. Str. II - 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8]
  • Inżynier nagrywający - Tom Suzuki, Teppei Kasai, Tetsuro Tomita, G.H. Sukegawa / S.C.I.
  • Doradca techniczny - Arthur Rosato
  • Czas - 99 min. 41 sek.
  • Fotografie - Hirosuke Katsuyama, Joel Bernstein
  • Firma nagraniowa - Columbia
  • Numer katalogowy - PC 2 36067
  • Data wydania - 23 kwietnia 1979 r.
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa - Columbia
  • Numer katalogowy - G2K 36067
  • Rok wznowienia - 1990

[edytuj] Listy przebojów

[edytuj] Album

Rok Lista Pozycja
1979 Billboard USA. Albumy popowe 13
1979 Melody Maker WB. Albumy popowe 4

[edytuj] Bibiliografia

[edytuj] Przypisy

  1. Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 119, 120
  2. Ibid. Str.111.

Strzały w centrum handlowym
Jedna osoba zginęła, a jedna została ranna w strzelaninie, do której doszło w sobotę centrum handlowym w Seattle.
Watykan "przebaczył" Lennonowi
Watykan wybaczył Johnowi Lennonowi niesławną wypowiedź, że zespół The Beatles jest bardziej popularny niż Jezus. Czterdzieści lat temu słowa te wywołały wielkie oburzenie opinii publicznej.
Dwa lata temu Rosja straciła twarz
Do 23 listopada 2006 r. był znanym nielicznemu gronu rosyjskim dysydentem, którego teorie na temat zbrodniczej roli Władimira Putina dla wielu były potwierdzeniem wcześniejszych przypuszczeń, a wśród innych wzbudzały grymas niedowierzania na twarzy. Kiedy jednak umarł w niejasnych okolicznościach, Aleksander Litwinienko stał się symbolem "nowej Rosji". Symbolem, z którego władze Kremla nie mogą być zadowolone.
Ścięte głowy w Gwatemali
Niezwykle brutalnie zakończyły się porachunki więźniów jednego z zakładów karnych w Gwatemali. Zanim służba więzienna zdołała opanować sytuację, doszło do brutalnego zabójstwa pięciu więźniów, którym obcięto głowy.
Walenie walczą o życie
Na australijskiej plaży trwa nieprzerwanie od soboty akcja ratowania 64 grindwali. Do tej pory udało się uratować 11 osobników. Jednak większości z nich najprawdopodobniej nie uda się powrócić do morza.
Linki: Strona gwna