Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy ssaka. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Borsuk
Systematyka
Domena	eukarioty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	ssaki żyworodne
Szczep	łożyskowce
Rząd	drapieżne
Rodzina	łasicowate
Rodzaj	Meles
Gatunek	borsuk
Nazwa systematyczna
Meles meles
(Linnaeus, 1758)
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CzKGZ) EX EW CR EN VU NT LC Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Borsuk (jaźwiec, Meles meles) - ssak drapieżny z rodziny łasicowatych.

[edytuj] Cechy

• silna budowa
• sierść sztywna
• wierzch szary, brzuch i nogi czarne
• na głowie 2 czarne pręgi
• oczy i uszy małe
• ogon (kwiat) krótki
• łapy zakończone pięcioma palcami i długimi pazurami
• długość ciała do około 90 cm, wysokość do 30 cm
• waga 15-20 kg (czasami więcej).

[edytuj] Odżywianie

Borsuk jest wszystkożerny. Jego główne pożywienie to korzonki, grzyby, żołędzie, ślimaki, dżdżownice oraz wszelkiego rodzaju owady i ich larwy. Zjada także młode króliki, zające, ptaki i jaja ptasie, jak również marchew zwyczajną, buraki, wszelkie owoce i jagody.

[edytuj] Występowanie

Borsuk występuje w lasach Eurazji (w całej Polsce). Za ostoję obiera okolice lesiste, w szczególności lasy mieszane i liściaste z bogatym podszytem, otoczone urodzajnymi polami. Uwielbia przebywać w pobliżu terenów podmokłych i wody.

[edytuj] Rozmnażanie

Okres godowy borsuka trwa od lutego do października. Najczęściej do kopulacji dochodzi w sierpniu. W grudniu jajeczka zagnieżdżają się w macicy, a w lutym następnego roku rodzą się młode ( od 1 do 4). Narodziny odbywają się w specjalnie przygotowanej norze. Tutaj młode borsuki pozostają przez 8 tygodni. Karmione są mlekiem matki, a ssać przestają po 4 miesiącach życia.

[edytuj] Nora

Borsuk prowadzi życie nocne, dzień przesiaduje w norze, a właściwie w komorze nory. Nora jest bardzo czysta w odróżnieniu od nory lisiej. Wszystkie nieczystości z nory wyrzuca na zewnątrz, a swoje odchody zakopuje w pobliżu nory w małych dołkach. Z nastaniem mrozów borsuk zasypia w norze. Zimowy sen nie jest ciągły, gdyż w dniach ocieplenia budzi się i wychodzi z nory, by zaspokoić pragnienie lub coś złowić. W czasie zimowego snu borsuk żyje nagromadzonym w organizmie tłuszczem, przez co traci na wadze do 7 kg.

[edytuj] Ochrona

Ze względu na tryb życia i niewielką atrakcyjność dla myśliwych, borsuki nie są poważnie zagrożone. Są jednak często zabijane przez człowieka jako zwierzęta przenoszące wściekliznę. Jego naturalnymi wrogami są wilki i rysie. Na borsuki można polować od dnia 1 września do dnia 30 listopada, a na terenach obwodów łowieckich, na których występuje głuszec lub cietrzew - przez cały rok¹

[edytuj] Ciekawostki

Czasami borsuki zamieszkują jamę wspólnie z królikami, lecz nigdy z lisami. Borsuk nie jest w stanie znieść niechlujstwa lisa – śmietnika jaki robi w norze i okolicy, ani zapachu jaki roztacza. Gdy lis "wprowadzi się" do borsuczej nory, borsuk ją opuszcza i kopie sobie nową. (wg Gawędy o zwierzętach J. Żabińskiego)

Borsuki unikają zakładania nor w miejscach podmokłych, gdzie woda mogłaby zalać ich nory.

Szczęki borsuka są silne i tak zbudowane, że nie można ich wykręcić bez złamania czaszki.

[edytuj] Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu biologii
• fauna Polski
• ssaki Polski

[edytuj] Przypisy

¹ Na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 10 kwietnia 2001 r. (http://www.salamandra.org.pl/news/dokumenty/polowania_nowe.html)