Z Wikipedii

Charles Moss Duke

Charles Moss Duke, Jr. (ur. 3 października 1935 w Charlotte, stan Karolina Północna), generał brygady, astronauta amerykański.

[edytuj] Wykształcenie oraz służba wojskowa

Był uczniem szkoły w Lancaster (Lancaster High School).

• 1953 – ukończył szkołę średnią im. admirała Farraguta (Admiral Farragut Academy) w St. Petersburg, stan Floryda.
• 1957 – został absolwentem Akademii Morskiej Stanów Zjednoczonych (United States Naval Academy) otrzymując licencjat z zakresu nauk ścisłych. Później wstąpił do lotnictwa. Wstępne szkolenie lotnicze odbył w bazie Spence, stan Georgia. Natomiast szkolenie podstawowe w bazie lotniczej Webb, stan Teksas.
• 1958 – szkolenie doskonalące, zakończone świetnymi wynikami, przeszedł na samolocie F-86L w bazie Moody, stan Georgia. Następnie został skierowany do służby w 526 eskadrze myśliwców przechwytujących (526th Fighter Interceptor Squadron) w bazie lotniczej Ramstein w Niemczech. Służył tam przez trzy lata.
• 1964 – ukończył Massachusetts Institute of Technology uzyskując stopień magistra astronautyki.
• wrzesień 1965 – kwiecień 1966 - w bazie Edwards (stan Kalifornia) zakończył kurs w wojskowej szkole pilotów doświadczalnych (Air Force Aerospace Research Pilot School, Class 64-C). Po odbytym przeszkoleniu, do momentu zakwalifikowaniu go do grupy astronautów NASA, był instruktorem lotniczym na samolotach: F-101, F-104 i T-33.
• 1966-1975 – był w korpusie astronautów NASA.
• 1973 – otrzymał honorowy doktorat University of South Carolina.
• 1 stycznia 1976 – w stopniu generała brygady opuścił armię przechodząc do rezerwy.
• 1990 – otrzymał honorowy doktorat Francis Marion University.

Jako pilot wylatał 4 147 godzin, z czego 3 632 z nich na samolotach z napędem odrzutowym.

[edytuj] Kariera astronauty

Duke podczas EVA-1 stoi obok krateru księżycowego o średnicy 40 m i głębokości 10 m. Za kraterem stoi zaparkowany pojazd LRV.

Charles Duke rozstawia sprzęt naukowy podczas drugiego spaceru po powierzchni Księżyca (EVA-2).

• 4 kwietnia 1966 dostał się do piątej grupy astronautów NASA (NASA 5).
• 1969 – podczas misji Apollo 10 i Apollo 11 utrzymywał z ośrodka kierowania lotem łączność z załogami przebywającymi w kosmosie (CapCom). W czasie lotu Apollo 10 był również członkiem naziemnej załogi wspierającej. Później został włączony w skład rezerwowej załogi wyprawy Apollo 13 i do podstawowej załogi lotu Apollo 16. W obu przypadkach przydzielono mu funkcję pilota modułu księżycowego.
• 16 - 27 kwietnia 1972 – uczestniczył w misji Apollo 16.
• grudzień 1972 – podczas trwania wyprawy Apollo 17 był w załodze rezerwowej. Zastąpił w niej Jamesa Irwina, który wcześniej odszedł z NASA.
• grudzień 1975 – opuścił korpus astronautów NASA

[edytuj] Loty załogowe

• Apollo 16

W dniu 16 kwietnia 1972 wystartował w kosmos na pokładzie statku kosmicznego Apollo 16. Dowódcą wyprawy był John Young, pilotem modułu dowódczego "Casper" Thomas Mattingly, a Charles Duke pełnił funkcje pilota modułu księżycowego "Orion". 21 kwietnia 1972 Young i Duke wylądowali na powierzchni Księżyca. Było to piąte lądowanie człowieka na Księżycu. Moduł księżycowy "Orion" osiadł w pobliżu krateru Descartesa. Astronauci spędzili na nim ponad 71 godzin. Podczas trzech wyjść John Young i Charles Duke poruszali się po powierzchni Księżyca przy pomocy pojazdu LRV. 21 kwietnia – przez 7 godzin i 14 minut, 22 kwietnia przez 7 godzin i 23 minuty i 23 kwietnia przez 5 godzin i 40 minut. W sumie obaj pokonali odległość ponad 27 kilometrów oddalając się od lądownika na maksymalną odległość 4,6 km. Zebrali i dostarczyli na Ziemię około 96 kg skał księżycowych. Po pomyślnym zrealizowaniu zadań misji kapsuła z astronautami 27 kwietnia 1972 wodowała na Oceanie Spokojnym. Po niecałych 40 minutach załoga statku Apollo 16 znalazła się na pokładzie okrętu ratowniczego USS Ticonderoga.

[edytuj] Po opuszczeniu NASA

• grudzień 1975-1978 – pracował w firmie Orbit Corp w San Antonio, stan Teksas.
• marzec 1978 – zajął się prywatnym biznesem. Został szefem firmy inwestycyjnej Duke Investments oraz prezesem Charlie Duke Enterprises.

[edytuj] Nagrody i odznaczenia

• NASA Distinguished Service Medal
• Air Force Command Pilot Astronaut Wings
• Air Force Distinguished Service Medal
• Air Force Legion of Merit
• National Defense Service Medal
• American Astronautical Society Flight Achievement Award (1972)
• Dyplom FAI im. W. M. Komarowa (1973)
• American Institute of Aeronautics and Astronautics Haley Astronautics Award (1973)

[edytuj] Wykaz lotów

[edytuj] Zobacz też

• Alfabetyczna lista astronautów i kosmonautów
• Grupy i oddziały astronautów

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Biografia na stronie NASA (strona w języku angielskim).
• Biogram na stronie Spacefacts (strona w języku angielskim).

ŚWIAT 24/7

Schwytanie byłego przywódcy Serbów bośniackich Radovana Karadzicia, podróż Baracka Obamy na Bliski Wschód i do Europy oraz Komisja Europejska, która grozi USA w sprawie wiz - to najważniejsze zagraniczne tematy, o których pisaliśmy w ostatnim tygodniu w tvn24.pl.

Piraci porwali 8 obcokrajowców

W sobotni poranek piraci porwali 8 pracowników kompanii naftowej w delcie Nigru. W ciągu ostatnich 48 godzin już 16 naftowców znalazło się w rękach porywaczy.

Pijana kobieta wymusiła lądowanie samolotu

26-letnia pijana Brytyjka usiłowała wydostać się z lecącego na wysokości 10 tys. metrów samolotu. Próby otwarcia drzwi skończyły się awaryjnym lądowaniem.

Obama dziękuje Wielkiej Brytanii

Demokratyczny kandydat na prezydenta USA Barack Obama gości w sobotę w Londynie. Podczas rozmowy z Gordonem Brownem podkreślił "silne i trwałe związki" między USA i Wielką Brytanią.

Karadżić zmieniał tożsamość i podróżował po Europie

Ukrywający się przez 13 lat były przywódca bośniackich Serbów Radovan Karadżić, co najmniej sześć razy zmienił tożsamość, bywał we Włoszech pod fałszywym nazwiskiem - pisze w sobotę "Corriere della Sera", powołując się na nieoficjalne doniesienia.