Z Wikipedii

Chlorpromazyna
Wzór strukturalny Model trójwymiarowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C17H19ClN2S
Masa molowa	355,3 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	50-53-3
PubChem	2726
DrugBank	APRD00482
Klasyfikacja
ATC	N 05 AA 01
Stosowanie w ciąży	kategoria C
Farmakokinetyka
Biodostępność	doustnie 40-50% poprzez iniekcję 10-70%
Okres półtrwania	16-30 h
Metabolizm	wątrobowy, głównie przez CYP2D6
Wydalanie	nerkowe
Uwagi terapeutyczne
Drogi podawania	doustnie, doodbytniczo, domięśniowo, dożylnie

Chlorpromazyna (ATC, N05 AA, inna nazwa: torazyna, C₁₇H₁₉ClN₂S) - lek psychotropowy, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwautystycznym i uspokajającym.

Był to pierwszy, skuteczny lek neuroleptyczny, stosowany w leczeniu schizofrenii, w stanach manii, a także psychozach nieschizofrenicznych.

Chlorpromazyna stosowana była w leczeniu "schizofrenii bezobjawowej" w psychiatrii represyjnej w Związku Radzieckim.

[edytuj] Własności farmakologiczne i mechanizm działania

Chlorpromazyna jest alifatyczną pochodną fenotiazyny. Jest pierwszym skutecznym neuroleptykiem wprowadzonym do lecznictwa. Wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i uspokajające oraz przeciwautystyczne, przeciwlękowe i umiarkowanie przeciwwymiotne.

Używana w postaci chlorowodorku. Okres półtrwania wynosi 30 godzin. Metabolizowana w wątrobie, jest wydalana przez nerki i układ pokarmowy w postaci nieaktywnych metabolitów. Przenika przez barierę krew-mózg i łożysko do pokarmu kobiecego. Oddziałuje na różne receptory w mózgu, wykazuje następujące działanie:

• antagonizm receptorów dopaminowych (D2),
• antagonizm receptorów 5-HT₂,
• antagonizm receptorów adrenergicznych α₁,
• antagonizm receptorów muskarynowych (działanie cholinolityczne),
• antagonizm receptorów H₁ (działanie przeciwhistaminowe).

Działanie rozpoczyna się po 30 do 60 minut w przypadku podania doustnego i po 15 do 30 minut w przypadku podania domięśniowego.

[edytuj] Wskazania

Jest stosowana głównie w przypadkach schizofrenii połączonej z nadpobudliwością ruchową, w stanach manii, w psychozach nieschizofrenicznych, jako środek uspokajający w premedykacji przed operacjami oraz w zaburzeniach emocjonalnych u dzieci. Jako lek pomocniczy stosowana w objawach abstynencyjnych toksykomanii, m.in. heroiny. Dawkowanie u dorosłych w psychiatrii początkowo 25 mg 3 razy na dobę aż do dawki optymalnej (200-600 mg na dobę). Maksymalna dawka początkowa w warunkach szpitalnych wynosi 800 mg.

[edytuj] Działania niepożądane

Do najczęstszych działań niepożądanych zalicza się senność, zaburzenia snu, depresję, niemożność koncentracji, zahamowanie ruchowe, parkinsonowski zespół poneuroleptyczny, drgawki, zaburzenia czynności wątroby, hipotermię, ostry zespół dyskinetyczny, zaburzenia temperatury ciała, apatię, tachykardię.

Silne działanie uboczne na układ wegetatywny oraz pojawienie się nowych generacji neuroleptyków (np. olanzapina, risperidon) powoduje, iż traci na znaczeniu w lecznictwie i jest wypierana nowszymi preparatami.

[edytuj] Postacie handlowe

Dostępna w postaci tabletek i ampułek do wstrzykiwań domięśniowych i dożylnych oraz kropli.

• Fenactil

Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!
Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal: Nauki medyczne