Chris Sarandon - Google

Chris Sarandon

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Christopher Sarandon (ur. 24 lipca 1942 roku w Beckley, w stanie Wirginii Zachodniej) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny pochodzenia greckiego.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Syn greckiego imigranta i restauratora Christophera Sarandona Seniora, dorastał w Beckley, w stanie Wirginii Zachodniej. W wieku dorastania grał na bębnach i śpiewał z lokalnym zespołem The Teen Tones, podróżując z legendami muzycznymi takimi jak Bobby Darin i Gene Vincent.

Po ukończeniu Woodrow Wilson High School w Beckley, (w 1960) i Uniwersytetu Wirginii Zachodniej (w 1964 z wynikiem magna cum laude), podjął studia teatralne na Catholic University of America w Waszyngtonie, gdzie poznał swoją przyszłą żonę aktorkę Susan Sarandon. W 1965 roku zadebiutował w spektaklu Tatuowana róża (The Rose Tattoo) na scenie regionalnego teatru Long Wharf Theatre Company. Po ukończeniu studiów w 1968 roku przeprowadził się do Nowego Jorku i po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie w roli doktora Toma Halversona w operze mydlanej TV-CBS Śledzone światło (The Guiding Light, 1969-1973). Po udziale w dwóch telefilmach – horrorze Szatańskie morderstwa (The Satan Murders, 1974) I komedii ABC Czwartkowa gra (Thursday's Game, 1974), zadebiutował z powodzeniem na kinowym ekranie rolą transseksualnego kochanka nowojorskiego rabusia (w tej roli Al Pacino) w opartym na autentycznych wydarzeniach dramacie sensacyjnym Pieskie popołudnie (Dog Day Afternoon, 1975). Rola ta przyniosła mu dwie nominacje – do Złotego Globu dla Najlepszego Nowego Gwiazdora Roku i Oscara dla Najlepszego Aktora Drugoplanowego.

Mimo odnoszonych sukcesów ekranowych, Sarandon skupił się bardziej na pracy scenicznej, wystąpując przez kolejną dekadę na Broadwayu w musicalu Rothchildowie (The Rothchilds, od 19 października 1970 do 1 stycznia 1972), komedii autorstwa Williama Shakespeare'a Dwaj panowie z Werony (The Two Gentlemen of Verona, od 1 grudnia 1971 do 20 maja 1973), Ocenzurowane sceny King Konga (Censored Scenes From King Kong, 6-9 maja 1980), Nick i Nora (Nick & Nora, 8-15 grudnia 1991), Światło na werandzie (The Light in the Piazza, 13 września 2005 do 2 lipca 2006) jako Signor Naccarelli przy Lincoln Center na Manhattanie oraz festiwalach szekspirowskich i George'a Bernarda Shaw w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

Był wiarygodny jako Jezus Chrystus w telewizyjnym dramacie CBS Dzień, w którym umarł Chrystus (The Day Christ Died, 1980). Doskonale sprawdził się w roli w wampira z sąsiedztwa, hipnotyzującego urzekającym mistycznym urokiem w klasycznym horrorze Postrach nocy (Fright Night, 1985), a za rolę zdobył nominację do nagrody Saturna.

W 2002 roku pojawił się w teledysku do piosenki Hands Clean Alanis Morissette.

[edytuj] Życie prywatne

Po niudanych dwóch związkach małżeńskich z aktorką Susan Sarandon (od 16 września 1967 do 1979) i modelką Lisa Ann Cooper (od 4 października 1980 – ?), z którą ma troje dzieci – dwie córki i syna, w 1994 roku po raz trzeci ożenił się z Joanną Gleason.

[edytuj] Ciekawostki

  • Ma 185 cm wzrostu.

[edytuj] Filmografia

[edytuj] filmy kinowe

  • 2008: Wielorakie sarkazmy (Multiple Sarcasms) jako Larry
  • 2005: Loggerheads jako Robert
  • 2001: Perfume jako Gary Packer
  • 2000: Żniwiarz (Reaper) jako Luke Sinclair
  • 1997: Ślepy zaułek (Road Ends) jako Esteban Maceda
  • 1997: American Perfekt jako Sammy
  • 1997: Mali mężczyźni (Little Men) jako Fritz Bhaer
  • 1996: Opowieści z krypty – orgia krwi (Bordello of Blood) jako ksiądz 'J.C.' Current
  • 1996: Wampiryczne wojny (The Vampyre Wars)
  • 1996: Edie i Pen (Edie & Pen) jako Max
  • 1995: Strażnik wirtualnej rzeczywistości (Terminal Justice) jako Reginald Matthews
  • 1995: W słusznej sprawie (Just Cause) jako Lyle Morgan
  • 1994: Kusicielka (Temptress) jako Matt Christianson
  • 1993: Ciemna fala (Dark Tide) jako Tim
  • 1992: Wskrzeszony (The Ressurected) jako Charles Dexter Ward/Joseph Curwen
  • 1989: Forced March jako Ben Kline/Miklos Radnoti
  • 1989: Niewolnicy Nowego Jorku (Slaves of New York) jako Victor Okrent
  • 1989: Żółta gorączka (Collision Course) jako Philip Madras
  • 1989: Szepty (Whispers) jako Tony
  • 1988: Laleczka Chucky (Child's Play) jako Mike Norris
  • 1987: Narzeczony księżniczki (The Princess Bride) jako książę Humperdinck
  • 1985: Postrach nocy (Fright Night) jako Jerry Dandrige
  • 1984: Protokół (Protocol) jako Michael Ransome
  • 1983: Weekend Ostermana (The Osterman Weekend) jako John Cardone
  • 1979: Kuba (Cuba) jako Juan Pulido
  • 1977: Bractwo strażników ciemności (The Sentinel) jako Michael Lerman
  • 1976: Dziewczyna z reklamy (Lipstick) jako Gordon Stuart
  • 1975: Pieskie popołudnie (Dog Day Afternoon) jako Leon

[edytuj] filmy TV

  • 2005: Szaleństwo (Crazy)
  • 2004: Medium (Dead Will Tell, The) jako Paul Hamlin
  • 2000: Wyścig z czasem (Race Against Time) jako Dr Anton Stofeles
  • 1998: Pulp Comics: Julia Sweeney jako Św. Paweł
  • 1997: Przestępczy świat (The Underworld) jako Johnny
  • 1996: Głęboka miłość (No Greater Love) jako Sam Horowitz
  • 1995: Kiedy te ciemne ludzkie dzwonki (When the Dark Man Calls) jako Lloyd Carson
  • 1994: Mój syn moje życie (David's Mother) jako Philip
  • 1992: Morderczy romans (A Murderous Affair: The Carolyn Warmus Story) jako Paul Solomon
  • 1992: Siostry (Sisters) jako Harry
  • 1992: Lincoln i wijna wewnętrzna (Lincoln and the War Within) jako Abraham Lincoln
  • 1992: Lincoln i Seward (Lincoln & Seward) jako Abraham Lincoln
  • 1990: Ten trzeci (The Stranger Within) jako Dan
  • 1990: Shangri-La Plaza
  • 1989: Tailspin: Behind the Korean Airliner Tragedy jako John Lenczowski
  • 1988: Do widzenia, Panno 4 lipca (Goodbye, Miss 4th of July) jako George Janus
  • 1987: Frankenstein jako Frankenstein
  • 1987: Mayflower Madam jako Matt Whittington
  • 1986: Liberty jako Jacque Marchant
  • 1985: To jest moje dziecko (This Child Is Mine) jako Craig Wilkerson
  • 1981: Złamana obietnica (Broken Promise) jako Bud Griggs
  • 1980: Opowieść o dwóch miastach (A Tale of Two Cities) jako Sydney Carton/Charles Darnay
  • 1980: Dzień, w którym umarł Chrystus (The Day Christ Died) jako Jezus Chrystus
  • 1979: Nie możecie iść znów do domu (You Can't Go Home Again) jako George Webber
  • 1974: Szatańskie morderstwa (The Satan Murders) jako George
  • 1974: Czwartkowa gra (Thursday's Game) jako Counselor

[edytuj] seriale TV

  • 2006: Prawo i bezprawie (Law & Order: Special Victims Unit) jako Wesley Masoner
  • 2004: Dowody zbrodni (Cold Case) jako Adam Clarke
  • 2002-2004: Prawo i porządek (Law & Order) jako Howard Pincham
  • 2003: Skin jako major Coolidge
  • 2003: Czarodziejki (Charmed) jako Nekromanta/Armand
  • 2002: Potyczki Amy (Judging Amy) jako sędzia Barry Krumble
  • 2002: Dziedziniec (The Court) jako Justice Voorhees
  • 2000-2002: Ostry dyżur (ER) jako Dr Burke
  • 1999: Zakręcony (Stark Raving Mad) jako Cesar
  • 1999: Diabeł w czarnym stroju (Let the Devil Wear Black) jako Ojciec Jacka
  • 1999: Felicity jako Dr Peter McGrath
  • 1998: The Practice jako Dr Jeffrey Winslow
  • 1998: Trzy (Three) jako Cole
  • 1998: Szpital Dobrej Nadziei (Chicago Hope) jako Dr Gordon Mays
  • 1997: Perwersyjne sensacje (Perversions of Science) jako Carson Walls
  • 1995: Po tamtej stronie'' (Outer Limits) jako Dr Pallas
  • 1994: Star Trek: Stacja kosmiczna (Star Trek: Deep Space Nine) jako Martus Mazur
  • 1994: Łowca Przygód (Fortune Hunter) jako Jackson Roddam
  • 1993: Gdzie diabeł mówi dobranoc (Picket Fences) jako Cole
  • 1969-1973: Śledzone światło (The Guiding Light) jako dr Tom Halverson

[edytuj] dubbing

[edytuj] Linki zewnętrzne


Orange wciąż negocjuje sponsoring Ekstraklasy
Ekstraklasa SA, spółka zarządzająca rozgrywkami pierwszej ligi piłkarskiej, kontynuuje rozmowy z firmą PTK Centertel, operatorem sieci komórkowej Orange, na temat sponsoringu tytularnego ligi przez najbliższe trzy sezony. Sponsorem technicznym ligi może zostać Grupa Żywiec SA.
Masowe zwolnienia dziennikarzy LA Times
Wydawnictwo Tribune Co. redukuje 250 etatów w swojej największej gazecie "Los Angeles Times".
Burzliwe echa wczorajszego wywiadu prezesa Polskiego Radia
Trójka była tubą propagandową PRL-u, a ludzie w niej zatrudnieni służyli radiu stanu wojennego – twierdzi Krzysztof Czabański, prezes Polskiego Radia SA. Ówczesny szef anteny jest oburzony. Czabański uważa też, że członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji po zakończeniu kadencji powinni mieć prawo przejścia na emeryturę.
Członek PO poucza dziennikarzy TVP Opole
Dziennikarze zamiast szukać newsów na własną rękę, powinni korzystać z pomocy rzecznika prasowego marszałka województwa – to zalecenie dla TVP Opole z projektu uchwały rady programowej tego oddziału telewizji publicznej.
Bezpłatne "Metro" chce być opiniotwórcze
Bezpłatny dziennik ”Metro” (Agora SA) od 8 sierpnia br. będzie miał nową makietę. Zmieni się też charakter gazety.
Linki: Strona gwna