Z Wikipedii

Ciecz przegrzana - ciało istniejące w stanie ciekłym powyżej temperatury wrzenia. Zazwyczaj ciecze wrą w jednej, określonej temperaturze przy stałym ciśnieniu. Proces wrzenia wymaga jednak odpowiednich warunków - m.in. możliwości ulatniania się powstającego z cieczy gazu, ponadto nie występuje jednocześnie na raz w całej objętości cieczy i wymaga zainicjowania oraz czasu.

Ciecz przegrzaną można otrzymać w następujący sposób:

• przez bardzo powolne ogrzewanie czystej cieczy w naczyniu o gÅ‚adkich Å›ciankach, przy braku drgaÅ„ i wstrzÄ…sów mechanicznych (np. wodÄ™ do temp 120°C pod ciÅ›nieniem normalnym)
• przez bardzo szybkie ogrzanie (tak szybkie, że substancja "nie zdąży" odparować) - w ten sposób można uzyskać ciecz przegrzanÄ…, nawet gdy jest ona silnie zanieczyszczona,
• przez ogrzanie cieczy pod wysokim ciÅ›nieniem, w którym jej temperatura wrzenia jest wyższa, a nastÄ™pnie stopniowe, ostrożne obniżanie ciÅ›nienia.

Ciecz przegrzana znajduje się w stanie nierównowagi termodynamicznej. Aby ją doprowadzić do stanu gazowego wystarczy zwykle zainicjować w dowolny sposób proces wrzenia. Może to być na przykład:

• wrzucenie do cieczy tak zwanych zarodków wrzenia, którymi może być dowolne zanieczyszczenie - zarówna inna ciecz, gaz, ciaÅ‚o staÅ‚e a nawet czÄ…stki elementarne
• wstrzÄ…Å›niÄ™cie naczyniem z cieczÄ…
• podziaÅ‚anie na ciecz dźwiÄ™kiem
• podziaÅ‚anie na ciecz impulsem elektrycznym.

Ciecz w wyniku takiego zainicjowania zaczyna wrzeć w całej objętości, powodując wskutek znacznie większej objętości wydzielanych par wyrzucenie zawartości cieczy na zewnątrz zbiornika.

[edytuj] Zastosowanie

Ciecz przegrzaną stosuje się w komorach pęcherzykowych do analizy torów cząstek elementarnych. Cząstka taka stanowi zarodnik wrzenia, dzięki czemu ślad ruchu cząstki (w postaci pęcherzyków pary) może być obserwowany i rejestrowany.