Z Wikipedii

Clare Short (ur. 15 lutego 1946 w Birmingham), brytyjska polityk, minister w rzÄ…dach Tony'ego Blaira, zwiÄ…zana z PartiÄ… Pracy.

Pochodzi z katolickiej irlandzkiej rodziny wywodzącej się z hrabstwa Armagh w Irlandii Północnej. W wieku 18 lat wyszła po raz pierwszy za mąż, ale małżeństwo było krótkotrwałe. Rok wcześniej urodziła syna, który został oddany do adopcji i z którym nie utrzymywała kontaktu do 1996 r. Drugim mężem Short był od 1981 r. polityk Partii Pracy Alex Lyon, który cierpiał na chorobę Alzheimera i zmarł w 1993 r.

Short ukończyła nauki polityczne na uniwersytecie w Leeds. Następnie przeniosła się na uniwersytet w Keele. Później rozpoczęła pracę w ministerstwie spraw wewnętrznych. Pracowała jako prywatny sekretarz konserwatysty Marka Carlisle'a. W 1983 r. wystartowała w wyborach do Izby Gmin z ramienia Partii Pracy i wygrała wybory w okręgu Birmingham Ladywood.

Była utożsamiana z lewym skrzydłem Partii. Zwróciła na siebie uwagę mediów niedługo po wyborach oskarżając konserwatywnego ministra w resorcie zatrudnienia, Alana Clarka, o alkoholizm. Jej wypowiedzi zostały uznane za nieparlamentarne przez Speakera Izby Gmin, który zażądał od Short wycofania oskarżeń. Short po raz kolejny znalazła się w centrum uwagi w 1986 r., kiedy rozpoczęła kampanię przeciwko "Trzecim stronom" (na stronie trzeciej w brytyjskich tabloidach znajdowały się zdjęcia modelek topless).

W 1988 r. poparła kandydaturę Johna Prescotta w wyborach na wiceprzewodniczącego partii. W wyborach 1994 r. popierała Margaret Beckett. W gabinecie cieni Tony'ego Blaira został ministrem ds. kobiet, a później ministrem transportu. Po zwycięstwie Partii Pracy w 1997 r. został ministrem rozwoju międzynarodowego. Na tym stanowisku pozostała do 12 maja 2003 r., kiedy to zrezygnowała po zaangażowaniu się Wielkiej Brytanii w wojnę w Iraku bez mandatu ONZ.

Po rezygnacji Short zasiadła w tylnych ławach parlamentu. 1 listopada 2004 r. ukazała się jej książka An Honourable Deception?: New Labour, Iraq, and the Misuse of Power. 12 września 2006 r. ogłosiła, że nie wystartuje w najbliższych wyborach parlamentarnych w proteście przeciwko polityce Tony'ego Blaira. 20 października zrezygnowała z członostwa w Partii Pracy i od tamtej pory zasiada w Izbie Gmin jako niezależna laburzystka. Po objęciu przez Gordona Browna przewodnictwa Partii Pracy Short zapowiedziała, że jest gotowa powrócić do Partii Pracy, jeśli Brown zmieni krytykowane przez nią elementy polityki Labour.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Clare Short

Poprzednik nowy urzÄ…d

Minister ds. rozwoju międzynarodowego Wielkiej Brytanii 1997-2003

Następca Valerie Amos, baronowa Amos

Jak uwolniono Ingrid Betancourt

Kolumbijski rząd ujawnił nagranie z uwolnienia z rąk FARC 15 zakładników, w tym Ingrid Betancourt. Wyraźnie widać jej reakcję, gdy dowiaduje się, że po sześciu latach niewoli właśnie odzyskała wolność. Akcję uwolnienia zakładników przeprowadziła kolumbijska armia uciekając się fortelu.

USA z nowÄ… ambasadÄ… w Berlinie

Amerykański Dzień Niepodległości w Berlinie uczczono otwarciem nowego gmachu ambasady USA. Przemawiając przy tej okazji kanclerz Angela Merkel dziękowała Stanom Zjednoczonym za dziesiątki lat wsparcia i za przyjaźń okazywaną Niemcom.

16-latek zadźgany nożem w biały dzień

16-letni chłopak został zadźgany nożem przez trzech mężczyzn na londyńskiej ulicy. To już kolejne takie morderstwo w Londynie w ostatnich tygodniach.

Ponad 30 zabitych w katastrofie autobusu

Tragiczny wypadek w Salwadorze. Ponad 30 osób zginęło w katastrofie autobusu, który w czasie ulewnego deszczu wpadł do rzeki Acelhuate przepływającej przez stolicę państwa San Salvador.

"Marzyłam o tej chwili przez sześć lat niewoli"

- Marzyłam o tej chwili od siedmiu lat. Jestem bardzo wzruszona tym, że jestem z wami i oddycham powietrzem Francji - mówiła na paryskim lotnisku Ingrid Betancourt, francusko-kolumbijska działaczka na rzecz praw człowieka, przez sześć lat więziona przez lewackich partyzantów z FARC.

Linki: Strona g³ówna