Z Wikipedii

David Ivor Young, baron Young of Graffham (ur. 27 lutego 1932), brytyjski polityk i przedsiębiorca, członek Partii Konserwatywnej, minister w rządach Margaret Thatcher.

Wykształcenie odebrał w Christ's College w Finchley oraz na University College w Londynie, gdzie studiował prawo. W 1956 r. rozpoczął praktykę prawniczą. Wkrótce jednak zrezygnował z niej i rozpoczął pracę dla Great Universal Stores. W 1961 r. został przewodniczącym Eldonwall Ltd. W latach 70. był dyrektorem Town and City Properties Ltd oraz przewodniczącym Manufacturers Hanover Property Services Ltd. Działał również w wielu organizacjach charytatywnych, m.in. w British Organization for Rehabilitation by Training (w 1975 r. został jej przewodniczącym, a w latach 1980-1982 był jej prezesem), International Council of Jewish Social and Welfare Services (której w 1981 r. został przewodniczącym).

W 1977 r. został członkiem rady zarządającej Centrum Studiów Politycznych, think-tanku Partii Konserwatywnej. Po wyborach 1979 r. został jego dyrektorem. Jednocześnie został doradcą ministra przemysłu sir Keitha Josepha, odpowiedzialnym za prywatyzację. W 1981 r. minister zatrudnienia Norman Tebbit mianował Younga przewodniczącym Manpower Services Commission, rządowej agencji zajmującej się problemami bezrobocia.

10 sierpnia 1984 r. otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Young of Graffham i zasiadł w Izbie Lordów. 11 września został członkiem gabinetu jako minister bez teki, zajmujący się sprawami bezrobocia. 2 września 1985 r. został ministrem resortowym, obejmując deparament zatrudnienia. Brał aktywny udział w kampanii wyborczej przed wyborami 1987 r. Konkurował tam z Normanem Tebbitem, z którym na tydzień przed wyborami pokłócił się o przedwyborczą strategie (tzw. Wobbly Thursday).

Po wyborach Young otrzymał stanowisko ministra handlu i przemysłu. Pozostawał na tym stanowisku do 1989 r. i w tym czasie sprywatyzował resztę państwowego przemysłu. W maju 1989 r. zrezygnował ze stanowisk rządowych. Pozostał jednak na stanowisku wiceprzewodniczącego Partii Konserwatywnej. Z tego stanowiska zrezygnował w 1990 r., po rezygnacji Margaret Thatcher.

W latach 90. Young powrócił do działalności biznesowej. Był dyrektorem Salomon Inc. oraz przewodniczącym Cable and Wireless. Od 1993 r. był przewodniczącym Instytutu Dyrektorów, a od 1995 r. przewodniczącym Rady University College w Londynie. W 1996 r. utworzył swoją własną firmę, Young Associates Ltd. W 1990 r. ukazała się jego autobiografia, The Enterprise Years.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• leighrayment.com

p • d • e

Ministrowie bez teki Wielkiej Brytanii

Książę Portland • Lord Fitzwilliam • Lord Harrowby • Lord Camden • Lord Mulgrave • Lord Lansdowne • Książę Portland • Lord Carlisle • Książę Wellington • Lord Lansdowne • John Russell • Spencer Horatio Walpole • Michael Hicks-Beach • Lord Lansdowne • Arthur Henderson • Lord Milner • Jan Smuts • Edward Carson • George Nicoll Barnes • Eric Geddes • Laming Worthington-Evans • Christopher Addison • Anthony Eden • Eustace Percy • Leslie Burgin • Lord Hankey • Arthur Greenwood • William Jowitt • Albert Alexander • Arthur Greenwood • Lord Munster • Lord Mills • Bill Deedes • Lord Carrington • Eric Fletcher • Lord Champion • Douglas Houghton • Lord Shackleton • Patrick Gordon Walker • George Thomson • Peter Shore • Lord Drumalbyn • Lord Young of Graffham • Jeremy Hanley • Brian Mawhinney • Peter Mandelson • Charles Clarke • John Reid • Ian McCartney • Hazel Blears

 

p • d • e

Ministrowie zatrudnienia Wielkiej Brytanii

Robert Carr • Maurice Macmillan • William Whitelaw • Michael Foot • Albert Booth • James Prior • Norman Tebbit • Tom King • Lord Young of Graffham • Norman Fowler • Michael Howard • Gillian Shephard • David Hunt • Michael Portillo

 

p • d • e

Ministrowie handlu i przemysłu Wielkiej Brytanii

W latach 1970-1974: John Davies • Peter Walker

W latach 1983-2007: Cecil Parkinson • Norman Tebbit • Leon Brittan • Paul Channon • Lord Young of Graffham • Nicholas Ridley • Peter Lilley • Michael Heseltine • Ian Lang • Margaret Beckett • Peter Mandelson • Stephen Byers • Patricia Hewitt • Alan Johnson • Alistair Darling

 

p • d • e

Drugi gabinet Margaret Thatcher, 1983-1987

W dniu powstania
John Biffen • Leon Brittan • Lord Cockfield • Nicholas Edwards • Norman Fowler • Lord Hailsham of St Marylebone • Michael Heseltine • Geoffrey Howe • Patrick Jenkin • Michael Jopling • Keith Joseph • Tom King • Nigel Lawson • Cecil Parkinson • James Prior • Peter Rees • Norman Tebbit • Margaret Thatcher • Peter Walker • Lord Whitelaw • George Younger
Późniejsi członkowie gabinetu
Kenneth Baker • Paul Channon • Kenneth Clarke • Lord Gowrie • Douglas Hurd • John MacGregor • John Moore • Nicholas Ridley • Malcolm Rifkind • Lord Young of Graffham

 

p • d • e

Trzeci gabinet Margaret Thatcher, 1987-1990

W dniu powstania
Kenneth Baker • Paul Channon • Kenneth Clarke • Norman Fowler • Lord Havers • Geoffrey Howe • Douglas Hurd • Tom King • Nigel Lawson • John MacGregor • John Major • John Moore • Cecil Parkinson • Nicholas Ridley • Malcolm Rifkind • Margaret Thatcher • John Wakeham • Peter Walker • Lord Whitelaw • Lord Young of Graffham • George Younger
Późniejsi członkowie gabinetu
Lord Bealstead • Peter Brooke • John Gummer • Michael Howard • David Hunt • Norman Lamont • Peter Lilley • Lord Mackay of Clashfern • Tony Newton • Chris Patten • David Waddington • William Waldegrave