Demi Moore
Z Wikipedii
| Demi Moore | |
| Demi Moore w 1987 roku | |
| Prawdziwe nazwisko | Demetria Gene Guynes |
| Data i miejsce urodzenia | 11 listopada 1962 |
| Ważne role | |
| Molly Jensen w Uwierz w ducha Diana Murphy w Niemoralna propozycja Jordan O'Neill w G.I. Jane |
|
| Profil w bazie IMDb | |
Demi Moore, właściwie Demetria Gene Guynes (ur. 11 listopada 1962 w Roswell w Nowym Meksyku, USA), amerykańska aktorka filmowa.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Biologiczny ojciec porzucił jej matkę, Victorię, jeszcze przed jej urodzeniem. Jej ojczym, Danny Guynes, nie był w stanie zastąpić jej ojca. Wielokrotnie w okresie jej dzieciństwa zmieniał pracę, co doprowadziło do przeszło 40 przeprowadzek rodziny. Atmosfera rodzinna należała do ciężkich - rodzice nie stronili od alkoholu i kłótni oraz bójek, które doprowadziły do samobójstwa jej ojczyma. W wieku 16 lat porzuciła szkołę i uciekła z domu zostając modelką oraz zarabiajac z rozbieranych sesji np. w magazynie OUI. W wieku 18 lat poślubiła muzyka, Freddiego Moore’a, z którym spędziła w związku kolejne cztery lata. W wieku lat 19 zaczęła regularnie pojawiać się w serialu telewizyjnym General Hospital (sezon 1982–1983). Pierwsze zarobione pieniądze wydała na organizowanie imprez, alkohol i kokainę. Stan ten utrzymywał się przez 3 lata, dopóki reżyser Joel Schumacher nie wyrzucił jej z planu filmu Ognie św. Elma (St. Elmo’s Fire), podczas kręcenia którego wielokrotnie znajdowała się pod wpływem narkotyków. Przeszła kurację odwykową i wróciła zdrowa po tygodniu. By kontynuować pracę na planie musiała zresztą podpisać zobowiązanie, że nie wróci do narkotyków i alkoholu.
Była jedną z trzech pretendentek do głównej roli w filmie Flashdance. By rozstrzygnąć wygraną, zaproszono grupę 50 mężczyzn, którzy mieli ocenić z którą z finalistek chcieliby się przespać. Wygrała Jennifer Beals. W 1986 r. znalazła się na liście 12 najbardziej obiecujących młodych aktorów, opublikowanej w numerze 38. John Willis’s Screen World. W 1996 znalazła się w rankingu 50 najpiękniejszych kobiet świata magazynu People. Znalazła się także na 22. miejscu rankingu najgorętszych kobiet wg VH1.
Jest znana z determinacji i niecodziennych posunięć jak np. pozowanie nago w siódmym miesiącu ciąży do zdjęcia na okładkę Vanity Fair. W sierpniu 1992 r. ponownie pozowała do nietypowych zdjęć dla Vanity Fair, tym razem "ubrana" w namalowany na ciele garnitur. Pozycję aktorki ugruntował komercyjny sukces filmu Uwierz w ducha (Ghost, 1990) oraz kontrowersyjne obrazy: Niemoralna propozycja (Indecent Proposal, 1993) i W sieci (Disclosure, 1994). Wkrótce potem stała się najlepiej opłacaną aktorką Hollywood.
W 1987 r. roku poślubiła Bruce'a Willisa, z którym ma trzy córki: Rumer Willis (1988), Scout LaRue Willis (1991) i Tallulah Belle Willis (1994). 24 czerwca 1998 roku po jedenastu latach małżeństwa z Brucem Willisem, podali do wiadomości publicznej informację o rozwodzie (bez podania przyczyny). W 2005 roku wyszła po raz trzeci za mąż. Na jej weselu z aktorem Ashtonem Kutcherem obecny był m.in. jej były mąż i wszystkie trzy córki oraz bliska przyjaciółka Demi, Lucy Liu.
[edytuj] Wybrana filmografia
- Wybór (Choices, 1981)
- Pasożyt (Parasite, 1982)
- Zakochani młodzi lekarze (Young Doctors in Love, 1982)
- The Master (1984)
- Wielkie uczucie (No Small Affair, 1984)
- Te cholerne Rio (Blame It on Rio, 1984)
- Na wariackich papierach (Moonlighting, 1985)
- Ognie św. Elma (film) (St. Elmo's Fire, 1985)
- Szalone lato (One Crazy Summer, 1986)
- Ta ostatnia noc (About Last Night..., 1986)
- Siódmy znak (The Seventh Sign, 1988)
- Nie jesteśmy aniołami (We're No Angels, 1989)
- Uwierz w ducha (Ghost, 1990)
- Same kłopoty (Nothing But Trouble, 1991)
- Motywy zbrodni (Mortal Thoughts, 1991)
- Żona rzeźnika (The Butcher's Wife, 1991)
- Ludzie honoru (A Few Good Men, 1992)
- Niemoralna propozycja (Indecent Proposal, 1993)
- Wiek kina (A Century of Cinema, 1994)
- W sieci (Disclosure, 1994)
- Koniec niewinności (Now and Then, 1995)
- Szkarłatna litera (Scarlet Letter, The, 1995)
- Pod presjÄ… (Juror, The, 1996)
- Beavis i Butt-Head zaliczajÄ… AmerykÄ™ (Beavis and Butt-Head Do America, 1996)
- Striptease (1996)
- Gdyby ściany mogły mówić (If These Walls Could Talk, 1996)
- Dzwonnik z Notre Dame (The Hunchback of Notre Dame, 1996)
- Przejrzeć Harry'ego (Deconstructing Harry, 1997)
- G.I. Jane (1997)
- Idąc na całość (Destination Anywhere, 1997)
- Wyśniona namiętność (Passion of Mind, 2000)
- Dzwonnik z Notre Dame II (The Hunchback of Notre Dame II, 2002)
- Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość (Charlie's Angels: Full Throttle, 2003)
- Just play dead (2006)
- Półmrok (Half Light, 2006)
- The Magic 7 (2006)
- Bobby (2006)
- Flawless (2007)
- Mr. Brooks (2007)
[edytuj] Ciekawostki
Mierzy 165 cm wzrostu (5'5").
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Demi Moore w NNDB (en)
- Demi Moore w bazie filmweb.pl
| Pierwsza ofiara powodzi na Podkarpaciu |
|
35-letni mieszkaniec Jabłonki w powiecie brzozowskim jest prawdopodobnie pierwszą ofiarą powodzi na Podkarpaciu. Ciało Grzegorza P. wyłowiono po południu z potoku Dydnianka, który wpada do Sanu.
|
| Szymanek-Deresz proponuje ponadpartyjne prace nad ustawÄ… medialnÄ… |
|
Jolanta Szymanek-Deresz (SLD) oceniła - dzień po tym jak Sejm podtrzymał weto prezydenta do ustawy medialnej - że obecnie jest dobry moment, aby rozpocząć prace nad ustawą medialną w układzie ponadpartyjnym, z uwzględnieniem postulatów Sojuszu.
|
| "Niektóre wyroki ws. dziennikarzy mają charakter przypadkowy" |
|
Zdaniem medioznawcy, profesora Wiesława Godzica, niektóre wyroki zapadające w Polsce w sprawach dotyczących dziennikarzy mają charakter przypadkowy, i są efektem braku wiedzy sędziów o zasadach działania wolnych mediów.
|
| Szef SLD: "palikotyzacja" PO z siłą huraganu |
|
- Szef klubu PO, Zbigniew Chlebowski najwyraźniej bierze przykład ze swojego kolegi, posła Janusza Palikota (...). W polityce jednak warto zachować umiar i nie licytować się z posłem Palikotem - pisze na swoim blogu w Onet.pl Grzegorz Napieralski, przewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej.
|
| "On jak śpi, to kłamie; PO nie rozmawia z hipokrytą" |
|
- Jak Å›mie pan Napieralski mówić, że nie dajÄ… (SLD - red.) partyjnej legitymacji telewizji publicznej, a obecna telewizja, która jest PiS-owskim komitetem wyborczym - mówiÄ™ o publicystyce - miejscami przypomina publicystykÄ™ stanu wojennego - jest caÅ‚kowicie jednostronna, PiS-owska, zakÅ‚amana – oburzaÅ‚ siÄ™ w TVN24 Stefan NiesioÅ‚owski.
|