Z Wikipedii

Dinara Safina
Państwo	Rosja
Miejsce zamieszkania	Monte Carlo
Data urodzenia	27 kwietnia 1986
Miejsce urodzenia	Moskwa
Wzrost	183 cm
Masa ciała	70 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	2001
Zakończenie kariery	aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	9
Najwyżej w rankingu	2 (13 października 2008)
Australian Open	3R (2004, 2007)
Roland Garros	F (2008)
Wimbledon	3R (2005, 2006, 2008)
US Open	SF (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	8
Najwyżej w rankingu	8 (12 maja 2008)
Australian Open	QF (2004, 2005)
Roland Garros	3R (2006, 2007)
Wimbledon	3R (2005)
US Open	W (2007)
Strona internetowa

Tenis ziemny
srebro	Pekin 2008	singel

Dinara Michaiłowna Safina, ros. Динара Михайловна Сафина (ur. 27 kwietnia 1986 w Moskwie) – rosyjska tenisistka pochodzenia tatarskiego, wicemistrzyni French Open 2008, mistrzyni US Open 2007 w grze podwójnej, zdobywczyni Pucharu Federacji, wicemistrzyni olimpijska z Pekinu (2008). Tenisistka praworęczna z oburęcznym bekhendem. Prywatnie młodsza siostra Marata Safina i córka Rausy Isłanowej.

[edytuj] Kariera tenisowa

[edytuj] 2000 - 2003

Dinara, pochodząca z tenisowej rodziny, zadebiutowała w turniejach juniorskich w 2000 roku, rozpoczynając od imprezy French Riviera International Junior Open, w której doszła do półfinału. Podobny rezultat osiągnęła w swoim kolejnym starcie w Beaulieu Sur Mer. W jednym z austriackich turniejów w sierpniu 2000 osiągnęła finał, przegrywając jednak z Jeleną Janković i to w bardzo niekorzystnym stosunku – 0:6, 0:6. W kwietniu 2001 roku po raz pierwszy sięgnęła po tytuł w juniorskim turnieju ITF, wygrywając we Florencji, a następnie w Salsomaggiore i Prato. Te trzy turnieje rozgrywane były w ciągu trzech tygodni. W czerwcu Dinara zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej na kortach Roland Garros, dochodząc do trzeciej rundy. Kilka tygodni później na kortach Wimbledonu osiągnęła finał, ulegając Angelique Widjaji z Indonezji. Wystąpiła także w US Open, kończąc na tym swoje starty w gronie juniorek.

W turniejach gry podwójnej również osiągnęła kilka sukcesów, wygrywając w Citta Di Santa Croce (z Galiną Woskobojewą, 2000), Castricum (z Emmanuelle Edon, 2000), w Fisher Junior Open (z Emą Janaskovą) i we Florencji (z Giorgią Mortello).

Status profesjonalny otrzymała w 2000 roku. Wówczas zadebiutowała też w pierwszym turnieju ITF cyklu kobiecego na Majorce i osiągnęła finał. W 2001, występując w turniejach juniorskich, grała po raz pierwszy w kwalifikacjach do zawodów WTA w Moskwie i Madrycie. 12 lutego po raz pierwszy sklasyfikowana w profesjonalnym rankingu światowym na pozycji 732.

Jednak już w roku 2002 była zawodniczką numer 68 na świecie, odnotowując awans o 326 pozycji w porównaniu z początkiem sezonu. Zadebiutowała w zawodowym turnieju w portugalskim Estoril, osiągając półfinał. W Sopocie wygrała pierwszą imprezę WTA w grze pojedynczej. Została najmłodszą triumfatorką imprezy WTA w ciągu ostatnich czterech lat i pierwszą od trzech lat kwalifikantką, która zdobyła główną premię. 29 lipca stała się jedną spośród stu najlepszych rakiet świata. W Moskwie odniosła cenne zwycięstwo nad Silvią Fariną Elią.

Rok 2003 to drugi wygrany turniej WTA w Palermo oraz finał gry podwójnej w Canberze w parze z Dáją Bedáňovą. Osiągnęła czwartą rundę US Open oraz ćwierćfinały imprez w Ad-Dausze, Sopocie i Szanghaju. W Moskwie pokonała obrończynię tytułu, Magdalenę Malejewą.

[edytuj] 2004 - 2005

Po raz pierwszy zakończyła sezon wśród pięćdziesięciu najlepszych zawodniczek na świecie w roku 2004. Doszła do finału w Luksemburgu, ale uległa Alicii Molik, półfinału w Paryżu, gdzie pokonała Patty Schnyder i Francescę Schiavone, ćwierćfinału w Gold Coast (pokonała Conchitę Martínez) i Kantonie. Była w trzeciej rundzie Australian Open (wygrała z Amandą Coetzer). Osiągnęła kilka dobrych wyników w grze podwójnej, wśród których należy wymienić zwycięstwo w Pekinie, finał w Sydney i półfinał w Kantonie.

W lutym 2005 roku zszokowała świat tenisowy, ogrywając Marię Szarapową i Amélie Mauresmo w drodze do tytułu halowego turnieju w Paryżu. Drugie zwycięstwo w sezonie odniosła na praskiej mączce. Czterokrotnie w półfinałach, głównie podczas turniejowych halowych. Pokonała tam Marię Szarapową, ale w zupełnie innych okolicznościach niż w Paryżu – wówczas jej rodaczka zajmowała najwyższą pozycję w klasyfikacji światowej. 17 października przebiła się do czołowej dwudziestki rankingu tenisistek. Bardzo dobre wyniki osiągała w grze podwójnej; osiągnęła cztery finały turniejowe, wygrała tylko jeden w 's-Hertogenbosch. Zadebiutowała w Pucharze Federacji, a jej mecz deblowy z Jeleną Diemientiewą zdecydował o zdobyciu przez Rosję głównego trofeum. W spotkaniu tym Rosjanki pokonały Amélie Mauresmo i Mary Pierce. Na US Open osiągnęła półfinał gry mieszanej w parze z Andym Ramem.

[edytuj] 2006 - 2007

Safina na Australian Open 2006

Przełomowy był w wykonaniu Dinary sezon 2006, kiedy osiągnęła dwa pierwsze ćwierćfinały wielkoszlemowe na kortach Roland Garros (pokonała Szarapową) i Flushing Meadows. Doszła do finału turnieju pierwszej kategorii w Rzymie, pokonała Kim Clijsters, Jelenę Dementiewą i Swietłanę Kuzniecową). 2 października zadebiutowała w czołowej dziesiątce klasyfikacji światowej tenisistek. Sezon zakończyła na dziesiątym miejscu w klasyfikacji Champions Race i była jedną z dwóch zawodniczek, które w razie wycofania się tenisistki z czołowej ósemki mogłyby wystąpić w Sony Ericsson Championships. W grze podwójnej wygrała w Gold Coast i Antwerpii. Zdobyła wicemistrzostwo US Open z Katariną Srebotnik.

Na początku roku 2007 wygrała konkurencje gry pojedynczej i podwójnej w Gold Coast, pokonując Shahar Peer i Martinę Hingis. Po kilku słabszych występach doszła do ćwierćfinału w Amelia Island i finału w Charleston. Na Roland Garros osiągnęła czwartą rundę, przegrywając z Sereną Williams. Pomimo czterech piłek meczowych przegrała z Eleni Daniilidou w ćwierćfinale w New Haven. Na początku września zdobyła swój pierwszy w karierze tytuł wielkoszlemowy, wygrywając w parze z Nathalie Dechy turniej gry podwójnej kobiet. W czwartej rundzie gry pojedynczej pokonana przez późniejszą mistrzynię, Justine Henin. Także porażką z Belgijką zakończyła swój udział w zawodach w Stuttgarcie. W rodzinnej Moskwie znalazła się w ćwierćfinale, od drugiej rundy spotykając się wyłącznie ze swoimi rodaczkami. Odniosła zwycięstwo nad Anną Czakwetadze i Wierą Zwonariewą, ale nie dała rady Jelenie Diemientiewej. Na zakończenie sezonu wystartowała w Zurychu i Linzu, nie odnosząc lepszych rezultatów. W grze podwójnej finalistka ze Stuttgartu (z Yung-jan Chan) i półfinalistka z Moskwy (z Jeleną Lichowcewą).

[edytuj] 2008

Sezon rozpoczęła od ćwierćfinału turnieju w Gold Coast. Przegrała z Shahar Peer 6:4, 1:6, 6:7(8). Nie zdołała tym samym obronić tytułu wywalczonego przed rokiem. W Sydney i na Australian Open odpadła w pierwszych rundach. Lepszy występ zanotowała dopiero w Ad-Dausze, gdzie doszła do trzeciej rundy. W Dubaju i Indian Wells poniosła porażki odpowiednio w drugiej i trzeciej rundzie. Dobry występ zanotowała natomiast na kortach w Miami, gdzie odpadła dopiero w ćwierćfinale, gdzie została pokonana przez swoją rodaczkę Wierę Zwonariową 5:7, 4:6. Na Amelia Island i w Charleston przegrała mecze trzeciej rundy.

Dinara Safina podczas Qatar Telecom German Open 2008

Przełom nastąpił w maju, kiedy wygrała szósty tytuł w karierze w grze pojedynczej w Berlinie. Wyeliminowała między innymi Belgijkę Justine Henin i Amerykankę Serenę Williams. W finale wygrała ze swoją rodaczką Jeleną Diemientiewą, także w trzech setach. Był to pierwszy wygrany turniej rangi pierwszej Dinary.

Bardzo dużo zamieszania spowodowała na wielkoszlemowym French Open dochodząc aż do finału (była rozstawiona z numerem 13.), pokonując w czwartej rundzie rozstawioną z numerem 1 Marię Szarapową 6:7(6) 7:6(5) 6:2, a w ćwierćfinale, w bardzo podobnym stylu, Jelenę Diemientiewą 4:6 7:6(5) 6:0. Półfinałowa przeciwniczka Swietłana Kuzniecowa już nie sprawiła jej większych problemów, siostra Marata wygrała z nią 6:3 6:2. W finale przegrała z Serbką Aną Ivanović 4:6 3:6 awansując tym samym na 9. miejsce w rankingu WTA.

Wzięła udział w turnieju w 's-Hertogenbosch (była rozstawiona z nr 3). Na kortach trawiastych w półfinale po raz piąty w karierze pokonała rodaczkę Jelenę Diemientiewą 6:3 6:2, natomiast w finale przegrała sensacyjnie 5:7 3:6 z 85. w rankingu Tamarine Tanasugarn z Tajlandii, która do turnieju głównego dostała się z kwalifikacji.

Na kortach Wimbledonu nie odniosła większych sukcesów przegrywając w trzeciej rundzie z Shahar Peer 5:7, 7:6(4), 6:8.

Kolejny sukces odniosła na kortach twardych w turnieju East West Bank Classic w Los Angeles. W drodzę do finału pokonała m.in. Wiktorię Azarenkę i Jelenę Janković. W finale zmierzyła się z Włoszką Flavią Pennettą i pokonała ją 6:4 6:2. Zdobyła tym samym siódmy tytuł w karierze i drugi w sezonie oraz awansowała na najwyższe w karierze 8 miejsce w rankingu WTA. Tydzień później wzięła udział w turnieju pierwszej kategorii Rogers Cup w Montrealu. Jako rozstawiona z numerem siódmym lepszą od siebie zawodniczkę spotkała dopiero w ćwierćfinale, była nią Swietłana Kuzniecowa. Siostra Marata rozprawiła się z rodaczką 2:6 6:3 6:2. W półfinale pokonała Wiktorię Azarenkę 6:0 2:6 6:3, natomiast w finale w bardzo krótkim meczu pokonała Słowaczkę Dominikę Cibulkovą 6:2 6:1. Po turnieju awansowała na 7. miejsce w rankingu.

Na Igrzyskach Olimpijskich w 2008 roku zdobyła srebro w singlu po przegranej w finale z rodaczką Jeleną Dementiewą 6:3, 5:7, 3:6. Po drodze pokonała pierwszą rakietę świata Jelenę Janković 6:2, 5:7, 6:3.

Po Igrzyskach wzięła udział w wielkoszlemowym US Open, który okazał się jej kolejnym wielkim sukcesem, osiągnęła bowiem półfinał. Po drodze pokonała m.in. Annę-Lenę Grönefeld 7:5, 6:0 czy Flavię Pennettę 6:2, 6:3. Uległa dopiero Serenie Williams 3:6, 2:6.

Czwarty tytuł w sezonie zdobyła na kortach Toray Pan Pacific Open w Tokio. W ćwierćfinale pokonała Estonkę Kaię Kanepi 6:4, 6:7(5), 6:2, w półfinale Nadię Pietrową 6:1, 6:0, natomiast w finale kolejną Rosjankę Swietłanę Kuzniecową 6:1, 6:3, a 22 września awansowała na trzecie miejsce w rankingu.

W stuttgarckim turnieju, gdzie do wygrania był samochód marki Porsche odpadła w ćwierćfinale, przegrywając z Venus Williams 4:6, 2:6.

Podczas Kremlin Cup w rodzinnej Moskwie po raz kolejny pokonała jedną ze swoim rodaczek, Kuzniecową 6:4, 7:5. Jednak w kolejnym pojedynku (w półfinale) przegrała z Wierą Zwonariewą 2:6, 6:7. Dzięki temu awansowała na 2 miejsce w rankingu, wyprzedzając Serenę Williams.

[edytuj] Życie prywatne

Dinara jest córką dyrektora tenisowego klubu w Moskwie, Michaiła Safina i jego żony, słynnej radzieckiej tenisistki, Rausy Isłanowej. Jej starszy brat Marat jest zawodowym tenisistą, zwycięzcą turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej i byłym liderem rankingu tenisistów ATP.

Za najwspanialsze osiągnięcie Dinara uważa wygranie pierwszego turnieju gry pojedynczej w Sopocie. Lubi kuchnię rosyjską, włoską i japońską. W wolnych chwilach chodzi do kina, czyta i słucha muzyki. Mieszka wraz z bratem w Monte Carlo, ale także w Walencji. Przez pięć lat razem z Maratem trenowała tenis w Walencji.

Interesuje się piłką nożną. Jej ulubiony kolor to czarny, a kwiat – róża. Jest muzułmanką, ale nigdy nie praktykowała.

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] mistrzyni (9)

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Finalistka	Wynik
1.	22/07/2002	Sopot, Idea Prokom Open	Tier III	300 000	ziemna (otw.)	Henrieta Nagyová	6:3, 4:0 k.
2.	07/07/2003	Palermo, Internazionali Femminili di Palermo	Tier V	110 000	ziemna (otw.)	Katarina Srebotnik	6:3, 6:4
3.	07/02/2005	Paryż, Open Gaz de France	Tier II	585 000	dywanowa (hal.)	Amélie Mauresmo	6:4, 2:6, 6:3
4.	09/05/2005	Praga, ECM Prague Open	Tier IV	140 000	ziemna (otw.)	Zuzana Ondrášková	7:6, 6:3
5.	01/01/2007	Gold Coast, Mondial Australian Women's HC	Tier III	175 000	twarda (otw.)	Martina Hingis	6:3, 3:6, 7:5
6.	11/05/2008	Berlin, Qatar Telecom German Open	Tier I	1 340 000	ziemna (otw.)	Jelena Diementiewa	3:6, 6:2, 6:2
7.	27/07/2008	Los Angeles, East West Bank Classic	Tier II	600 000	twarda (otw.)	Flavia Pennetta	6:4, 6:2
8.	03/08/2008	Montreal, Rogers Cup	Tier I	1 340 000	twarda (otw.)	Dominika Cibulková	6:2, 6:1
9.	21/09/2008	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Tier I	1 340 000	dywanowa (hal.)	Swietłana Kuzniecowa	6:1, 6:3

[edytuj] finalistka (7)

Lp.	Rok	Turniej	Kat.	Mistrzyni	Wynik
1.	2004	Luksemburg, FORTIS Champs	Tier III	Alicia Molik	3:6, 4:6
2.	2006	Rzym, Internazionali BNL d'Italia	Tier I	Martina Hingis	2:6, 5:7
3.	2006	's-Hertogenbosch, Ordina Open	Tier III	Michaëlla Krajicek	3:6, 4:6
4.	2007	Charleston, Family Circle Cup	Tier I	Jelena Janković	2:6, 2:6
5.	2008	Paryż, French Open	Wielki Szlem	Ana Ivanović	4:6, 3:6
6.	2008	's-Hertogenbosch, Ordina Open	Tier III	Tamarine Tanasugarn	5:7, 2:6
7.	2008	Pekin, IO Pekin		Jelena Diemientiewa	6:3, 5:7, 3:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] mistrzyni (8)

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Partnerka	Finalistki	Wynik
1.	20/09/2004	Pekin, China Open	Tier II	585 000	twarda	Emmanuelle Gagliardi	Gisela Dulko Maria Vento-Kabchi	6:4, 6:4
2.	13/06/2005	's-Hertogenbosch, Ordina Open	Tier III	170 000	trawa	Anabel M. Garrigues	Iveta Benešová Nuria Llagostera Vives	6:4, 2:6, 7:6
3.	02/01/2006	Gold Coast, Mondial Austr. Women's HC	Tier III	175 000	twarda	Meghann Shaughnessy	Cara Black Rennae Stubbs	6:2, 6:3
4.	13/02/2006	Antwerpia, Proximus Diamond Games	Tier II	600 000	dywan	Katarina Srebotnik	Stéphanie Foretz Michaëlla Krajicek	6:1, 6:1
5.	01/01/2007	Gold Coast, Mondial Austr. Women's HC	Tier III	175 000	twarda	Katarina Srebotnik	Galina Woskobojewa Iveta Benešová	6:3, 6:4
6.	27/08/2007	Nowy Jork, US Open	Wielki Szlem	9 098 000	twarda	Nathalie Dechy	Yung-jan Chan Chia-jung Chuang	6:4, 6:2
7.	31/12/2007	Gold Coast, Mondial Austr. Women's HC	Tier III	175 000	twarda	Ágnes Szávay	Zi Yan Jie Zheng	6:1, 6:2
8.	23/03/2008	Indian Wells, Pacific Life Open	Tier I	2 100 000	twarda	Jelena Wiesnina	Zi Yan Jie Zheng	6:1, 1:6, 10-8

[edytuj] Linki zewnętrzne

Zobacz kategorię na Wikimedia Commons:
Dinara Safina

• Oficjalna strona internetowa Dinary Safiny
• Dinara Safina sylwetka na stronie WTA Tour (en)
• Dinara Safina sylwetka na stronie Pucharu Federacji (en)