Z Wikipedii

Domingo Santa María González 14 sierpnia 1825–18 lipca 1889
prezydent Chile
Okres urzędowania	od 1881 do 1886
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Domingo Santa María jako prezydent Chile

Domingo Santa María González (ur. 14 sierpnia 1825, zm. 18 lipca 1889) – chilijski prawnik, polityk i pisarz, prezydent kraju w latach 1881–1886.

Był synem Luisa Santa María i Any Josefy González Morandé. Ukończył Instytut Narodowy w Santiago i studia prawnicze na Uniwersytecie Chile w Santiago, uzyskując w 1847 roku uprawnienia adwokackie. W tym samym roku został intendentem Colchagui. Stał się wówczas przeciwnikiem prezydenta Manuela Montt Torresa. Jako uczestnik rewolucji w 1851 i 1859 roku musiał wyemigrować do Europy, skąd powrócił w 1862 roku dzięki amnestii ogłoszonej przez prezydenta José Joaquina Pereza. Rozpoczął wówczas karierę w sądownictwie, dochodząc do stanowiska ministra sądu apelacyjnego. Był deputowanym w latach 1858-1876 oraz senatorem od 1879 roku.

Grobowiec Domingo Santa María na Cmentarzu Generalnym w Santiago

Podczas wojny o saletrę razem z Benjaminem Vicuna Mackenną zaczął atakować sposób prowadzenia wojny przez ministra Rafaela Satomayora Baezę. Wobec groźby destabilizacji armii prezydent Anibal Pinto zaproponował mu uczestnictwo w rządzie. Przyjął złożoną ofertę, zostając ministrem spraw zagranicznych – wsławił się wówczas zapewnieniem neutralności Argentyny dzięki traktatowi przewidującemu cesję na jej rzecz wschodniej części Patagonii. Po kilku miesiącach został przeniesiony na stanowisko ministra spraw wewnętrznych, które złożył rok później.

W 1881 roku wystartował w wyborach prezydenckich, które wygrał zdobywając 225 spośród 305 głosów elektorskich. Jako prezydent kontynuował wojnę saletrzaną doprowadzając do jej zwycięskiego końca (1884). W polityce wewnętrznej kraju większość swych sił skierował przeciw chilijskiemu Kościołowi katolickiemu, doprowadzając do uchwalenia tzw. ustaw laickich (1885/86). Za jego rządów wojska chilijskie ostatecznie podbiły Araukanię, włączając ją do terytorium Chile, stworzono pierwsze połączenie telefoniczne pomiędzy Santiago a Concepción oraz wprowadzono oświetlenie elektryczne. Ciemną stroną jego rządów były natomiast fałszerstwa wyborcze.

Odchodząc z urzędu umożliwił wybór na swego następcę dawnego podwładnego i współpracownika José Manuela Balmacedy.

Po odejściu z urzędu prezydenta pełnił funkcję przewodniczącego Senatu. Zmarł na atak serca 16 lipca 1889 roku.

p • d • e

Prezydenci Chile

Manuel Blanco Encalada • Agustín Eyzaguirre • Ramón Freire • Francisco Antonio Pinto Díaz • Francisco Ramón Vicuña Larraín • Francisco Ruiz-Tagle Portales • José Tomás Ovalle Bezanilla • Francisco Errázuriz Martínez • José Joaquín Prieto Vial • Manuel Bulnes Prieto • Manuel Montt Torres • José Joaquín Pérez Mascayano • Federico Errázuriz Zañartu • Aníbal Pinto Garmendia • Domingo Santa María González • José Manuel Balmaceda Fernández • Jorge Montt Álvarez • Federico Errazuriz Echaurren • Anibal Zanartu Zanartu • German Riesco • Pedro Montt • Elias Fernandez Albano • Emiliano Figueroa Larrain • Ramon Barros Luco • Juan Luis Sanfuentes • Arturo Alessandri Palma • Luis Altamirano Talavera • Pedro Pablo Dartnell Encina • Arturo Alessandri Palma • Luis Barros Borgono • Emiliano Figueroa Larrain • Carlos Ibáñez del Campo • Juan Esteban Montero Rodriguez • Arturo Puga Osorio • Carlos Gregorio Davila Espinosa • Bartolome Blanche Espejo • Abraham Oyanedel Urrutia • Arturo Alessandri Palma • Pedro Aguirre Cerda • Jeronimo Mendez Arancibia • Juan Antonio Rios Morales • Alfredo Duhalde Vasquez • Vicente Merino Bielich • Juan Antonio Iribarren Cabezas • Gabriel Gonzalez Videla • Carlos Ibanez del Campo • Jose Alessandri Rodriguez • Eduardo Frei starszy • Salvador Allende Gossens • Augusto Pinochet • Patricio Aylwin Azocar • Eduardo Frei młodszy • Ricardo Lagos • Michelle Bachelet