Z Wikipedii

Dream pop - rodzaj alternatywnego rocka, który został zapoczątkowany w Wielkiej Brytanii we wczesnych latach 80. dwudziestego wieku.

Kiedy zespoły takie jak Cocteau Twins, The Chameleons, The Passions, Dead Can Dance, Dif Juz, Lowlife oraz A.R. Kane (którym ta nazwa została przypisana) zaczęły łączyć post punkowe eksperymenty ze słodko-gorzkimi popowymi melodiami w zmysłowe, akustyczno-ambitne podkłady. Nazwa była tylko używana w Stanach Zjednoczonych, aczkolwiek często stosowana i rzekomo wymyślona przez dziennikarza z Melody Maker Simona Reynoldsa oraz Chrisa Robetrsa. This Mortal Coil, brytyjski zespół dream-popowy, znany był z przerabiania zapomnianych utworów z lat 60. i 80.

Kwintesencją tej muzyki jest zwiewny podkład i tonacja, niżeli pędne rockowe riffy, swobodny, wysoki kobiecy wokal (a także męski, tyle że zniewieściały). Teksty związane są zazwyczaj z introspekcją lub odczuciami do natury. Okładki płyt zmierzały to zamieszczenia jasnych, pastelowych rysunków oraz (lub albo) do całkowitego zminimalizowania rysów. Wytwórnia płytowa 4AD jest jedną z największych współpracujących z grupami dream popowymi, pomimo innych takich jak: Creation, Projekt, Bedazzled, Vernon Yard czy Slumberland.

[edytuj] Lata 80 i 90.

Zespoły takie jak Slowdive, Lush, Pale Saints, Spoofed Hybrid, wczesny okres Seefeel i Verve, Kitchens of Distinction, The Sundays, The Ocean Blue, Galaxie 500, Bel Canto, Cranes, Frazier Chorus, późny okres Talk Talk, Strange Boutique, Curve, The Dream Academy oraz No-Man byli reprezentantami tego gatunku.

Następnie, większość zespołów, w których przeważał dźwięk gitar przeniosło się do USA. Wśród nich znajdują się: For Against, Alison's Halo, Low, Mazzy Star, Velour 100, Love Spirals Downwards, Ars Poetica oraz Duster.

Głośniejszą, bardziej agresywną deformacją dream popu, stała się sławna jako "shoegazing". Głównymi zespołami tego nurtu byli: My Bloody Valentine, Catherine Wheel, Ride, Bailter Space, Flying Saucer Attack, Swervedriver, Bowery Electric, Band of Susans, Moonshake, Levitation. Te zespoły utrzymywały cechy dream popu, ale dodały także post punkowego wpływu przez The Chameleons i Sonic Youth.

Na początku XXI wieku zespołu takie jak 7% Solution, Sigur Rós, Dubstar, Eisley, Laika, The Flir, Readymade, Bethany Curve, Halou, Windy & Carl, All Natural Lemon & Lime Flavors, A Minute Away for Snowing, Trespassers William, Ariel Storm, Southpacific, Mira, Yume Bitsu, Devics, Xinlisupreme, Highspire, Air Formation, The Meeting Places, Psychic Ills, oraz Aubum Lull posiadały dream popowe/shoegazingowe wytwórnie, które je cechowały. Takowe grupy czasami nazywano "new-gaze" lub "nu-gaze". Nazwa "ambient pop" jest stosowana by dokładnie określić styl poszczególnych zespołów. Singel The Smashing Pumpkins "Rhinoceros" z albumu Gish odwołuje się do kombinacji psychodelii i dream popu.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Przewodnik w jÄ™zyku angielskim po muzyce dream pop i jej podgatunkach