Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Quidditch (czyt. kłidicz) – fikcyjna gra sportowa, stworzona przez J. K. Rowling, pojawiająca się w cyklu powieści o Harrym Potterze.

[edytuj] Reguły gry

W drużynie jest siedmiu graczy – trzech ścigających, dwóch pałkarzy, obrońca, i szukający. Są trzy rodzaje piłek: kafel, tłuczek i znicz. Ścigający podają sobie kafla i starają się, przerzucić go przez jedną z trzech pętli, za to dostaje się dziesięć punktów. Obrońca natomiast broni ich. Pałkarze odbijają tłuczki, żeby któryś z graczy nie został nimi trafiony. Szukający ma za zadanie złapać znicza, który jest bardzo szybki i strasznie trudno go zobaczyć. Za niego drużyna dostaje sto pięćdziesiąt punktów. Z chwilą złapania znicza kończy się mecz. Złapanie znicza nie oznacza zwycięstwa. Wygrywa drużyna, która zdobyła więcej punktów, choć najczęściej jest to ta, której szukający schwytał złotą piłkę.

http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Quidditch_balls.jpg - Wszystkie cztery piłki do quidditcha

[edytuj] Sprzęt do gry

Istnieje kilka firm, produkujących miotły, zaprojektowane specjalnie do gry w quidditcha. O to kilka najbardziej znanych mioteł: Nimbusy (1000, 1001, 1500, 1700, 2000, 2001), Błyskawica, Dębowy Grom 79, Księżycowa Brzytwa, Srebrna strzała, Świetlista smuga, Spadająca gwiazda, Błękitna Butla, Meteor, Migdrąg, Komety (140, 260), Zmiatacze (jedynka, dwójka, trójka, piątka, szóstka, siódemka, jedenastka).

[edytuj] Skład drużyny

Drużyna quidditcha składa się z siedmiu graczy: obrońcy, trzech ścigających, dwóch pałkarzy oraz szukającego.

Obrońca – jego zadaniem jest bronić swoich pętli przed ścigającymi przeciwnika.

Ścigający - ścigający podają sobie kafla, a następnie starają się go wrzucić do jednej z pętli.

Pałkarz – jego zadaniem jest strzeżenie innych członków drużyny przed tłuczkami. Do odbijania służy mu specjalna, magicznie wzmocniona pałka, którą trzyma oburącz.

Szukający – jego zadaniem jest złapanie złotego znicza. Daje on 150 punktów i kończy mecz.

[edytuj] Historia sportu

Podwaliny pod quidditcha pojawiły się w XI wieku. Czarownica z bagien w okolicach Queerditch Marsh obserwowała grupę czarodziejów, latających na miotłach i grających stworzoną przez siebie piłką. Z czasem udoskonalali swoją grę, dodając kolejne piłki. Zapewne to od nazwy miejscowości wzięła się nazwa gry.
Od tego czasu quidditch się rozwijał, bez wątpienia najważniejsze było pojawienie się złotego znicza. Pierwsze mistrzostwa świata w quidditchu odbyły się w XV wieku. W ich trakcie wykorzystano wszystkie siedemdziesiąt dotychczas spisanych rodzajów fauli, z których większość dziś nie jest już możliwa, ponieważ potrzebne jest do nich użycie różdżki.

[edytuj] Mistrzostwa świata w quidditchu

Zobacz więcej w osobnym artykule: Mistrzostwa Świata w Quidditchu.

Podczas finału mistrzostw świata w 1994 roku w meczu Irlandia – Bułgaria (Harry Potter i Czara Ognia) bułgarski zawodnik, Wiktor Krum, złapał znicza, jednak wygrała drużyna irlandzka.

[1] - Stadion Mistrzostw Åšwiata w Quidditchu w roku 1994

[edytuj] Formacje i kombinacje taktyczne

Najbardziej znane formacje i kombinacje taktyczne w Quidditchu to: "Dubel", "Głowa Jastrzębia", "Kleszcze Parkina", "Manewr Porskowej", "Odbicie do tyłu", "Podwójna Ósemka", "Przerzutka", "Rozgwiazda", "Transylwanka", "Woollongong Shimmy", "Zagranie Plumptona", "Zwis Leniwca", "Zwód Wrońskiego".

[edytuj] Drużyny Quidditch'a

[edytuj] Dla zainteresowanych

Kennilworthy Whisp napisał książkę Quidditch przez wieki (ang. Quidditch Through the Ages). Książka dostępna jest na polskim rynku, zawiera wiele informacji odnośnie quidditcha (jego historia, budowa miotły i inne ciekawe informacje).

[edytuj] Bibliografia

• Whisp Kennilworthy: Quidditch przez wieki. PoznaÅ„: Wydawnictwo Media Rodzina, 2002. ISBN 83-7278-019-6.