Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: Dyktator.

Scena z filmu

Dyktator (ang. The Great Dictator) film powstały w 1940 w reżyserii Charlesa Chaplina, ukazujący w satyrycznym podejściu Adolfa Hitlera i nazizm. Pierwszy film dźwiękowy Chaplina.

Pomysł na film zrodził się u przyjaciela Chaplina Alexandra Korda, który zauważył, że tramp (jego najbardziej znana postać filmowa) jest podobny do Hitlera. Sam potem zauważył, że urodził się w tym samym tygodniu, co Führer oraz jest jego wzrostu.

[edytuj] Obsada

• Charles Chaplin - Hynkel, dyktator Tomanii oraz fryzjer
• Jack Oakie - Napaloni, dyktator Bakterii
• Reginald Gardiner - Schultz
• Henry Daniell - GÄ™bacz
• Billy Gilbert - Herring
• Grace Hayle - Madame Napaloni
• Carter DeHaven - ambasador Bakterii
• Paulette Goddard - Hannah
• Maurice Moscovitch - pan Jaeckel
• Emma Dunn - pani Jaeckel
• Bernard Gorcey - Pan Mann
• Paul Weigel - Agar
• Eddie Gibbon - Bojówkarz
• Chester Conklin - Golony mężczyzna
• Leo White - Fryzjer
• George Lynn - Dowódca oddziałów szturmowych

[edytuj] Opis filmu

Uwaga! W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

W Tomanii do władzy dochodzi Adenoid Hynkel. Pragnie zawładnąć całym światem, ale na drodze do tego stoi sąsiedni kraj, Austerlich. Planuje inwazję, ale brakuje mu pieniędzy. Próbuje zdobyć pieniądze od bankierów żydowskich. Kiedy oni odmawiają udzielenia pożyczki, postanawia się zemścić na wszystkich Żydach. W tym czasie dyktator zawiera sojusz z Benzino Napolonim, przywódcą Bacterii. Represje dotykają także fryzjera, łudząco podobnego do dyktatora. Szturmowcy podpalają jego zakład, a sam cyrulik trafia do obozu koncentracyjnego, jednak ucieka stamtąd w mundurze Hynkela. W międzyczasie Adenoid Hynkel poluje na kaczki. Przypadek sprawia, że dyktatora aresztuje policja, a jego miejsce zajmuje fryzjer w mundurze Hynkela. Ten zaś na wiecu wygłasza pokojowe przemówienie, które uważane jest przez krytyków za najsłabszy fragment filmu.

Tu kończą się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.

[edytuj] Satyryczne odpowiedniki

• Tomania - "Germania", Niemcy
• Bacteria - "Italia", WÅ‚ochy
• Austerlich - Austria
• Adenoid Hynkel - Adolf Hitler
• Benzino Napaloni - Benito Mussolini
• FeldmarszaÅ‚ek Hering - Hermann Göring
• GÄ™bacz - Joseph Goebbels

[edytuj] Premiery

Premiera w Stanach Zjednoczonych miała miejsce 14 października 1940, zaś w Nowym Jorku we wrześniu tegoż roku. We Francji premiera filmu odbyła się w kwietniu 1945 roku, już po wyzwoleniu Paryża. W Hiszpanii film ten był zakazany aż do 1975 roku tj. do śmierci Francisco Franco. Pierwsza projekcja "Dyktatora" w Niemczech odbyła się dopiero w 1998. We Włoszech, wszystkie sceny z udziałem żony Napaloniego zostały wycięte ze względu na szacunek dla wdowy po Mussolinim - Rachele. Pełna wersja "Dyktatora" nie była dostępna we Włoszech przed 2002 rokiem.