Dziobak
Z Wikipedii
| Dziobak | |||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarioty | ||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | zwierzęta | ||||||||||||||||||||||||||||
| Typ | strunowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podtyp | kręgowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gromada | ssaki | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podgromada | ssaki jajorodne | ||||||||||||||||||||||||||||
| RzÄ…d | stekowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | dziobakowate | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | dziobak | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| Ornithorhynchus anatinus | |||||||||||||||||||||||||||||
| Shaw, 1799 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Status ochronny | |||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
 Systematyka w Wikispecies |
|||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||
Dziobak (Ornithorhynchus anatinus) – ziemnowodny stekowiec z rodziny dziobakowatych. Występuje w Australii i Tasmanii. Prowadzi samotniczy tryb życia. Jest znakomicie przystosowany do pływania – ma płaski, szeroki ogon, oraz błonę pływną pomiędzy palcami wszystkich kończyn.
- Długość ciała bez ogona
- 40-70 cm.
- Długość ogona
- 8,5-15 cm.
- Masa ciała
- 0,8-2,5 kg, samce o ok. 1/3 cięższe od samic; przeciętne rozmiary osobników z poszczególnych regionów znacznie się różnią, jednak różnice te zdają się nie mieć związku z odmianami klimatu poszczególnych obszarów
- Ubarwienie
- BrÄ…zowe, szarobrÄ…zowe, brÄ…zowoczarne.
- Pożywienie
- Poszukuje on pożywienia głównie w mule dennym. Dziennie zjada on prawie tyle samo ile sam waży. Żywi się: bezkręgowcami wodnymi, skorupiakami, żabami, rybami, mięczakami, dżdżownicami i kijankami.
- Rozród
- Dojrzałość płciowa ok. 2 roku życia, dł. ciąży - 15-27 dni; po tym czasie samica składa 2-3 jaj do gniazda, po 7-14 dniach wykluwają się maleńkie (1,25 cm długości) dziobaki, zupełnie bezradne.
- Występowanie
- Jeziora, rozlewiska, wolno płynące rzeki.
- Inne uwagi
- Dziobaki nie mają sutków, ani nawet "niby-sutków", które pod wpływem ssania powstają u kolczatek. Mleko u dziobaków wydziela się wprost z nasady włosa, a młode dziobaki nie ssą tylko zlizują je z matczynej sierści.
Charakterystyczną cechą ogólnego pokroju dziobaka, poza wyjątkowym w świecie ssaków skórzastym dziobem, jest umieszczenie kończyn z boku ciała, a nie pod nim, co odbija się w "gadzim" sposobie chodzenia.
Młode dziobaki mają, na podobieństwo innych ssaków, zęby mleczne. Jednak gdy dorastając tracą je, nie wyrastają im zęby stałe – dorosłe dziobaki są bezzębne.
Samce jako jedyne ssaki mają kolec jadowy umieszczony na obu kostkach, wykorzystywany zapewne w walkach o terytorium i o samice. Ukłucie nie jest groźne dla życia człowieka, lecz powoduje silny ból i opuchliznę, która może się utrzymywać przez kilka miesięcy. Dla mniejszych zwierząt (np. psów) jad dziobaka jest śmiertelny.
Zobacz więcej w osobnym artykule: Jad dziobaka.Dziobaki kopią nory w brzegach rzek i strumieni. Komora ma dwa korytarze: wejściowy, zaczynający się ok. 1 m pod wodą, i wentylacyjny, wychodzący 1,5 m ponad lustrem wody. W razie wahań poziomu wody, zakłócających ten plan, dziobak opuszcza norę i kopie nową. (J. Żabiński) Dziobaki zamieszkują krótkie, proste nory o owalnym przekroju, niemal zawsze w brzegu rzeki, nisko nad wodą, często pod osłoną korzeni drzew. Przed składaniem jaj samica kopie norę znacznie dłuższą i bardziej skomplikowaną, do 20 metrów. Gniazdo buduje z wodnej roślinności w głębi nory.
Dziobak jest doskonałym pływakiem i w wodzie spędza wiele czasu. Choć błony pływne ma na wszystkich czterech stopach, wiosłuje tylko przednimi; tylne wraz z ogonem służą mu do sterowania. Pływa ze ściśle zamkniętymi powiekami, nadrabiając brak wzroku czułością innych zmysłów. Dziobak należy do nielicznej grupy ssaków mających zmysł elektryczny – i u niego zmysł ten jest najczulszy. Wyczuwa oddziaływanie elektryczne innych zwierząt, co wykorzystuje przy znajdowaniu i chwytaniu ofiary. Także dziób dziobaka jest bardzo czuły – wyposażony jest w wielką liczbę zakończeń nerwów czuciowych, co ułatwia dziobakowi wyszukiwanie pokarmu w mule i pośród roślinności dennej. Jak wykazały badania DNA przeprowadzone przez międzynarodowy zespół, część materiału genetycznego dziobaka jest typowa dla ssaków, ale reszta - dla ptaków i gadów.
[edytuj] Zobacz też
| "Elastyczne" metropolie - dla każdego |
|
Nie będzie sztywnej listy 12 metropolii. Każde miasto, które porozumie się z okolicznymi gminami i wykaże, że w aglomeracji mieszka ponad 500 tys. osób, będzie mogło dostać status metropolii - informuje "Gazeta Wyborcza".
|
| Płace kobiet o 30 proc. wyższe niż mężczyzn |
|
Płace kobiet kierujących dużymi polskimi firmami są średnio o 30 procent wyższe niż mężczyzn - wynika z raportu, do którego dotarła "Rzeczpospolita".
|
| Pole golfowe na osiedlu w Komorowie |
|
Na 200 hektarach w Komorowie deweloper chce zbudować osiedle z największym w rejonie Warszawy polem golfowym - pisze "Życie Warszawy".
|
| Powstanie giełda towarowa |
|
Wszystko wskazuje na to, że po kilku nieudanych próbach... Polska dorobi się giełdy towarowej, na której... będzie można handlować kontraktami terminowymi na surowce rolne" - pisze "Puls Biznesu".
|
| Zdrożeją kredyty mieszkaniowe |
|
"Gazeta Prawna" prognozuje wzrost kosztów kredytów mieszkaniowych, spowodowany przewidywanym spadkiem cen mieszkań.
|