Z Wikipedii

Eddie Van Halen
Eddie Van Halen podczas "Emmy Awards" w 1993 r.
ImiÄ™ i nazwisko	Edward Van Halen
Pseudonim	Eddie
Data i miejsce urodzenia	26 stycznia 1955 Nijmegen
Pochodzenie	Nijmegen, Holandia
Instrument	Gitara elektryczna Klawisze
Gatunek	hard rock heavy metal rock psychodeliczny
Zawód	muzyk gitarzysta
Wytwórnia płytowa	Warner Bros Records
Instrument
Superstrat "Frankenstrat" Ernie Ball Music Man Peavey EVH Wolfgang Charvel EVH
Zespół
Van Halen (od 1973)
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Edward Lodewijk "Eddie" Van Halen (ur. 26 stycznia 1955 w Nijmegen^[1]) – amerykański gitarzysta-wirtuoz i klawiszowiec rockowy pochodzenia flamandzkiego, jeden z założycieli zespołu hardrockowego Van Halen (do 1974 pod nazwą Mammoth).

[edytuj] Młodość

Eddie Van Halen pochodzi z muzykalnej rodziny. Jego ojciec, Jan Van Halen, grał na klarnecie i to właśnie za jego namową Edward rozpoczął naukę gry na pianinie. W 1968 rodzina przeprowadziła się z Holandii do Pasadeny w stanie California, północnego przedmieścia Los Angeles. Początkowo pracował jako roznosiciel gazet. Bracia Van Halen nie przepadali za muzyką klasyczną, toteż postanowili rozpocząć naukę gry na bardziej popularnych instrumentach. Eddie wybrał perkusję, a jego brat. Alex, gitarę. Szybko okazało się jednak, że Alex Van Halen posiada dużo większe kompetencje do gry na perkusji. Dlatego też zdecydowali się na wymianę. Profesjonalne lekcje gry pobierał przez dwa lata. Resztę swojej techniki wypracował podczas samodzielnych ćwiczeń. Szczególnie upodobał sobie muzykę Erica Claptona.

[edytuj] Kariera

Po ukończeniu liceum grał w różnych lokalnych grupach. Trudnił się wokalem, do czasu gdy bracia Van Halen zlecili do zadanie Davidowi Lee Rothowi – wokaliście lokalnego zespołu The Red Ball Jets. Po pewnym czasie, przekonali Davida, aby ten wstąpił do ich zespołu. Roth się zgodził, i tak został uformowany zespół Mammoth. Następnie do zespołu zwerbowano Michaela Anthony'ego – basistę i wokalistę zespołu Snake, pochodzącego z Chicago. Tak zakończył się początkowy etap formowania składu zespołu, w którym grał Eddie Van Halen.

11 kwietnia 1981 ożenił się z aktorką Valerie Bertinelli. Ma z nią syna Wolfganga, który urodził się 16 marca 1991.

Kiedy w 1985 Roth zdecydował się odejść z zespołu aby rozpocząć solową karierę, bracia Van Halen zaproponowali funkcję wokalisty Sammy'emu Hagarowi. Hagar radził sobie bardzo dobrze w solowej karierze, głównie za sprawą jego największego solowego hitu "I Can't Drive 55". Na wspólnej próbie, Eddie Van Halen zagrał kawałek, nad którym właśnie pracował, a Sam zaczął śpiewać impromptu zmyślony tekst. Większość tego tekstu pozostała utrwalona na "Summer Nights". Pierwszy wspólny album z Hagarem to 5150, który sprzedaje się najlepiej z całej dotychczasowej dyskografii grupy. Każdy z następnie wydawanych albumów stał się multiplatynowym. Idyllę przerwały tylko komunikaty mediów, donoszące o kłopotach Eddie'go Van Halen z alkoholem i narkotykami. Po ukończeniu nagrań do filmu Twister oraz albumu The Best Of, zespół ponownie został bez wokalisty, gdyż z ponownej współpracy z Rothem nic nie wynikło.

W 1977 do zespołu dołączył wokalista grupy Extreme, Gary Cherone. Cherone to postać zdecydowanie odmienna od Rotha i Hagara. Przejawia się to w albumie Van Halen 3, trudny w odbiorze. W 1999 Cherone odszedł z zespołu. Na domiar złego: zdrowotne problemy Eddie'ego Van Halena (m.in. rak języka), oraz jego rozwód z Valerie Bertinelli.

W kwietniu 2004 wokalistą ponownie został Sammy Hagar, aby ponownie odejść w 2006.

Na trasy koncertowe w 2007 powrócił David Lee Roth. W marcu 2007 Eddie Van Halen udał się na odwyk alkoholowy, który trwał do maja 2007. Zmienił się całkowicie jego wygląd – obcina włosy, farbje je na blond, jest opalony. W fanach na całym świecie znów odżyła nadzieja na ostateczny renesans zespołu Van Halen. Legendarny zespół powrócił na scenę wraz z nowym basistą a zarazem synem Eddiego, Wolfgangiem, oraz pierwotnym wokalistą, Rothem. Zainteresowanie koncertami było ogromne o czym świadczy dochód z owej trasy wynoszący 93 mln dolarów za 74 koncerty w USA i Kanadzie.

[edytuj] Technika gry

Eddie'emu Van Halen udało się osiągnąć renomę głównie poprzez rozpowszechnienie tappingu, techniki gry zapoczątkowanej na gitarze przez gitarzystę Steve'a Hacketta, jeszcze jako instrumentalisty Genesis. Tapping polega na oburęcznej grze na gryfie.

NastÄ™pnie, zadziwiaÅ‚ on Å›wiat coraz to nowymi trickami: "Cathedral" wydawać by siÄ™ mogÅ‚o grane jest na klawiszach. Nic podobnego. Eddie Van Halen wydobywa dźwiÄ™ki z gitary lewÄ… rÄ™kÄ… uderzajÄ…c palcami w struny na gryfie (tzw. "hammer-ony"), zaÅ› prawÄ… kontroluje potencjometr gÅ‚oÅ›noÅ›ci. CaÅ‚a sztuczka polega na tym, aby przy uderzeniu palcem w strunÄ™ gitara byÅ‚a caÅ‚kowicie wyciszona, a nastÄ™pnie podkrÄ™cić gÅ‚oÅ›ność by usÅ‚yszeć dźwiÄ™k. Wszystko dzieje siÄ™ bardzo szybko i ot caÅ‚a sztuczka. Mistrz używaÅ‚ rozmaitego sprzÄ™tu. Od "Kramerów" poczÄ…wszy, poprzez "Gibsony", "Music Many", aż na specjalnej serii "Peaveya" nazwanej EVH "Wolfgang" skoÅ„czywszy. W swoim studiu ma ponad 650 gitar. Artysta sam dokonuje zmian, przeróbek, eksperymentuje z dźwiÄ™kiem. Co ciekawe, zapytany o to, czy grywa w domu na gitarze odpowiada stanowczo "nie". Wszelkie próby odbywajÄ… siÄ™ w studiu, w sÅ‚awnym 5150. Ed to również Å›wietny keyboardzista: "Ludzie mówili mi: Nie możesz grać na klawiszach, jesteÅ› przecież gitarzystÄ…! No i wÅ‚aÅ›nie wtedy napisaÅ‚em "Jump". Van Halen tworzy też utwory na gitarÄ™ akustycznÄ… gdzie króluje bez wÄ…tpienia niezwykÅ‚e "Spanish Fly". Jego solówki zaliczane sÄ… do najlepszych na Å›wiecie, np. ta podczas trasy koncertowej promujÄ…cej album 5150 w New Haven z 1986. "Eruption" przez wielu uważana jest za gitarowÄ… solówkÄ™ wszech czasów. Mimo upÅ‚ywajÄ…cych lat, gitarzysta może szczycić siÄ™ mianem jednego z najszybciej grajÄ…cych gitarzystów na Å›wiecie. Przez caÅ‚e lata 80. trudno byÅ‚o nie zauważyć wpÅ‚ywu muzyki Van Halen na innych wykonawców. W 1978 zostaÅ‚ uznany przez czasopismo "Guitar Player" za najlepszego gitarzystÄ™ roku^{[potrzebne ÅºródÅ‚o]}. W 2007 wraz z aktualnymi i byÅ‚ymi czÅ‚onkami zespoÅ‚u: Sammy Hagarem, Davidem Lee Rothem, Michaelem Anthonym i Alexem Van Halenem zostaÅ‚ wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Ceremonii wprowadzenia przewodniczyli muzycy z Velvet Revolver.

[edytuj] Dyskografia

Frankenstrat – Słynna gitara Eddiego Van Halena.

• 1978: Van Halen
• 1979: Van Halen II
• 1980: Women and Children First
• 1981: Fair Warning
• 1982: Diver Down
• 1984: 1984
• 1986: 5150
• 1988: OU812
• 1991: For Unlawful Carnal Knowledge
• 1993: Live: Right here, Right now!
• 1995: Balance
• 1996: Best Of Volume 1
• 1998: Van Halen 3
• 2004: Best Of Both Worlds

Eddie Van Halen wystąpił gościnnie w albumach:

• Private Life, Briana Maya,
• Steve'a Lukathera,
• Michaela Jacksona,

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona zespoÅ‚u Van Halen (en)