Z Wikipedii

Eels
Rok założenia	1995
Pochodzenie	Stany Zjednoczone
Gatunek	rock, rock alternatywny
Wytwórnia płytowa	Dreamworks Vagrant
Aktualni członkowie
E
Byli członkowie
Jonathan "Butch" Norton Tommy Walter Adam Siegel John Parish Lisa Germano Joe Gore Koool G Murder Puddin' Shon Sullivan Chet Atkins III
Strona internetowa

Eels (ang. węgorze) to amerykańska grupa rockowa założona przez wokalistę i autora piosenek Marka Olivera Everett, znanego lepiej pod pseudonimami Man Called E, Mr. E, lub po prostu E. Pozostali członkowie często się zmieniają, zarówno w składzie studyjnym jak i koncertowym.

Piosenki grupy zostały włączone do oficjalnych ścieżek dźwiękowych kilku filmów, m.in. wszystkich dotychczasowych produkcji z serii Shrek. [1], [2], [3].

[edytuj] Historia

[edytuj] Solowe nagrania E

W 1985 roku Mark Everett opublikował mało znane nagranie o nazwie "Bad Dude in Love". Nie wiadomo wiele o albumie; wszelkie informacje można znaleźć tutaj [4]. W 1992 roku, wytwórnia Polydor wydała kolejną, lepiej znaną płytę A Man Called E (Człowiek Zwany E). Następną, po A Man Called E, płytą była Broken Toy Shop w 1993; w tym samym roku rozpoczęła się współpraca Everetta z perkusistą Jonathanem "Butch" Nortonem. Po Broken Toy Shop, E zakończył współpracę z wytwórnią Polydor Records.

[edytuj] Beautiful Freak

Kiedy Butch i E poznali Tommy'ego Waltera, wszyscy wspólnie założyli zespół Eels. Był on jedną z pierwszych grup, która podpisała umowę z wytwórnią Dreamworks. W 1996 zespół wydał swój debiutancki album, Beautiful Freak. Na płycie można odczuć wpływy muzyki grunge oraz hip hop. Single "Novocaine for the Soul", "Susan's House" i "Your Lucky Day in Hell" osiągnęły skromny sukces międzynarodowy i duży w Wielkiej Brytanii.

W 1996 i 1997 zespół intensywnie koncertował w celu promocji albumu. We wrześniu 1997, Walter opuścił zespół (albo, jak mówią niektóre źródła, został wyrzucony). Piosenka "My Beloved Monster" została włączona do ścieżki dźwiękowej z filmu Shrek.

[edytuj] Electro-Shock Blues

Po Beautiful Freak, E był w trudnej sytuacji osobistej. Kilku z jego przyjaciół zmarło, jego siostra popełniła samobójstwo, a u matki rozpoznano raka. Po pewnym czasie został jedynym żyjącym członkiem swojej rodziny. Wszystkie te wydarzenia zainspirowały go do stworzenia nowej płyty Eels, Electro-Shock Blues, wydanej w [[1998] roku. W tekstach piosenek, Everett zmierza się z takimi tematami jak samobójstwo, śmierć czy rak. Mimo że sam album jest bardzo mroczny i nawet nie zbliżył się do sukcesu komercyjnego swojego poprzednika, cały czas jest ulubionym nagraniem wielu fanów. Singel "Last Stop: This Town" okazał się nieznacznym sukcesem; piosenka "Cancer for the Cure" została użyta na ścieżce dźwiękowej do filmu American Beauty.

[edytuj] Daisies of the Galaxy

W 2000 zespół wydał kolejną płytę, Daisies of the Galaxy, lżejszą i weselszą od swojej poprzedniczki. Jak powiedział sam Everett: "jeżeli Electro-Shock Blues była dzwoniącym w środku nocy telefonem, którego świat nie chce odbierać, to Daisies od the Galaxy jest telefonem z recepcji w hotelu, który informuje, że Twoje wspaniałe śniadanie jest gotowe". Album został prawie całkowicie nagrany w piwnicy E.

Pierwszy singel, "Mr. E's Beautiful Blues", był stworzony wspólnie z Michaelem Simpsonem i zawiera dźwięk jego pagera na początku. Początkowo piosenka nie miała być umieszczona na albumie, ale wytwórnia nalegała na jej włączenie. Stąd nie jest ona umieszczona na spisie piosenek, ale zaznaczona jako "bonus track", czyli piosenka bonusowa, oddzielona od reszty albumu 20 sekundami ciszy. Utwór pojawił się na ścieżce dźwiękowej do filmu Road Trip. Użyto go także w napisach początkowych filmu A Guy Thing; z powodu używania przekleństw w piosenkach "It's a Motherfucker" i "Mr. E's Beautiful Blues" (tekst zawiera słowa "Goddamn right, it's a beautiful day", czyli, tłumacząc niedosłownie: "Cholera, jaki piękny dzień") została wydana ocenzurowana wersja. "It's a Motherfucker" została przemianowana na "It's a Monstertrucker"; przekleństwa w tekstach piosenek zostały zamazane dźwiękowo. W celu promocji Daisies of the Galaxy, zespół odbył trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Europie, a także odwiedził po raz pierwszy Australię. Tym razem Eels występowali jako 6-osobowa orkiestra, włączając Lisę Germano.

[edytuj] Souljacker

W 2001 został wydany Souljacker, o wiele mocniejszy album niż Daisies of the Galaxy. Większość piosenek została napisana razem z Johnem Parish, który także zagrał na albumie na gitarze. Koool G Murder wystąpił jako basista i klawiszowiec, dołączając się do Eels podczas trasy koncertowej. Wim Wenders wyreżyserował wideoklip do piosenki "Souljacker part I". Po tym jak Parish został ojcem, w zespole zastąpił go Joe Gore na czas amerykańskiej części trasy "Bus Driving, Band Rocking".

[edytuj] Shootenanny! i kontrowersyjne odejście Butcha

Rok 2003 przyniósł wydanie piątego albumu, nazwanego Shootenanny!. E obecnie mówi o tym nagraniu, że było przerwą w nagrywaniu albumu Blinking Lights and Other Revelation. Płyta została nagrana w studio w ciągu 10 dni. Piosenka "Saturday Morning" została wydana jako singel.

Społeczeństwo fanów Eels było zszokowane, gdy rok później ogłoszono odejście Butcha z grupy. Oficjalnym powodem była rezygnacja z udziału w zespole na rzecz poświęcenia się Tracy Chapman. Jednakże, w wywiadzie dla Rhythm Magazine Butch ogłosił że opuścił zespól z powodów finansowych: "Objeżdżaliśmy Europę podczas drugiej trasy promującej Souljacker i musiałem ogłosić bankructwo". Po zapytaniu kierownictwa o prawa autorskie w zamian za zakończenie partnerstwa, jak twierdzi, zadzwonił do niego "księgowy E, który powiedział 'E nie chce zmieniać struktur', więc, żadnych praw... Ciągle jestem urażony. Tak to jest ze znajomościami. Mam jednak nadzieję, że pewnego dnia, kiedy będę chciał wrócić i pracować z E, drzwi wciąż będą dla mnie otwarte, bo to jest właśnie to, co lubię robić."

Nowym perkusistą został Puddin'. W 2003 roku Eels odbyli następną trasę, Tour of Duty. Na żywo zespół składał się z E, Shona 'Goldey Boy' Sullivana (gitara), Koool G Murder (bas) oraz Puddin' (perkusja). Sullivan wkrótce opuścił grupę w celu rozpoczęcia prac nad własnym projektem, Goldenboy, i został zastąpiony przez Cheta Atkinsa III.

[edytuj] Blinking Lights and Other Revelations / Live with Strings

Kolejny album Eels, Blinking Lights and Other Revelations, został wydany 26 kwietnia 2005 jako pierwsze wydawnictwo po zawiązaniu współpracy z Vagrant Records. Składa się z dwóch płyt i zawiera 33 piosenki. Kartka z ręcznie napisanym tekstem piosenki do "In the Yard, Behind the Church" została sprzedana na aukcji serwisu eBay za 544 dolary, przekazane później na cele charytatywne.

Podczas Eels With Strings, pierwszej trasy koncertowej promującej nowe wydawcnictwo, jako Eels występowali: E, Alan 'Big Al' Hunter na pianinie i basie, Jeffrey Lyster (znany także jako Chet Atkins III) na gitarze, mandolinie i perksuji, oraz kwartet smyczkowy Palomy Udovic, Julie Carpenter, Heather Lockie oraz Any Lenchantin.

Po trasie, 21 lutego 2006 zespół wydał album koncertowy Eels with Strings: Live at Town Hall, nagrany w Nowym Jorku, wydany na CD oraz DVD.

[edytuj] Bobby, Jr.

Pies Marka Everetta, Bobby Jr., był bezdomnym włóczęgą, dopóki nie został schwytany i umieszczony w schronisku, skąd E ostatecznie "zaadoptował" go. Ma on ciało owczarka niemieckiego, a łapy basset hounda (z czego jedna jest zdeformowana), więc trudno jest mu się poruszać. Bobby Jr. użyczył swojego "wokalu" do piosenki "Last Time We Spoke" z albumu Blinking Lights and Other Revelations. Można go także zobaczyć na najróżniejszych rzeczach powiązanych z grupą (koszulki itp.), stronie internetowej Eels oraz w wideoklipie do "Hey Man! (Now You're Really Living)". Ma także swoje własne konto na serwisie społecznościowym MySpace. [5] Bobby Jr. został nazwany po Bobby, zabawkowym psie-robocie, którego Everett kupił na próbę przed zakupem prawdziwego psa.

[edytuj] Społeczność fanów

Eels mają wielu fanów na całym świecie. Podczas tras zespół odwiedził Europę, Australię, Nową Zelandię, Japonię oraz Stany Zjednoczone. Największe sukcesy grupa odnosi w Wielka Brytania oraz Środkowej i Północnej Europie. W dawnych wywiadach E mówił, że Dreamworks nawiało zespół do grania koncertów głównie w Europie, jako że ich amerykańskie trasy nie były tak zyskowne. Jednakże, po podpisaniu umowy z Vagrant Records, Eels coraz częściej koncertują w USA.

W 2001 zespół ogłosił konkurs na tytuł piosenki. Fani mogli przesyłać e-maile ze swoimi propozycjami, a jedna z nich miała zostać użyta jako nazwa dla nagrania, które miało zostać opublikowane jako b-side. Jednakże, ostatecznie grupa nagrała piosenkę nazwaną Hidden Track (czyli Ukryta ścieżka. Jak na ironię, nagranie zostało wydane jako b-side, nie jako ukryta ścieżka), w której nadesłane propozycje zostały użyte jako tekst piosenki.

Rdzeń nieoficjalnej sceny fanów to forum Jeannie's Diary, gdzie wielbiciele, z braku oficjalnego forum dyskusyjnego na stronie zespołu, wymieniają opinie, plotki czy materiały na temat grupy.

Pierwszy konkurs karaoke twórczość Eels był zorganizowany przez austriacki fanklub Rocking Eels.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Albumy studyjne

• Beautiful Freak (1996)
• Electro-Shock Blues (1998)
• Daisies of the Galaxy (2000)
• Souljacker (2001)
• Shootenanny! (2003)
• Blinking Lights and Other Revelations (2005)

[edytuj] Albumy solo Marka Everetta

• A Man Called E (1992)
• Broken Toy Shop (1993)
• I Am the Messiah (2002)
• Levity (2003)

[edytuj] Kompilacje & nagrania koncertowe

• Oh, What a Beautiful Morning (2000)
• Electro-Shock Blues Show (2002)
• Sixteen Tons (Ten Songs) (2005)
• B-Sides & Rarities 1996-2003 (2005)
• Eels with Strings: Live at Town Hall (2006)
• Meet the Eels: Essential Eels Vol. I (2008)
• Useless Trinkets (2008)

[edytuj] Wideo/DVD

• Eels with Strings: Live at Town Hall (2006)
• Eels Video Collection (2008) (część kompilacji Meet the Eels: Essential Eels Vol. I)
• Eels Lollapalooza 2006 (2008) (część kompilacji Useless Trinkets)

[edytuj] Single

• Novocaine for the Soul (1997)
• Susan's House (1997)
• Your Lucky Day in Hell (1997)
• Last Stop: This Town (1998)
• Cancer for the Cure (1998)
• Mr. E's Beautiful Blues (2000)
• Flyswatter (2000)
• Souljacker Part 1 (2001)
• Hey Man (Now You're Really Living) (2005)

[edytuj] Wydawnictwa promocyjne

• 1996: Rags to Rags, Beautiful Freak
• 1998: Climbing To The Moon
• 2003: Jeannie's Diary, 3 Speed
• 2001: Fresh Feeling, Rotten World Blues
• 2003: Saturday Morning
• 2005: Trouble With Dreams
• 2006: I Want to Protect You

[edytuj] Linki zewnętrzne

• EelsTheBand.com – strona oficjalna.
• Eels na serwisie spoÅ‚ecznoÅ›ciowym Myspace.
• Eels na muzycznym serwisie spoÅ‚ecznoÅ›ciowym Last.fm
• behindthechurch.com – strona fanów z popularnym forum Jeannie's Diary.
• RockingEels.com – fanklub.
• Wywiad z lipca 2003 (ang.)
• ZdjÄ™cia koncertowe Laurent Orseau.