Z Wikipedii

Współrzędne: 29°33'27" N 34°56'49" E29.5575 34.9469444 (Ejlat)

Ejlat אילת
Dewiza: brak
Państwo	Izrael
Dystrykt	Dystrykt Południowy
Burmistrz	Meir Yitzhak Halevi
Powierzchnia	84,8 km²
Położenie	29° 33' 27 '' N 34° 56' 49 '' E
Wysokość	0-16 m n.p.m.
Ludność (2006) • liczba ludności • gęstość	46 600 546 os./km²
Miasta partnerskie	Ushuaia, Argentyna Arica, Chile Smolan, Bułgaria Antibes, Francja Kampen, Holandia Toronto, Kanada Durban, RPA Pieszczany, Słowacja Los Angeles, USA Sopron, Węgry
Położenie na mapie kraju Ejlat אילת
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Ejlat (hebr. אילת; arab. إيلات ) - miasto położone w Dystrykcie Południowym w Izraelu. Leży w południowej części pustyni Negew, nad Zatoką Akaba (Morze Czerwone).

Jest najdalej na południe położonym miastem Izraela i jedynym izraelskim portem morskim nad Morzem Czerwonym. Jednocześnie jest to popularna miejscowość wypoczynkowa i ważny ośrodek przemysłowy, graniczący z egipską wsią Taba i jordańskim miastem portowym Akaba.

[edytuj] Geografia

Ejlat jest położony na wybrzeżu Morza Czerwonego, nad Zatoką Akaba, która wcina się między Półwysep Synaj i Półwyspem Arabski. Zatoka Akaba ma długość 180 km i głębokość do 1 829 m.

Miasto leży w oazie położonej w południowej części pustyni Negew. Tutejsza geologia jest różnorodna: skały magmowe i metamorficzne, piaskowce i wapienie. W krajobrazach dominują szerokie pustynne doliny położone wśród gór Negewu, które stromo spływają do Zatoki Akaba.

[edytuj] Klimat

Ejlat jest miastem o największej ilości słonecznych dni w Izraelu, dlatego powstał to popularny kurort wypoczynkowy. Trudno zobaczyć tu chmury, tylko nieliczne mogą pojawić się zimą. W styczniu (środek tutejszej zimy) średnia temperatura oscyluje wokół 21°C, natomiast w długie, gorące lato temperatura niemal codziennie przekracza 40°C. Ochłodę przynoszą stosunkowo chłodne (22°C-25°C) i wody Morza Czerwonego, które są siedliskiem wielkiej ilości tropikalnych zwierząt morskich. Suma rocznych opadów atmosferycznych wynosi 28 mm.

[edytuj] Historia

Zajęcie Ejlat przez Izraelczyków - 10 marca 1949 r.

Pomimo panujących tutaj ciężkich warunków do życia, pierwsze osady ludzkie pojawiły się w tym regionie około 8 000 lat p.n.e..

Pierwotna osada powstała na samym północnym czubku Morza Czerwonego, w miejscu obecnego miasta Akaba. Około 7 000 lat p.n.e. rozwinął się tutaj ośrodek handlowy z portem morskim. W pobliskiej Dolinie Timny rozwinął się ośrodek działalności górniczej i rzemiosła miedzianego.

Biblia kilkakrotnie wspomina o osadzie Esjon-Geber, jako miejscu postoju Izraelczyków podczas ich wędrówki z Egiptu do Ziemi Obiecanej. Król Dawid podbił Edom i opanował Ejlat.

W czasach rzymskiego panowania wybudowano drogę łączącą Ejlat z nabatejskim miastem Petra. Pod panowaniem Umajjadów rejon rozkwitł jako ośrodek wytapiania miedzi.

Podczas wojny izraelsko-arabskiej 1948 Ejlat został zajęty bez walki przez wojska izraelskie 10 marca 1949.

W 1959 Ejlat otrzymał prawa miejskie.

[edytuj] Demografia

Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w mieście żyło 46,3 tys. mieszkańców^[1].

[edytuj] Gospodarka

Jeden z hotelów w Ejlacie.

Eilat jest strategicznym portem morskim i ważnym ośrodkiem przemysłowym Izraela. Port morski Ejlat ma decydujące dla Izraela znaczenie w dostępie do rynków w Afryce Wschodniej i Azji Południowo-Wschodniej. Bez możliwości korzystania z portu w Ejlacie, izraelskie statki musiałyby korzystać z Kanału Sueskiego albo opływać Przylądek Dobrej Nadziei.

Elat to miejsce strategiczne ze względu na dowóz ropy naftowej - wraz z rafinerią - która jest stąd transportowana rurociągami do rafinerii w Hajfie i Aszkelonie. W 1985 roku utworzono strefę wolnego handlu (nie pobiera się tutaj 17% cła). Jednak najważniejszą gałęzią tutejszej gospodarki jest turystyka.

[edytuj] Turystyka

Podwodne obserwatorium w Ejlacie.

Na wschód od miasta wybudowano Międzynarodowe Centrum Obserwacji Ptaków w Ejlacie z wieloma punktami obserwacyjnymi i szlakami wycieczkowych. W marcu i kwietniu oraz w październiku okolice te stają się ważną stacją tranzytową dla wędrownego ptactwa. W sezonie można zaobserwować 34 gatunki ptaków drapieżnych oraz ponad 400 gatunków ptaków śpiewających i wodnych. Rafa Delfinów nad brzegiem Morza Czerwonego, gdzie w naturalnym środowisku żyją delfiny i lwy morskie wraz z Podwodne Obserwatorium i Park Morski w Ejlacie przy granicy z Egiptem, ok 100 m od brzegu i 6 m pod powierzchnią wody, schodząc po schodach można obserwować przez szybę barwny świat morskiej fauny. Do kompleksu należ również baseny na lądzie z rekinami z żółwiami morskimi i płaszczkami oraz oceanarium, w którym są przeprowadzane symulowane podwodne wycieczki. Ejlackie Kopalnie Kamieni i Centrum Diamentowe ze zjazdem windą do 70 m kopalni i projekcją filmu edukacyjnego ze specjalnymi efektami multimedialnymi.

Panorama Ejlatu

Panorama Ejlatu i Akaby

[edytuj] Komunikacja

Ejlat jest połączony dwoma głównymi drogami z centralną częścią Izraela: drogami ekspresowymi nr 12 (Ne'ot Semadar-Ejlat) i nr 90 . Miasto posiada także drogowe przejścia graniczne z Egiptem i Jordanią. Trwa budowa linii kolejowej Israel Railways, która w przyszłości ma połączyć Ejlat z Beer Szewą.

W mieście znajduje się port lotniczy Eilat, a w odległości 50 km na północny-zachód jest położone międzynarodowy port lotniczy Ovda.

Przypisy

[edytuj] Zobacz także

• Przejście graniczne Taba-Ejlat

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Zdjęcie satelitarne Ejlatu Google Maps
• Mapa Ejlatu
• Najnowsza mapa Ejlatu w formacie pdf Israel Wonders
• Zdjęcia i informacje

p • d • e

Dystrykt Południowy

Miasta:	Arad • Aszdod • Aszkelon • Beer Szewa • Dimona • Ejlat • Netivot • Ofakim • Qiryat Gat • Qiryat Mal'akhi • Rahat • Sderot
Samorządy lokalne:	Ar'ara al-Naqab • Hura • Kuseife • Lakya • Lehavim • Meitar • Mitzpe Ramon • Omer • Ramat Hovav • Segev-Shalom • Tel Sheva • Yeruham
Samorząd regionu:	Abu Basma • Aszkelon • Be'er Tuvia • Bnei Shimon • Centralna Arawa • Eshkol • Hevel Eilot • Lakhish • Merhavim • Ramat HaNegew • Sdot Negew • Sha'ar HaNegev • Shafir • Tamar • Yoav
Wikiprojekt · Portal