Z Wikipedii

Ekscyton (od ang. excite - wzbudzać) to kwazicząstka powstała w wyniku korelacji elektronu i dziury będących wynikiem oddziaływania kulombowskiego pomiędzy nimi. W ogólności mianem ekscytonu określa się różne zjawiska, w których dochodzi do powstania takich korelacji w wyniku wzbudzenia elektronu (stąd nazwa). Nazwa ekscyton nie jest ograniczona tylko i wyłącznie do fizyki materii skondensowanej i kryształów, jednak najczęściej w tym kontekście jest używana.

Wyróżnia się 2 podstawowe rodzaje ekscytonów

• ekscyton Wanniera-Motta (zwany też krótko ekscytonem Wanniera) charakteryzuje siÄ™ dużym promieniem w porównaniu do dÅ‚ugoÅ›ci charakterystycznych w ukÅ‚adzie (w krysztale bÄ™dzie to staÅ‚a sieci)
• ekscyton Frenkla majÄ…cy promieÅ„ porównywalny z dÅ‚ugoÅ›ciami charakterystycznymi.

Oprócz powyższych warto jeszcze wspomnieć o ekscytonie Mahana (występującym w literaturze fachowej także jako Fermi-edge singularity, X-ray singularity). W tym wypadku mamy do czynienia ze wzbudzeniem elektronu w metalu z głębokich powłok atomowych do pasma przewodnictwa oraz powstania w wyniku dziury o dużo większej masie. Teoretyczne rachunki pokazują, że w takim wypadku mamy do czynienia z rozbieżnością potęgową dla energii odpowiadających wzbudzeniom bliskim powierzchni Fermiego. Efekt ten został przewidziany teoretycznie przez Mahana i potwierdzony doświadczalnie.

Ponieważ to hasÅ‚o  zwiÄ…zane z fizykÄ… kwantowÄ… ma formÄ™ zaledwie zalążkowÄ…, pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródÅ‚ami.
Prosimy, zapoznaj siÄ™ najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.