Z Wikipedii

Ekskluzywa (łac. exclusiva- "wykluczenie") - w Kościele katolickim procedura umożliwiająca zawetowanie wyniku konklawe i tym samym zablokowanie zwycięskiej kandydaturze drogi na tron papieski. Podstawę prawną ogłaszania ekskluzywy stanowiło Jus Exclusivæ ("prawo wykluczenia"). Nie wydaje się, aby było ono powiązane z średniowiecznym zwyczajem zatwierdzania wyboru papieża przez (przeważnie) cesarza bizantyjskiego bądź rzymsko-niemieckiego. Ekskluzywa stanowiła zwyczajowo uznawane przez Kościół prawo sprzeciwu katolickiego cesarza lub króla wobec werdyktu konklawe. Monarcha miał prawo wskazać jednorazowo jednego spośród kandydatów, który tym samym tracił szansę na zostanie papieżem. Władca osobiście nie brał udziału w konklawe, więc cesarskie weto mógł zgłosić tylko wyznaczony przez niego kardynał. Po raz ostatni Jus Exclusivæ zostało zastosowane w 1903 r., gdy noszący tytuł Władcy Apostolskiego cesarz Austro-Węgier Franciszek Józef I za pośrednictwem kardynała Jana Puzyny zablokował kandydaturę mającego większość głosów elektorów kard. Mariano Rampolli. W wyniku tego nowym papieżem został kardynał Giuseppe Sarto, który jako Pius X już w 1904r. zniósł Jus Exclusivæ. W wydanej przez niego konstytucji Commisium nobis stosowanie eksluzywy przy wyborze papieża zostało zakazane pod karą ekskomuniki.

[edytuj] Przypadki zastosowania Jus Exclusivæ