Z Wikipedii

Skrót EL jest również oznaczeniem Łodzi na polskich tablicach rejestracyjnych

El - w mitologii ugaryckiej najwyższy bóg kananejski, który wg. tekstów z Ugarit (XV-XIV wiek p.n.e.) był stwórcą świata, ojcem i przywódcą bogów i ludzi - królem i sędzią, strażnikiem porządku kosmicznego i politycznego, wspierającym królów w sprawowaniu władzy. Występuje również jako mędrzec wyjaśniający sny. Był: wieczny, mądry, sprawiedliwy, dobry i miłosierny, życzliwy ludziom. Przedstawiano go jako siwobrodego mężczyznę, stojącego na szczytach gór lub na byku co miało symbolizować jego potęgę, albo pod postacią byka co miało oznaczać siłę seksualną w akcie tworzenia bogów. Jego żoną była Elat^[1] . Na jednej z płaskorzeźb z Ugarit jest przedstawiony jako starzec z rogami na głowie siedzący na tronie. Miał wiele dzieci, ale do najważniejszych należeli: Hadad, Baal, Aszera, Jam i Mot.

Z czasem zdetronizował go syn Baal i zajął jego miejsce. Mit o przejęciu władzy przez Baala przypomina grecką opowieść o przejęciu władzy nad światem przez Zeusa, jak również nordycki mit objęcia panteonu władzy przez Odyna.

[edytuj] Etymologia

Imię El po fenicku

El: prawdopodobnie od rdzenia "wl" - "być mocnym", "stać na czele". El był bogiem osobowym, ale od jego imienia wywodzi się w językach semickich ogólny rzeczownik "bóg" ( hebr. 'el, akad. 'ilu, arab. 'ilah, ugaryckie 'l, południowoarabskie 'ilumkuh "bóg"), a także termin biblijny Elohim.

[edytuj] Bibliografia

• Encyklopedia Religii PWN t.3

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t.2, Polskie Media Amer.Com, ss. 53, ISBN 83-7425-027-5.