Element odwrotny - Google

Element odwrotny

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Element odwrotny (albo przeciwny) jest uogólnieniem pojęcia liczby przeciwnej i odwrotności liczby.

Niech \diamondsuit oznacza działanie dwuargumentowe w zbiorze S. Element x nazywa się elementem odwrotnym do y jeżeli spełnione są dwa warunki:

  1. x \;\diamondsuit\; y = e,
  2. y \;\diamondsuit\; x = e,

gdzie e oznacza element neutralny działania \diamondsuit.

Jeżeli działanie \diamondsuit zapisywane jest za pomocą symbolów +, \; \oplus, \; \cup, \; \or, itp. w celu zaznaczenia jego addytywności, to element odwrotny nazywamy przeciwnym i używamy oznaczenia x. Nazwa odwrotny używana jest w przypadku notacji multiplikatywnej, tj. gdy działanie oznaczamy symbolem zarezerwowanym dla mnożenia: *, \; \cdot, \; \otimes, \; \cap, \; \and, \; \star, itp. i oznaczamy x − 1

[edytuj] Elementy jednostronne

Często rozważa się element odwrotny lewostronny do danego, gdy spełniony jest jedynie pierwszy warunek i element odwrotny prawostronny, jeżeli spełniony jest wyłącznie drugi warunek "zwykły" element odwrotny nazywa się wtedy elementem odwrotnym obustronnym.

Dany element może mieć wiele elementów odwrotnych prawostronnych i lewostronnych jednocześnie, i nie muszą one być sobie równe! Jeśli jednak działanie jest łączne i dany element ma element odwrotny lewostronny i element odwrotny prawostronny to, są one sobie równe i element ten jest elementem odwrotnym obustronnym. A więc jeśli istnieje, element odwrotny jest tylko jeden.

W większości ważnych praktycznie struktur algebraicznych jak grupy i ciała zwykle postuluje się, aby za pewnymi wyjątkami każdy element był odwracalny.

[edytuj] Przykłady

Ostatni przykład pokazuje, że nie każdy element musi mieć element odwrotny – liczba zero nie ma elementu odwrotnego względem mnożenia.

[edytuj] Zobacz też


Osiem szans medalowych polskich kajakarzy!
Bardzo dobrze podczas regat kajakowych na igrzyskach olimpijskich w Pekinie poczynali sobie reprezentanci Polski. Na 12 możliwych finałów "biało-czerwoni" zaprezentują się aż w ośmiu. Liczymy oczywiście na powiększenie dorobku medalowego naszej reprezentacji. Może któraś z osad pokusi się nawet o to, by "wpłynąc" na najwyższy stopień podium, co w dotychczasowej historii polskich kajaków klasycznych nie miało miejsca.
Polskie zapasy od czołówki dzieli przepaść
Polscy zapaśnicy w stylu wolnym - Radosław Horbik (84 kg), Mateusz Gucman (96 kg) i Bartłomiej Bartnicki (120 kg), już w pierwszych walkach zakończyli udział w turnieju olimpijskim. Debiutujący w roli trenera igrzyskach były zapaśnik Marek Garmulewicz podkreślił zaangażowanie zawodników. Wskazał jednocześnie, że polskie zapasy od czołówki światowej dzieli przepaść.
Kajakarstwo: Polska "dwójka" w finale
Marek Twardowski i Adam Wysocki, startujący w konkurencji K-2 na 500 m w kajakarstwie klasycznym awansowali do finału olimpijskiego podczas igrzysk w Pekinie.
Kajakarstwo: Chojnacka przepadła
Małgorzata Chojnacka, "wyjęta" z osady K-4 na 500 m nie zdołała awansować do finału olimpijskiego w kajakarskiej "jedynce" podczas igrzysk w Pekinie.
Kajakarstwo: Baraszkiewicz w finale
Paweł Baraszkiewicz, były wicemistrz świata w konkurencji C-1 na 500 m w kajakarstwie klasycznym, awansował do finału tej konkurencji podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie.
Linki: Strona gwna