Z Wikipedii

Elsa Schiaparelli (ur. 10 września 1890 w Palazzo Corsini w Rzymie, zm. 13 listopada 1973 w Paryżu) - włoska projektantka mody.

Była siostrzenicą astronoma Giovanniego Schiaparelliego. Studiowała filozofię na Uniwersytecie w Rzymie. Była umieszczona na rok w klasztorze przez konserwatywną rodzinę. W wieku 22 lat przeniosła sie do Londynu, gdzie po raz pierwszy zetknęła się z modą.

Większość swojego życia spędziła w Paryżu. Tam poznała i zaprzyjaźniła się z takimi osoabi jak Salvador Dali, Jean Cocteau, Man Ray. Yves Saint-Laurent powiedział o niej: „Schiaparelli wymierzyła Paryżowi policzek. Torturowała go. Opętała go. A on ją za to pokochał”^{[potrzebne źródło]}.

W Paryżu Schiaparelli zaczęła projektowanie własnej odzieży. Na początku 1927 roku wprowadziła na rynek nową kolekcję dzianin. Jej pierwsza sportowa kolekcja "pour le Sport" wprowadziła do paryskiej mody wiele nowości - lniane sukienki, spódnice, szorty. Nosiła je między innymi Lili de Alvarez na Wimbledonie w 1931 roku. W tym także roku Schiaparelli otworzyła swój sklep w Place Vendôme.

Związana była z ruchem surrealistycznym i dadaizmem, kontynuowała współpracę z wieloletnim przyjacielem Salvadorem Dali. Zasłynęła również jako jedna z najbardziej kreatywnych projektantów nakryć głowy - kapelusze w jej wydaniu były dziełem sztuki^{[potrzebne źródło]}. Najbardziej znaną kolekcją Elsy Schiaparelli jest kolekcja „Shoe”, którą zaprezentowała w 1937 roku. Pomysłodawczynią tej idei była żona Salvadora Dali. Obuwie było w tej kolekcji najwazniejsze, wkomponowywane było w wizerunek kobiety nieprzeciętnej, zasłaniając i odkrywając części kobiecej twarzy. Podczas tej kolekcji zaprezentowany został najsłynniejszy w dorobku Schiaparelli kapelusz, przypominający wielki but.