Z Wikipedii

Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: Anton Denikin.

Erich von Däniken

Erich von Däniken (ur. 14 kwietnia 1935 w Zofingen), szwajcarski pisarz i publicysta, autor teorii wpływu istot pozaziemskich na życie ludzi w czasach przedhistorycznych (tzw. paleoastronautyka).

Däniken uczył się w Kolegium św. Michała we Fryburgu, gdzie jako student poznawał starożytne źródła pisane. Następnie pracował jako dyrektor hotelu, w wolnych chwilach poświęcając się swojej pasji.

Od 1968 roku wydawał książki (ogółem 26 pozycji), w których sugeruje, że Ziemia była wcześniej odwiedzana przez kosmitów, po których ciągle pozostały ślady. Autor sugeruje, że wiele budowli i znalezisk, pochodzących z dawnych epok, nie mogło być wykonanych przy znanej ówcześnie technice, co sugeruje, że wykonała je cywilizacja pozaziemska. Przykładami, wg Dänikena, są Stonehenge, piramidy w Egipcie itp.

Innymi poszlakami, świadczącymi o poprawności jego hipotez, mają być przekazy zachowane do dziś: przykładowo, opis zburzenia Sodomy i Gomory (Rdz 19) może być opisem wybuchu bomby atomowej, objawienie Ezechiela (Ez 1) może być opisem lądowania statku kosmicznego itd. Podobne opisy zawierają również inne dzieła - indyjskie (Mahabharata), mezopotamskie (Epos o Gilgameszu) i inne. We wszystkich tych opisach, zdaniem Dänikena, kosmici widziani są przez prymitywnych ludzi jako bogowie, którzy przybyli z gwiazd.

Oprócz źródeł pisanych, które można wieloznacznie rozumieć i tłumaczyć, sporo poszlak zawierają rysunki i rzeźby. Przykładowo, na pustyni Nazca (Ameryka Południowa) znajdują się dokładne rysunki, wyryte w płaskim i twardym gruncie, które jednak są widoczne dopiero ze znacznej wysokości. Oczywiście, kiedy powstawały te rysunki, nie było możliwe dla twórców obejrzenie dzieła, a więc jest ono - zdaniem Szwajcara - rodzajem znaków nawigacyjnych dla statków kosmicznych.

Kultura Ameryki Południowej zawiera wiele innych dziwnych rysunków: rakiety, postacie w tajemniczych hełmach, dinozaury, czy wreszcie rysunek, na którym starożytny chirurg dokonuje (zdaniem Dänikena) transplantacji serca.

Teorie pisarza zdobyły wielką popularność wśród czytelników na całym świecie. Jego książki przetłumaczono na ponad 20 języków, a łączny nakład przekroczył 60 milionów egzemplarzy. Nakręcono również serial telewizyjny, oparty na książkach Dänikena. W Polsce dużą popularność zdobyła seria komiksowa "Według Ericha von Danikena" (scenariusz Arnold Mostowicz, rysunki Bogusław Polch). Stosunek oficjalnej nauki do tez Dänikena jest jednak zdecydowanie krytyczny. Jego poglądy są zbliżone do poglądów Zecharii Sitchina i również uznawane za pseudonaukowe, są zaliczane też do okultystycznych bądź ezoterycznych. Obszerną krytykę twierdzeń Dänikena wraz z omówieniem przykładów jego błednych dowodów przedstawia szereg publikacji naukowych oraz popularnonaukowych ^[1].

[edytuj] Wybrane tytuły Dänikena

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Ericha von Dänikena

• Wspomnienia z przyszÅ‚oÅ›ci (Erinnerungen an die Zukunft, 1968)
• Z powrotem do gwiazd (Zurück zu den Sternen, 1969)
• Mój Å›wiat w obrazach (Meine Welt in Bildern, 1973)
• Dowody (Beweise, 1977)
• W krzyżowym ogniu pytaÅ„ (Im Kreuzverhör, 1978)
• Podróż na Kiribati (Reise nach Kiribati, 1981)
• Strategia bogów (Strategie der Götter, 1982)
• DzieÅ„ w którym przybyli bogowie (Der Tag an dem die Götter kamen, 1984)
• Czy siÄ™ myliÅ‚em (Habe ich mich geirrt?, 1985)
• Wszyscy jesteÅ›my dziećmi bogów (Wir alle sind Kinder der Götter, 1987)
• Oczy Sfinksa (Die Augen der Sphinx, 1989)
• Kosmiczne Å›lady (Kosmische Spuren, 1989)
• Åšlady istot pozaziemskich (Die Spuren der Ausserirdischen, 1990)
• Kosmiczne miasta w epoce kamiennej (Die Steinzeit war ganz anders, 1991)
• Zagadki w dawnej Europie (Die Rätsel im alten Europa, 1991)
• Nowe kosmiczne Å›lady (Neue kosmische Spuren, 1992)
• Szok po przybyciu Bogów (Der Götter-Schock, 1992)
• Åšladami wszechmogÄ…cych (Auf den Spuren der Allmächtigen, 1993)
• Dziedzictwo Kukulcana (Das Erbe von Kukulkan, 1993)
• DzieÅ„ SÄ…du Ostatecznego trwa od dawna (Der jüngste Tag hat längst begonnen – die Messiaserwartung und die Außerirdischen, 1995)
• Scheda po bogach (Das Erbe der Götter, 1997)
• W imieniu Zeusa (Im Namen von Zeus, 1999)

[edytuj] Biografia

• Grieder Walter - Erich von Daniken: Å›ladami fenomenu, 1997, ISBN: 83-86096-26-8, Autoryzwana biografia

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

Atlantyda, Biblia, Dogonowie, Epos o Gilgameszu, Mahabharata, Rysunki z Nazca, paranauka, Piramida egipska, Piri Reis, Stonehenge, UFO, Wyspa Wielkanocna

[edytuj] Linki zewnętrzne

• World of Mysteries of Erich von Däniken (de â€¢ en)

Polak "gwałcicielem z Placu Republiki"?

Francuska policja zatrzymała 27-letniego robotnika z Polski podejrzanego o dokonanie w ciągu ostatniego roku serii gwałtów w okolicach Placu Republiki w centrum Paryża - podał w piątek francuski kanał informacyjny LCI, powołując się na źródła policyjne.

Mały plan Obamy - lepszy niż nic?

- Obama i McCain nie wypowiadają się na temat kryzysu, bo nie wiedzą, co powiedzieć - taki zarzut wysunął korespondent Radia Zet Piotr Milewski obserwujący sytuację na giełdach w USA. Amerykanów próbował uspokoić prezydent George Bush. Kandydat Demokratów nie chciał pozostawać w tyle - zaproponował więc program pożyczek dla małych firm.

Putin poskramia kocicÄ™

Rosyjski premier, od lat kultywujący wizerunek macho, został poskramiaczem tygrysów. Władimirowi Putinowi najwyraźniej przypadł do gustu nietypowy prezent na 56. urodziny - tygrys syberyjski.

Nagroda Nobla zabłądziła?

Kuriozalna sytuacja miała miejsce we Francji. Nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla Ingrid Betancourt była tak pewna zwycięstwa, że zwołała już specjalną konferencję prasową i przygotowała materiały dla prasy. Spotkanie z mediami miało się odbyć 2 godz. po ogłoszeniu werdyktu przez Komitet Noblowski.

Rosjanie wycofali siÄ™... zdania sÄ… podzielone

Unia Europejska zdaje się być usatysfakcjonowana rosyjską operacją wycofania wojsk ze stref buforowych w Gruzji. Tbilisi entuzjazmu jednak nie podziela domagając się opuszczenia przez rosyjskich żołnierzy rejonu Achałgori i wąwozu Kodori, które strona rosyjska uznaje za - odpowiednio - część Osetii Południowej i Abchazji. Francja, odstając od stanowiska UE, popiera Gruzję.