Z Wikipedii

Eudoksos z Knidos (gr. Εὔδοξος ὁ Κνίδιος Eudoksos ho Knidios) – grecki astronom, matematyk, filozof i geograf żyjący w drugiej połowie IV wieku p.n.e. (prawdopodobnie około 408-355 p.n.e.)

Studiował w Atenach i Egipcie. Wiadomo, że posiadał obserwatorium astronomiczne. Należał do Akademii Platońskiej, z której albo sam odszedł, albo został usunięty, z powodu napiętych stosunków z Platonem. Jego dzieła nie dotrwały do naszych czasów. Użył teoretycznego modelu 27 sfer, poruszających się z różnymi prędkościami, do wyjaśnienia ruchu Ziemi, gwiazd, Słońca, Księżyca i pięciu znanych planet. Na przykład, aby wytłumaczyć ruch Księżyca, należało użyć trzech sfer: pierwsza okrążała Ziemię z zachodu na wschód raz na miesiąc, druga toczyła się dokoła niej ze wschodu na zachód w ciągu 18,5 lat, trzecia zaś odchylała na północ lub na południa od ekliptyki.

Zajmował się proporcją, złotym podziałem i metodą wyczerpywania co zakończyło zapoczątkowany paradoksem Zenona pierwszy kryzys w podstawach matematyki. Udowodnił wzór na objętość stożka. Stworzył podstawy rachunku nieskończonościowego.

[edytuj] Zobacz też

• astronomia
• geocentryzm
• kształtowanie się poglądów na budowę Układu Słonecznego
• przegląd zagadnień z zakresu astronomii

[edytuj] Bibliografia

• Andrzej Wróblewski: Historia Fizyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ss. 26-27. ISBN 978-83-01-14635-1. 
• Lidia Winniczuk: Mały słownik kultury antycznej. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 145. 
• Roman Murawski: Filozofia matematyki. Zarys dziejów. Warszawa: PWN, 1995. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

• John J O'Connor; Edmund F. Robertson Eudoksos z Knidos w MacTutor History of Mathematics archive (en)