FIFA - Google

FIFA

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy organizacji. Zobacz też: FIFA (seria gier komputerowych).
Podział państw członkowskich FIFA na federacje regionalne
Podział państw członkowskich FIFA na federacje regionalne

FIFA (fr. Fédération Internationale de Football Association, Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej) – międzynarodowa organizacja pozarządowa zrzeszająca 207 narodowych federacji piłki nożnej. FIFA organizuje światowe rozgrywki piłkarskie (turnieje olimpijskie, mistrzostwa świata kobiet i mężczyzn oraz grup młodzieżowych itp.) oraz ustala przepisy gry w piłkę nożną. FIFA jest nadrzędną organizacją wobec federacji regionalnych:

[edytuj] Początki

FIFA została założona w Paryżu dnia 21 maja 1904 przez reprezentantów następujących krajów (federacji):

Pierwsze międzynarodowe mecze towarzyskie miały miejsce już na początku XX wieku, więc musiała powstać organizacja, która będzie to wszystko kontrolować. Główną rolę w przyszłej federacji chciała odgrywać federacja Angielska, która powstała już w roku 1863. Carl Anton Wilhelm Hirschmann zaakceptował taką propozycję, jednak komitet wykonawczy angielskiej Federacji Piłki Nożnej (FA) oraz Federacji Szkocji, Walii i Irlandii zanim wydał opinię na ten temat minęło sporo czasu. Jednak Francuz Robert Guérin oraz dziennikarz Matin stwierdzili, że takie czekanie nie ma sensu. Po spotkaniu z belgijskim przedstawicielem Louis Muhlinghaus ustalono, że FA nie będzie dyktowała warunków, i przy okazji zostały rozesłane zaproszenia na spotkanie w sprawie kształtu przyszłej federacji, która miała być na większym poziomie niż FA.

Pierwszy status FIFA określał zasady:

  • uznanie federacji innych krajów
  • zakaz gry zawodników dla różnych narodów
  • ujednolicenie zasad rozgrywania meczów
  • każda federacja musiała zapłacić 55 FF na rzecz FIFA
  • przejęcie przez FIFA obowiązku nadzorowania meczów międzypaństwowych

[edytuj] I Kongres

Na pierwszym kongresie FIFA (23 maja24 maja 1904) prezydentem został wybrany Robert Guérin. Victor E. Schneider i Carl Anton Wilhelm Hirschmann zostali zastępcami prezydenta. Louis Muhlinghaus został głównym sekretarzem i skarbnikiem, a jego asystentem Ludvig Sylow. 14 kwietnia 1905 roku Komitet Wykonawczy przyłączył do FIFA Anglię. Był to pierwszy duży sukces nowej organizacji.

[edytuj] II Kongres

Drugi kongres odbył się również w Paryżu pomiędzy 10 czerwca12 czerwca 1905 roku. W międzyczasie przyłączyły się do federacji:

Na tym kongresie Hirschmann zaproponował rozegranie "międzynarodowych mistrzostw", które miały odbywać się w czterech grupach:

  • I grupa – Anglia, Szkocja, Walia, Irlandia
  • II grupa – Belgia, Francja, Hiszpania, Holandia
  • III grupa – Austria, Szwajcaria, Węgry, Włochy
  • IV grupa – Dania, Niemcy, Szwecja

Cały turniej zamierzano przeprowadzić w Szwajcarii. Jednak do ostatniego dnia składania zgłoszeń (31 sierpnia 1905) nie wpłynęła żadna oferta.

[edytuj] Kolejne kongresy

Na drugim zebraniu kongresu

Na kolejnym kongresie w Bernie pod nieobecność prezydenta Guerina, przeprowadzono rozmowy z Danielem Burleyem Woolfallem (przewodniczący FA), którego wybrano na nowego prezydenta. On za priorytet wziął ujednolicenie przepisów gry w piłkę nożną. Jednak wciąż głównym problemem, który trzeba było rozwiązać, to zorganizować mistrzowskie zawody międzynarodowe. Pierwsza sposobność nadarzyła się z okazji letnich igrzysk olimpijskich w Londynie, jednak większość problemów nie została rozwiązana aż do kolejnych Igrzysk Olimpijskich w Sztokholmie. Do tego czasu mecze traktowane były tylko jako widowisko, a nie współzawodnictwo. Pod wodzą angielskiego prezydenta duży postęp zrobiono na kanwie administracyjnej. Po raz pierwszy wydano biuletyn informacyjny FIFA. Do 1909 roku w skład federacji wchodziły tylko kraje europejskie, jednak już na przełomie roku 1909 – 1910 do grona FIFA dołączyła Republika Południowej Afryki, w 1912 roku Argentyna i Chile, a USA w 1913. To był pierwszy krok ku połączeniu całego świata piłkarskiego pod wodzą jednej federacji. W 1914 wraz z wybuchem I wojny światowej nastąpiła przerwa w rozwoju organizacji, jednak i tak cały czas toczyły się rozgrywki międzypaństwowe, organizowane na neutralnych boiskach. W roku 1918 umiera Daniel Burley Woolfall, jego śmierć bardzo spowalnia dalszy rozwój federacji, która od tego czasu była pod rządami Carla Hirschmanna, który odegrał bardzo dużą rolą w swoim kraju oraz całym sercem oddał się pracy na rzecz FIFA. Pod koniec wojny, z inicjatywy Jules'a Rimeta zaczął prowadzić rozmowy ze wszystkimi krajami, które były już włączone do organizacji. On również powołał spotkanie w Brukseli w 1919 roku.Kolejne spotkanie odbyło się w Antwerpii w 1920 roku, gdzie wybrano nowy zarząd. Prezydentem został Jules Rimet, jego zastępcą Louis Oestrup oraz Carl Hirschmann jako Sekretarz Generalny. W roku 1921 FIFA liczyła 20 członków. Postanowiono, że turniej olimpijski będzie odbywał się zgodnie z zasadami ustalonymi przez FIFA i będzie uznawany za mistrzostwa świata amatorów. Już wtedy również pojawiła się myśl o organizacji turnieju mistrzostw świata. Na kolejnym kongresie w Amsterdamie 28 maja 1928 roku ustalono, że odbędą się pierwsze mistrzostwa świata w piłce nożnej. Gospodarz miał zostać wybrany spośród następujących krajów: Węgry, Włochy, Holandia, Hiszpania, Szwecja i Urugwaj. Od samego początku było wiadomo, że największe szanse ma Urugwaj, który był dwukrotnym mistrzem olimpijskim, a w roku 1930 obchodził 100 rocznicę odzyskania niepodległości. Kongres w Barcelonie w 1929 roku zadecydował o tym, że Urugwaj będzie organizatorem I Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Jednak ta decyzja nie była pozytywnie odebrana w Europie, która była w wielkim kryzysie gospodarczym, a podróż przez ocean była bardzo kosztowna. Nad turniejem pojawiły się czarne chmury.

[edytuj] I Mistrzostwa Świata

Jednak ciężki wysiłek organizacyjny się opłacił i dnia 18 czerwca 1930 roku na stadionie Centenario w Montevideo odbyło się otwarcie I Mistrzostw Świata w piłce nożnej. W turnieju udział wzięło 13 zespołów:

  • 4 z Europy
  • 7 z Ameryki Południowej
  • 2 z Ameryki Północnej

Turniej zakończył się wielkim sukcesem sportowym i finansowym. Jednym minusem była mała ilość drużyn europejskich. Ustalono, że turniej mistrzowski będzie odbywał się regularnie co 4 lata.

[edytuj] Prezydenci FIFA

[edytuj] Rekordy

[edytuj] Reprezentacje

Lista reprezentacji narodowych krajów, które należą do FIFA:

[edytuj] A

[edytuj] B

[edytuj] C

[edytuj] D

[edytuj] E

[edytuj] F

[edytuj] G

[edytuj] H

[edytuj] I

[edytuj] J

[edytuj] K

[edytuj] L

[edytuj] Ł

[edytuj] M

[edytuj] N

[edytuj] O

[edytuj] P

[edytuj] R

[edytuj] S

[edytuj] T

[edytuj] U

[edytuj] V

[edytuj] W

[edytuj] Z

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne



Polsat: Euro w pubach od 1348 zł
Polsat udziela praw do publicznego pokazywania meczów nachodzących Mistrzostw Europy. Najtańszy wariant cenowy to 1348 zł.
N ma już 320 tys. abonentów
Platforma satelitarna N na koniec I kwartału 2008 r. miała 320 tys. abonentów - poinformował ITI Holdings.
27 maja Kraśko poprowadzi "Wiadomości"
27 maja Piotr Kraśko zadebiutuje jako prowadzący „Wiadomości” w TVP1.
Skandal we włoskiej telewizji publicznej
Wydział personalny składający się z ponad 250 urzędników zajmuje się 13 248 stałymi pracownikami i 43 000 współpracowników RAI, która zatrudnia m.in. 114 fryzjerów i 67 garderobianych - tak rzymski tygodnik "L'Espresso" opisał włoską telewizję publiczną RAI.
Segment pism dla rodziców zanotował wzrost sprzedaży
Wszystkie miesięczniki dla rodziców zanotowały w lutym br. wyższą sprzedaż ogółem w porównaniu z lutym ub.r. – wynika z danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy.
Linki: Strona gwna